تابستان ۲۰۲۶ با فیلم‌هایی مثل اودیسه (The Odyssey) ساخته کریستوفر نولان (Christopher Nolan) بخش بزرگی از هیجان سینمای امسال را پشت سر گذاشت، اما تقویم سینما هنوز چند برگ مهم دیگر دارد؛ برگ‌هایی که احتمالاً تا ماه‌ها درباره‌شان حرف خواهیم زد.
در فاصله چند هفته، الخاندرو گونسالس اینیاریتو (Alejandro González Iñárritu)، آرون سورکین (Aaron Sorkin)، مارتین مک‌دونا (Martin McDonagh)، دیوید فینچر (David Fincher)، تونی گیلروی (Tony Gilroy) و دنی ویلنوو (Denis Villeneuve) فیلم‌های تازه‌شان را روانه سینماها می‌کنند؛ ترکیبی که هم برای مخاطبان عادی هیجان‌انگیز است و هم می‌تواند شکل رقابت فصل جوایز را عوض کند.
در ادامه، سراغ پنج فیلمی می‌‌‌‌رویم که هرکدام به دلیلی فراتر از نام‌های بزرگ پشتشان، ارزش منتظر ماندن دارند.
یک- دیگِر (Digger)؛ تام کروز این بار بدون مأموریت غیرممکن
دیگِر (Digger) ساخته الخاندرو گونسالس اینیاریتو (Alejandro González Iñárritu) از ۲ اکتبر اکران می‌شود و شاید جذاب‌ترین بخش پروژه، تغییر مسیری باشد که برای تام کروز (Tom Cruise) در نظر گرفته شده است.
کروز این بار نه ایتن هانت است و نه قهرمانی که باید با بدلکاری‌های بزرگ جهان را نجات دهد. او نقش دیگر راکول را بازی می‌کند؛ سرمایه‌داری ثروتمند که پس از ایجاد یک فاجعه زیست‌محیطی، تلاش می‌کند خودش را به‌عنوان ناجی جهان معرفی کند.
بعد از بردمن (Birdman) و از گور برخاسته (The Revenant)، اینیاریتو این بار سراغ یک کمدی ابزورد و آخرالزمانی رفته و همین تغییر لحن، فیلم را به پروژه‌ای غیرقابل پیش‌بینی تبدیل کرده است. «دیگر» می‌تواند یکی از متفاوت‌ترین نقش‌های سال‌های اخیر تام کروز را رقم بزند.
دو- تسویه حساب اجتماعی (The Social Reckoning)؛ بازگشت به دنیایی که خیلی عوض شده
شانزده سال بعد از شبکه اجتماعی (The Social Network)، آرون سورکین (Aaron Sorkin) دوباره سراغ فیسبوک می‌رود؛ اما این بار جهان پیرامون آن شبکه اجتماعی بسیار متفاوت شده است. تسویه حساب اجتماعی (The Social Reckoning) از ۹ اکتبر اکران می‌شود و این بار خود سورکین علاوه بر نوشتن فیلمنامه، کارگردانی را هم بر عهده دارد.
داستان بر افشاگری‌های فرانسیس هاوگن و تحقیقات درباره فعالیت‌های داخلی فیسبوک تمرکز دارد. جرمی استرانگ (Jeremy Strong) نقش مارک زاکربرگ (Mark Zuckerberg) را بازی می‌کند و مایکی مدیسن (Mikey Madison) و جرمی آلن وایت (Jeremy Allen White) هم از دیگر بازیگران فیلم هستند.
مقایسه این فیلم با شبکه اجتماعی اجتناب‌ناپذیر است؛ مخصوصاً اینکه این بار دیوید فینچر پشت دوربین نیست. اما همین تفاوت می‌تواند جذاب‌ترین بخش پروژه باشد: اینکه سورکین چطور می‌خواهد بدون فینچر، دوباره جهانی را روایت کند که خودش در شکل دادن به تصویر سینمایی آن نقش بزرگی داشته است.
سه- اسب وحشی شماره ۹ (Wild Horse Nine)؛ مارتین مک‌دونا دوباره به سراغ آدم‌های گرفتار می‌رود
چهار سال بعد از بنشی‌های اینیشرین (The Banshees of Inisherin)، مارتین مک‌دونا (Martin McDonagh) با اسب وحشی شماره ۹ (Wild Horse Nine) برمی‌گردد. داستان کمی پیش از کودتای ۱۹۷۳ شیلی می‌گذرد و درباره دو مامور سیا با بازی جان مالکوویچ (John Malkovich) و سم راکول (Sam Rockwell) است که برای مأموریتی به جزیره ایستر فرستاده می‌شوند.
همکاری دوباره مک‌دونا و راکول هم یکی از نکات جذاب پروژه است؛ راکول پیش‌تر برای بازی در سه بیلبورد خارج از ابینگ، میزوری (Three Billboards Outside Ebbing, Missouri) ساخته مک‌دونا، اسکار بهترین بازیگر نقش مکمل مرد را دریافت کرده بود.
