در هفته‌های اخیر و پس از مدت‌ها انتظار، سرانجام نسخه‌ی دیجیتال فیلم امید منتشر شد. تازه‌ترین ساخته‌ی نا هونگ‌جین، فیلمساز مطرح کره‌ای، پس از انتشار مورد استقبال مخاطبان زیادی در سراسر دنیا قرار گرفت که در صدر آن‌ها علاقه‌مندان به ژانر اکشن و زیر‌ژانر تعقیب‌وگریز قرار داشتند.
اگر شما هم از علاقه‌مندان به این فیلم هستید، در ادامه، ۱۰ فیلم پیشنهادی وب‌سایت «سینفیل کرنر» (Cinephile Corner) را معرفی می‌کنیم که تماشای آن‌ها می‌تواند برای شما جذاب باشد.
۱. جواب منفی (Nope)
فیلم جواب منفی به‌خوبی از پس وعده‌ای که برای خلق یک نمایش تماشایی می‌دهد، برمی‌آید. مقدمه‌چینی داستان زمینه را برای یکی از رضایت‌بخش‌ترین پرده‌های پایانی فیلم‌های سال ۲۰۲۲ فراهم می‌کند؛ پایانی که مطمئنم سال‌ها بعد هم به تماشای دوباره‌اش برمی‌گردم.
چنین تجربه‌هایی چندان رایج نیستند. تنها تعداد اندکی از فیلم‌ها ارزش چند بار تماشا کردن را دارند و جواب منفی بی‌تردید یکی از آن‌هاست. تماشای این فیلم تجربه‌ای خیره‌کننده و هیپنوتیزم‌کننده است؛ تجربه‌ای که حتی پس از ترک سالن سینما هم ذهن‌تان را رها نمی‌کند. بهترین فیلم‌ها شما را به فکر فرو می‌برند و جواب منفی ساختهٔ جردن پیل، خوراک فکری فراوانی برایتان فراهم می‌کند.
۲. غارتگر: برهوت (Predator: Badlands)
غارتگر: برهوت پس از فیلم بی نقص طعمه (Prey) و غافلگیری جذاب انیمیشن غارتگر: قاتل قاتلان (Predator: Killer of Killers)، چرخشی گیج‌کننده در کارنامهٔ دن تراختنبرگ به شمار می‌رود. پس از تماشای این دو فیلم از مجموعهٔ بازآفرینی‌شدهٔ غارتگر، انتظار داشتم با فیلمی خوش‌ساخت، پرتنش و هوشمندانه روبه‌رو شوم که محدودیت‌هایش را به‌خوبی به کار می‌گیرد. اما حاصل کار، عظمت ظاهری بدون شکوه واقعی است؛ فیلمی پرسر‌وصدا و آغشته به جلوه‌های رایانه‌ای که مسیرش را گم می‌کند و فراموش می‌کند چه چیزی این مجموعه را جذاب کرده است.
۳. میزبان (The Host)
میزبان ساختهٔ بونگ جون-هو، فیلمی دربارهٔ هیولایی غول‌آساست که با درهم‌آمیختن وحشت فضای علمی‌تخیلی، طنز سیاسی و درام خانوادگی، به یکی از متفاوت‌ترین فیلم‌های هیولایی قرن بیست‌ویکم تبدیل می‌شود. این فیلم که تأثیر زیادی از مجموعهٔ گودزیلا گرفته، داستانی هشداردهنده دربارهٔ بی‌مبالاتی زیست‌محیطی و ناکارآمدی دولت روایت می‌کند.
فیلم با صحنه‌ای آغاز می‌شود که در آن دانشمندی آمریکایی بطری‌های فرمالدهید را در رود هان سئول خالی می‌کند. چند سال بعد، نتیجهٔ این اقدام غیر‌مسئولانه آشکار می‌شود: موجودی دوزیست، عظیم‌الجثه و جهش‌یافته از آب سر برمی‌آورد و شهر را به وحشت می‌اندازد.
۴. یک مکان ساکت: روز یک (A Quiet Place: Day One)
مایکل سارنوسکی کارگردانی یک مکان ساکت: روز یک را بر عهده دارد؛ فیلمی که در بسیاری از لحظات هم به یکی از قسمت‌های مجموعه فیلم‌های یک مکان ساکت شباهت دارد و هم به آثار شخصی سارنوسکی، اما این دو وجه همیشه در کنار هم قرار نمی‌گیرند.
لحظات آرام و لطیف میان لوپیتا نیونگو و جوزف کویین از بهترین بخش‌های فیلم هستند، اما در بسیاری از مواقع، با فضای کلی و جهان بزرگ‌تر داستان جور درنمی‌آیند.
۵. فیوریوسا: حماسهٔ مکس دیوانه (Furiosa: A Mad Max Saga)
جورج میلر در فیوریوسا: حماسهٔ مکس دیوانه آن‌قدر مسیرهای تازه‌ای برای گسترش داستان پیدا می‌کند که ساخت این فیلم کاملاً توجیه‌پذیر به نظر می‌رسد.
