سوفیا کاپولا یکی از مهم‌ترین کارگردان زن سینمای معاصر جهان در آخرین تجربه خود فیلم سال ۱۹۷۱ دان سیگل (Don Siegel) و کلینت ایست‌وود (Clint Eastwood) را بازسازی کرده است؛ کاپولا در این فیلم از بازی نیکول کیدمن (Nicole Kidman)،‌ کالین فارل (Colin Farrell) و کریستن دانست (Kirsten Dunst) برای نمایش داستان مدرسه‌ی دخترانه‌ای مذهبی که سربازی را در جنگ جهانی دوم پناه می‌دهند، استفاده کرده است.
« فیلم فریب‌خورده» The Beguiled بازسازی‌‌‌ِ درخشان و موفقی یک از ملودرام جنگ داخلی است که بر اساس رمان شیطان مصور شده به قلم توماس پی. کالینن ساخته‌شده است. نخستین نمایش فیلم در جشنواره فیلم کن ۲۰۱۷ بود که با فیلم با تحسین منتقدان مواجه شد و درنهایت نیز موفق شد جایزه بهترین کارگردان جشنواره فیلم کن را برای سوفیا کوپولا به دست آورد.
سوفیا کاپولا این بار هم به مانند فیلم‌های درخشان و منحصربه‌فرد قبلی‌اش همچون «گمشده در ترجمه»، «ماری آنتوانت» و «یکجایی»، به‌عنوان کارگردان در مقام یک ناظر کاملاً با وسواس تمرکزش را بر روی افراد و در محیط‌های بسته قرار داده است و در اینجا بار دیگر موفق می‌شود شکیبایی و انتقال مستقیم و زیرکانه را به نمایش بگذارد و اجازه می‌دهد تا داستان افت‌وخیز خودش را داشته باشد و سپس به شکل ماهرانه‌ای، رنگ و بوی احساسی به خود بگیرد. “مک برنی”، با یک پای زخمی دراز کشیده؛ اما از جهت دیگر، پایین‌تنه و متعلقاتش که به‌خوبی کار می‌کنند، خیلی خوب توسط دوشیزه‌هایی دوست‌داشتنی که مدام در اتاقش رفت‌وآمد می‌کنند، اغفال می‌شود.


برخلاف تصوری که پس از دیدن پوستر فیلم به ذهن میاید، «فریب‌خورده» باوجوداینکه به مقایسه دو جنسیت در زمان جنگ می‌پردازد، اما به‌هیچ‌وجه طرف نمی‌گیرد و مفاهیم مرد سالارانه یا فمینیستی را در خود جای نمی‌دهد. زن‌های فیلم از دخترهای 10 ساله گرفته تا مدیر آموزشگاه خانم مارتا (نیکول کیدمن)، همگی به دنبال دلبری و برداشتِ قارچِ کمیابی به نام مَرد در زمان جنگ هستند. دنیای فیلم «فریب‌خورده» کوچک است و تنها یک عمارت و باغ میان جنگل را شامل می‌شود؛ اما با مفاهیم استعاری‌اش مرزهایش را فرسنگ‌ها گسترش می‌دهد و عمارتی می‌سازد به وسعت یک سرزمینِ جنگ‌زده.
سوفیا کاپولا بعد از دریافت شیر طلایی ونیز در مصاحبه مطبوعاتی فیلم، درباره تازه‌ترین ساخته سینمایی‌اش «فریب‌خورده» می‌گوید:

این فیلم بیشتر به حال‌ و هوای دوران خودش نزدیک است و ما قصد داشتیم تا جایی که می‌شود آن ‌را مرتبط نگه‌داریم. به‌خصوص در مورد لباس‌ها،‌ من می‌خواستم روی آن دنیای زنانه و تزئینی و نجابت جنوبی این زنان تأکید کنم. قطعاً، ما منابع زیادی در اختیار داشتیم تا به آن‌ها اشاره‌کنیم. فیلم با نوعی دنیای زنانه و معنوی و به‌ دور از طبیعت شروع می‌شود، اما این‌که پس از مدتی همه‌چیز سیاه و تاریک می‌شود برای من بسیار جذاب است.

کاپولا درباره ساختار «فریب‌خورده» نیز عنوان کرد:

من به‌شدت طرفدار سبک گوتیک جنوبی بودم و واقعاً از آن استقبال کردم. به‌ویژه شیفته آن‌ها در لباس‌های شب بلندشان که شمعی نیز در دست داشتند شدم. «سبک گوتیک» و چالشی که برای پیدا کردن سبک خاص خودم با آن روبرو بودم، یک المان سرگرم‌کننده برای مانور دادن و پیدا کردن روش خودم برای بازنمایی این ژانر بود.

درنهایت بحث درباره این فیلم را با یکی از جذاب‌ترین توصیفات درباره این فیلم به پایان می‌رسانیم اظهارنظر و توصیف پیتر برادشاو منتقد گاردین که به این فیلم امتیاز ۸ از ۱۰ رو اختصاص داده است:

سوفیا کاپولا یک سایکودرام فمینیستی و به طرز شادی پراسترس را جلوی دوربین برده است

از شما دعوت می‌کنیم در آنکات جدید در کنار ما باشید تا با یکدیگر بیشتر و بیشتر درباره این فیلم گپ بزنیم.

به این مطلب امتیاز دهید
این پست را به اشتراک بگذارید