از همین خلاصه کوتاه هم می‌شود حدس زد که مک‌دونا دوباره به همان قلمرویی برگشته که خوب می‌شناسد: آدم‌هایی گرفتار در موقعیتی عجیب، خشونتی که ناگهان از دل طنز بیرون می‌آید و روابطی که زیر فشار تصمیم‌های اشتباه فرو می‌ریزند. اسب وحشی شماره ۹ از ۶ نوامبر اکران می‌شود و می‌تواند یکی از فیلم‌هایی باشد که در ماه‌های پایانی سال آرام شروع می‌کنند اما کم‌کم به مرکز بحث‌های فصل جوایز می‌رسند.
چهار- بدبیاری‌های تازه‌ی کلیف بوث (The Further Mis-Adventures of Cliff Booth)؛ تارانتینو می‌نویسد، فینچر می‌سازد
شاید هیچ همکاری‌ای در فهرست امسال به اندازه این یکی عجیب و جذاب نباشد.
برد پیت (Brad Pitt) دوباره در نقش کلیف بوث از روزی روزگاری در هالیوود (Once Upon a Time in Hollywood) برمی‌گردد، کوئنتین تارانتینو (Quentin Tarantino) فیلمنامه را نوشته و دیوید فینچر آن را کارگردانی کرده است. همین سه نام برای بالا بردن توقعات کافی هستند.
داستان در سال ۱۹۷۷ می‌گذرد؛ جایی که کلیف بوث دیگر بدلکار نیست و حالا به فردی تبدیل شده که مشکلات آدم‌های صنعت سینما را حل می‌کند؛ مشکلاتی که گاهی پای قتل، اخاذی و سرقت را هم به میان می‌کشند. جذابیت اصلی فیلم احتمالاً در برخورد دو جهان شکل می‌گیرد: دیالوگ‌ها و شخصیت‌پردازی تارانتینو از یک طرف و دقت، سردی و کنترل بصری فینچر از طرف دیگر.
فیلم از ۲۵ نوامبر به مدت دو هفته در آیمکس نمایش داده می‌شود و ۲۳ دسامبر به نتفلیکس می‌آید. اگر نتیجه همان‌قدر که روی کاغذ جذاب است در عمل هم جواب بدهد، احتمالاً با یکی از بحث‌برانگیزترین فیلم‌های سال روبه‌رو خواهیم بود.
پنج- تل ماسه: قسمت سوم (Dune: Part Three)؛ این بار قدرت به تنهایی کافی نیست
در میان تمام فیلم‌های باقی‌مانده سال، تل ماسه: قسمت سوم (Dune: Part Three) احتمالاً بزرگ‌ترین آزمون برای ادامه یک مجموعه موفق است.
دنی ویلنوو این بار سراغ مسیحای تل ماسه (Dune Messiah) نوشته فرانک هربرت (Frank Herbert) رفته؛ کتابی که نسبت به دو بخش قبلی، کمتر درباره رسیدن به قدرت و بیشتر درباره پیامدهای آن است. همین مسئله می‌تواند قسمت سوم را از دو فیلم قبلی متمایز کند. ویلنوو خودش گفته فیلم تازه بیشتر به یک تریلر شباهت دارد؛ سریع‌تر، پرتحرک‌تر و از نظر احساسی متفاوت‌تر.
تیموتی شالامی (Timothée Chalamet) و زندایا (Zendaya) دوباره در نقش پل و چانی برمی‌گردند و داستان قرار است وارد مرحله‌ای شود که تصویر قهرمانانه پل اتریدیز را بیشتر به چالش می‌کشد.
فیلم ۱۸ دسامبر ۲۰۲۶ اکران می‌شود و بخش زیادی از آن با دوربین‌های ۶۵ میلی‌متری و آیمکس فیلم‌برداری شده است. دو فیلم قبلی سطح توقعات را بسیار بالا برده‌اند؛ حالا قسمت سوم باید ثابت کند این جهان فقط در مقیاس بزرگ و صحنه‌های نبرد جذاب نیست و می‌تواند پیامدهای سیاسی و شخصی قدرت را هم به همان اندازه تماشایی روایت کند.
چند ماه که می‌تواند شکل فصل جوایز را عوض کند
در نهایت، ماه‌های پایانی ۲۰۲۶ فقط به خاطر نزدیک شدن به فصل جوایز جذاب نیستند؛ خود اکران‌ها به‌اندازه کافی دلیل برای هیجان دارند. مجموعه‌ای از فیلم‌های پر انتظار در راه‌اند که هر کدام از زاویه‌ای متفاوت می‌توانند وارد بحث‌های اسکار شوند؛ بعضی به‌خاطر بازی‌ها، بعضی به‌خاطر کارگردانی و فیلمنامه و بعضی هم به‌دلیل مقیاس تولید و جاه‌طلبی فنی‌شان.
البته فاصله میان «فیلم مورد انتظار» و «مدعی واقعی فصل جوایز» همیشه بیشتر از چیزی است که پیش از اکران به نظر می‌رسد. چند ماه آینده مشخص می‌کند کدام فیلم‌ها انتظارات را برآورده می‌کنند، کدام‌ها به غافلگیری فصل تبدیل می‌شوند و نام کدام آثار تا شب اسکار در بحث‌ها باقی می‌ماند. پیش از تمام پیش‌بینی‌ها و فهرست نامزدها اما یک چیز قطعی است: تقویم سینما تا پایان سال هنوز چند تاریخ مهم برای علامت زدن دارد.
