وقتی «الیسا» او را در زمان نظافت پشت شیشه می‌بیند، درواقع او را به‌عنوان یک موجود پولک و بال‌دار سبز رنگ نمی‌بیند، بلکه او را یک موجود با روح و تمایلات مشترکی که نه‌تنها در سکوت با او مشترک است، بلکه در نقطه نگاه غیرمتجانس، خراش‌های حاصل از تجاوز و عشق پرحرارت و حتی علاقه به قطعات بنی گودمن یکی است، می‌بیند.
سطور فوق می‌تواند یکی از خلاصه داستان‌های دهمین فیلم گیلرمو دل تورو باشد؛ فیلمی که بی‌هیچ تردید یکی از بهترین فیلم‌های این چندساله اخیر سینمای جهان است. ایده شکل‌گیری فیلم «شکل آب» آن‌طور که خود گیلرمو دل تورو بیان کرده، در هنگام صرف یک صبحانه دونفره در سال ۲۰۱۱ به ذهن او رسیده است اما ۶ سال زمان نیاز داشته تا بتواند تمام جزئیات فانتزی که همواره موردعلاقه او بوده را وارد داستان نماید. نمایش‌های اولیه فیلم در جشنواره‌های مطرح سینمایی ازجمله جشنواره فیلم ونیز و تورنتو افتخارات بزرگی برای او به همراه داشت و می‌شد حدس زد که او پس از «هزارتوی پن» بار دیگر با اثری موفق به سینما و جشنواره‌های سینمایی بازگشته است.

این فیلم‌ساز اسپانیایی با دور شدن از استودیو پرخرجی که فیلم‌هایی مانند Pacific Rim و Crimson Peak رو به نمایش گذاشته است. او این بار به فیلم‌های اولیه خود به زبان اسپانیایی بازمی‌گردد. فیلم‌های او به نام The Devil’s Backbone و Pan’s Labyrinth که حال و هوای جادویی و سحرآمیزی داشتن دوباره تکرار می‌شوند؛ و درنهایت هم به‌عنوان پیشتاز نامزدهای اسکار ۲۰۱۸ نامش مطرح می‌شود؛ نقدهای منتقدین مهم و قابل استناد مجلات و وب‌سایت‌های سینمایی پر از ستایش و تعریف و تمجید از این فیلم که در ادامه فقط به‌عنوان مشتی از خروار یکی از آن‌ها را انتخاب کرده‌ایم؛ نویسنده اول پلی لیست؛ جسیکا کیانگ معتقده که؛ شما با دیدن آن می‌توانید خیلی چیزها را احساس کنید؛ اما مهم‌ترین احساسی که به بیننده دست می‌دهد حس خوش‌شانسی است. با خود فکر می‌کنی که چقدر خوش‌شانسی که در حال تماشا کردن این فیلم هستی. همچنین خوشحالی که در این دنیای زشت و پر از خشونت، چنین داستان فوق‌العاده زیبا، کمی ترسناک و البته واقعاً عجیب‌وغریبی وجود دارد؛ و امتیاز ۱۰۰ از ۱۰۰ را به این فیلم اختصاص داده است؛ این هفته هم با آنکات همراه باشید تا درباره این فیلم بیشتر باهم گپ بزنیم.

به این مطلب امتیاز دهید
این پست را به اشتراک بگذارید