وقتی صحبت از فیلم یا سریالی میشود که در آن تکنولوژی بهعنوان حامل نفرین به تصویر کشیده شده باشد، بدون شک یکی از نخستین آثاری که به ذهن میرسد مجموعه فیلمهای حلقه است؛ فیلمهایی که در آنها ویدئو به رسانهای برای انتقال نفرین تبدیل میشود. از سوی دیگر، اگر بخواهیم آثاری را مرور کنیم که در آنها گروهی از افراد، به ویژه دستهای از نوجوانان، خواسته یا ناخواسته، گرفتار نفرین یا بازیهای مرگباری میشوند و برای بقا ناچارند معماهایی را حل کنند و با موانعی دشوار روبهرو شوند، به فیلمهایی همچون به یاد داشته باش، زنده بمان، مجموعه فیلمهای مقصد نهایی و سریالهایی مانند شب فرا رسیده، آلیس در سرزمین مرزی و بازی مرکب میرسیم. آرزوهای مرگبار از ترکیب همین الگوها شکل میگیرد. سریال از یک سو گروهی از نوجوانان را درگیر بازیای مرگبار میکند و از سوی دیگر، تکنولوژی را به واسطهای برای انتقال نفرینی تبدیل میکند که با هر بار استفاده، قربانی تازهای میگیرد. در کنار این دو، رگههایی از شمنیسم و باورهای سنتی کرهای نیز به داستان اضافه میشود تا یک اپلیکیشن تلفن همراه، از یک ابزار تکنولوژیک ساده به دروازهای برای ورود نیرویی ناشناخته به زندگی شخصیتها تبدیل شود.
آرزوهای مرگبار بهخصوص از زاویه رابطه نوجوانان با تکنولوژی، درباره استفاده کورکورانه از اپلیکیشنهای تلفن همراه هشدار میدهد. در جهان سریال، کافی است شخصیتها اپلیکیشن مرگبار را نصب کنند، آرزویی را بر زبان بیاورند و برای تحققش منتظر بمانند. اما برخلاف مجموعه فیلمهای حلقه، تکنولوژی در آرزوهای مرگبار صرفاً ابزار انتقال نفرین نیست. اپلیکیشن، شکل امروزی همان وسوسه قدیمی انسان برای رسیدن آسان به خواستههایش است؛ میانبری برای رسیدن به مقصود که بهایش اگرچه در ابتدا مشخص نیست اما در ادامه گریبان همه شخصیتها را خواهد گرفت. سریال از همین ایده برای ساختن یک تریلر نوجوانانه استفاده میکند که در لایههای زیرین آن همان پرسش آشنای داستانهای مربوط به نفرین و معامله با نیروهای ناشناخته باقی میماند: برای تحقق آرزوهایمان حاضریم چه بهایی بپردازیم؟
این مینی سریال کرهای با فیلم شیفتگی، یکی از محبوبترین فیلمهای ترسناک امسال، نیز قرابتهایی دارد؛ در هر دوی آنها شخصیتها آرزومند چیزی هستند که در ظاهر میتواند کیفیت زندگیشان را بهبود ببخشد، اما برآورده شدن همان آرزوی تقریبا ناممکن، آنها را وارد چرخهای از پیامدهای هولناک میکند. اما آرزوهای مرگبار کمی پا را فراتر میگذارد و چنین ایدهای را به مقولهای جمعی در ساز و کار روایی خود تبدیل میکند: آرزو دیگر فقط یک مقوله شخصی نیست پس تبعاتش هم دامنگیر جامعهای بزرگتر خواهد شد؛ برآورده شدن هر آرزو میتواند زندگی دیگری را هم تحت تأثیر قرار دهد و زنجیرهای از مرگ و رنج ایجاد کند. حتی منشأ این نفرین نیز نمیتواند به سادگی از چرخهای که به راه افتاده فرار کند. تا زمانی که اپلیکیشن وجود دارد و امکان برآورده شدن آرزوها را فراهم میکند، نفرین همچنان ادامه دارد و کسی که در ابتدا در شکلگیری آن نقش داشته، خودش نیز در همین چرخه گرفتار باقی میماند. به این ترتیب، آرزوهای مرگبار حتی میان قربانی و عامل نفرین هم مرز کاملاً روشنی نمیکشد؛ گویی ورود به این چرخه، همه کسانی را که بهنحوی در آن دخیلاند، گرفتار پیامدهای خود میکند. اپلیکیشن باید همچنان وجود داشته باشد تا آرزوهای بیشتری برآورده شوند و همین تداوم، نفرین را از یک اتفاق مقطعی به چرخهای تبدیل میکند که هر بار قربانی تازهای میگیرد.
در نهایت، مسئله اصلی سریال نه خود آرزو، بلکه میل انسان به رسیدن آسان به چیزی است که به دست آوردنش دشوار یا ناممکن به نظر میرسد. تکنولوژی فقط شکل تازهای به این وسوسه قدیمی داده است. مقولهای که زمانی در قصهها با دعا، طلسم یا معامله با نیروهای ناشناخته اتفاق میافتاد، حالا با نصب یک اپلیکیشن و لمس صفحه تلفن همراه رخ میدهد. تفاوت فقط در شکل معامله است اما بهای آن همچنان همان چیزی است که انسان معمولاً هنگام آرزو کردن به آن فکر نمیکند: معامله با مرگ در ازای برآورده شدن آرزو.
شما می توانید هم اکنون سریال آرزوهای مرگبار را با دوبله اختصاصی در نماوا تماشا کنید.