در حالی که جادهٔ خشم (Fury Road) داستانی فشرده و محدود را دنبال می‌کرد که با صحنه‌های اکشن اغراق‌آمیز و نبردهای جاده‌ای میان خودروهای غول‌آسا پیش می‌رفت، فیوریوسا بخش‌های ناگفتهٔ جهانی بسیار بزرگ‌تر از آنچه انتظار می‌رود را آشکار می‌کند.
آنیا تیلور-جوی و کریس همسورث در این پیش‌درآمد خوش می‌درخشند؛ فیلمی که انتظار برای تماشایش ارزشش را دارد.
۶. تنگنا (The Gorge)
تنگنا، تازه‌ترین فیلم اسکات دریکسون برای اپل تی‌وی پلاس، ترکیبی ناهمگون و تا حدی ناکام از اکشن، علمی‌تخیلی و عاشقانه است. فیلم شروع امیدوارکننده‌ای دارد، اما در نهایت به دام کلیشه‌ها می‌افتد.
مایلز تلر و آنیا تیلور-جوی تمام تلاش‌شان را می‌کنند تا به مواد خام داستان جان تازه‌ای ببخشند. هماهنگی و جذابیت آن‌ها در کنار یکدیگر، نیمهٔ نخست فیلم را که به‌مراتب گیراتر است، پیش می‌برد. اما با آغاز نیمهٔ دوم و غلبهٔ صحنه‌های اکشن، تنگنا بخش زیادی از جذابیت اولیه‌اش را از دست می‌دهد.
۷. مِگ ۲: گودال (Meg 2: The Trench)
بن ویتلی در دام مجموعهٔ فیلم‌های کوسهٔ غول‌پیکر مِگ گرفتار می‌شود؛ مجموعه‌ای که این بار با فیلمنامه‌ای سردرگم و گروه بازیگرانی که خلاقیت چندانی از خود نشان نمی‌دهند، از نفس افتاده است.
مِگ ۲: گودال به‌ندرت از همان ویژگی‌هایی بهره می‌برد که قسمت نخست را، دست‌کم در بعضی لحظات، به تجربه‌ای سرگرم‌کننده تبدیل کرده بودند.
۸. نشانه‌ها (Signs)
ام. نایت شیامالان در اواخر دههٔ ۱۹۹۰ و اوایل دههٔ ۲۰۰۰ فیلم‌های ژانری درخشانی ساخت که مسیر حرفه‌ای او را شکل دادند. بااین‌حال، هیچ‌کدام به‌اندازهٔ نشانه‌ها عجیب‌وغریب، بازیگوشانه و در عین حال گرم و انسانی نیستند؛ فیلمی که در شرایطی خارق‌العاده، اعضای یک خانواده را به یکدیگر نزدیک می‌کند.
مل گیبسون و واکین فینیکس در کنار گروهی کوچک از بازیگران توانمند، داستان خانواده‌ای را پیش می‌برند که باید با حضور موجودات فرازمینی روی زمین روبه‌رو شود.
۹. بربر (Barbarian)
بربر ساختهٔ زک کرگر همچنان تازه، غافلگیرکننده و نفس‌گیر است و به‌راحتی می‌توان آن را یکی از بهترین تجربه‌های سینمایی من در سال ۲۰۲۲ دانست.
فیلم‌های ترسناک بارها از تبلیغاتی استفاده کرده‌اند که وعده می‌دهند تماشاگران از شدت وحشت در سالن سینما فریاد خواهند کشید؛ اما وقتی فیلم روی پرده می‌رود، نتیجه اغلب ناامیدکننده است و خبری از آن وحشت وعده‌داده‌شده نیست.
بربر اما واقعاً حیرت‌انگیز است و لحظاتی خلق می‌کند که میخکوب‌تان می‌کنند.
۱۰. اتاق های پشتی (Backrooms)
مجموعهٔ ویدئوهای ترسناک و وهم‌آلود اتاق های پشتی ساختهٔ کین پارسونز که ابتدا در یوتیوب منتشر شد، حالا به پردهٔ سینما راه پیدا کرده است. پارسونز نخستین فیلم‌سازی نیست که در سال‌های اخیر از ساخت فیلم در یوتیوب و تولید آثار کوتاه ترسناک به کارگردانی فیلم بلند رسیده است. زک کرگر و کری بارکر نیز به‌ترتیب پس از موفقیت فیلم‌های بربر و سلاح‌ها (Weapons)، و شیفتگی (Obsession)، مسیر مشابهی را طی کرده‌اند.
بااین‌حال، پارسونز در اینجا مستقیماً سراغ اقتباس از پروژهٔ بسیار موفق و پرآوازهٔ خودش، اتاق های پشتی رفته است؛ پروژه‌ای که پیش‌تر مخاطبان زیادی را در اینترنت جذب کرده بود. او با ساخت این فیلم، جوان‌ترین کارگردان فیلم بلند در تاریخ استودیوی ای۲۴ (A24) نیز شده است.
نویسنده: الی براو
مترجم: سارا مخاوات
