جیمز براردینلی نقد خود درباره اولین فیلم نائوکو یامادا این‌گونه آغاز می‌کند:

چه در بحث سوژه و چه در بحث سبک هنری، «صدای سکوت» A Silent Voice  نمایانگر موج بزرگی است که انیمه‌های ژاپنی را از انیمیشن‌های سنتی آمریکایی مجزا می‌کند. برای مثال شرکت دیزنی تا یک‌میلیون سال دیگر هم به این سطح نخواهد رسید. انیمیشن در ایالت متحده همیشه به‌عنوان یک منبعِ صِرف سرگرمی برای خانواده‌ها دیده‌شده است و در موارد نادری که در مورد بحث‌های اصلی و مهم جامعه در آن‌ها صحبت شده است آن نیز به محافظه‌کارانه‌ترین شکل ممکن انجام‌شده است. انیمه‌های ژاپنی گرچه باور دارند که انیمه نیز صرفاً یک‌راه دیگر برای بیان داستان‌هاست و نباید چیزی از محتوای آن حذف شود. این مسئله در «صدای سکوت» A Silent Voice نیز واضح و مبرهن است چراکه این انیمه سعی در نشان دادن گوشه و کنارهای تاریک زندگی نوجوانان همچون قلدری‌های دیگر افراد، خودخواهی و افسردگی دارد. البته فیلم درنهایت درباره رستگاری و بهبود است اما در این حین نیز به هنگام تلنگر زدن به مسائل اساسی که در دیزنی باعث تعطیل‌شدن یک پروژه می‌شود شانه خالی نمی‌کند.

دختری با اختلال شنوایی به نام شوکو نیشیمیا Shōko Nishimiy پس از انتقال به یک مدرسه ابتدای جدید در سال ششم توسط همکلاسی‌های خود از جمله پسری شیطان به نام شویا ایشیدا Shōya Ishida، مورد آزار و اذیت قرار می‌گیرد. این آزارها که توسط معلمشان مورد بی‌توجهی قرارگرفته و بی‌ضرر فرض می‌شود، به‌سرعت از کنترل خارج می‌شود. تشویق و فشار نامحسوس دیگر همکلاسی‌ها، اعمال ایشیدا را به‌پیش میراند. در همین حال نیشیمیا احساس گناه می‌کند و خود را به خاطر ناتوانی که در کنترل او نیست مقصر می‌داند. این به‌وضوح در حالت چهره او نمایان است و درد و ناامیدی کسی را نشان می‌دهد که قادر به ابراز کلامی احساسات خود نیست.هنگامی‌که ایشیدا در این آزار و اذیت‌ها زیاده‌روی می‌کند مادر نیشیمیا تصمیم می‌گیرد که او را به مدرسه دیگری منتقل کند؛ چیزی که ایشیدا را تبدیل به یک فرد مطرود می‌کند. همان‌گونه که احتمالاً خودتان می‌توانید با خواندن چنین اطلاعات اولیه‌ای از فضای داستانی اثر حدس بزنید، «صدای سکوت» A Silent Voice  ساخته‌ای است که بیش از هر چیز به عواقب رفتارها می‌پردازد. به اینکه یک کار ساده در چندین و چند سال قبل تا چه اندازه می‌تواند بر زندگی امروزمان تأثیر بگذارد. به اینکه اثر پروانه‌ای دقیقاً چیست. به اینکه چگونه یک تصمیم نه‌چندان بزرگ درزمانی از زمان‌های عادی زندگی درگذر عمرمان پیچ‌وتاب می‌خورد و حتی رفتارهای ما در آینده را نیز به چالش می‌کشد
کارگردان این انیمه، نائوکو یامادا Naoko Yamada به زیبایی این فیلم را انیمیت کرده است. فیلم‌نامه آن توسط ریکو یوشیدا Reiko Yoshida بر اساس مانگای به همین نام ساخته یوشیتوکی اویما Yoshitoki Ōima نوشته‌شده است یامادا، کسی که دو فیلم دیگرش «کا-آن» و داستان عشق تاماکا، نمره‌های بالایی گرفتند، ستاره‌ی طلوع کرده در صنعت انیمه‌ی ژاپنی لقب گرفته است. تصاویر فیلم به‌وسیله‌ی یوشیتوکی اویما برنده‌ی چندین جایزه پرداخت‌شده و به‌وسیله‌ی «گورو ریکو یوشیدا» نوشته‌شده و به‌وسیله‌ی انیمیشن کیوتو، یک استودیوی انیمه که به‌وسیله‌ی یوکو هاچیدا تأسیس گذاری شده، تولیدشده است. با این گروه زنانه، اصلاً جای تعجب نیست که ظرافت و حساسیت منعکس‌شده از روحیه‌ی زنانه در فیلم تراوش کند
امروز با آنکات همراه باشید تا بیشتر درباره این انیمه فوق‌العاده باهم گپ بزنیم.

 

 

به این مطلب امتیاز دهید
این پست را به اشتراک بگذارید