به نظر می‌رسد که با تمام حاشیه‌های فیلم «تولد یک ملت»، این فیلم یکی از قوی‌ترین‌ها برای دستیابی به جوایز اسکار در بخش‌های مختلف این آکادمی باشد. شاید یکی از دلایل توجه زیاد به این فیلم -علاوه بر پتانسیل زیاد فیلم برای جذب بینندگان- کم‌توجهی اعضای آکادمی و اعتراضات فراگیر ستارگان و اهالی هالیوود به سفیدپوست بودن اسکار پارسال باشد این فیلم برگرفته از یکی از فیلم‌های کلاسیک و قدیمی هالیوود با همین نام است، فیلمی صامت که در سال ۱۹۱۵ در هالیوود به اکران درآمد. کارگردان و همکار تهیه‌کننده این فیلم، دی دبلیو گریفیت و ستاره‌ی فیلم لیلیان گیش هستند و فیلم‌نامه‌ی آن برگرفته از رمان کلانزمن از توماس دیکسون است. فیلمی ۳ ساعته که در دو بخش پخش می‌شده است. بااینکه فیلم ازنظر تجاری، موفقیت فوق‌العاده‌ای کسب می‌کند ولی با نشان دادن سیاه‌پوستان به‌عنوان نژادی کم‌هوش و متعرض به زنان سفیدپوست، بحث و تفرقه‌برانگیز از آب درمی‌آید و باعث اعتراضات و تظاهرات در برخی نقاط آمریکا، ازجمله بوستن می‌شود.

قبل از پرداختن به فیلم «تولد یک ملت» سال ۲۰۱۶ و نقدهای وارده بر آن کمی راجع به نویسنده، کارگردان و ستاره‌ی داستان، نیت پارکر بدانیم:
پارکر، متولد ۱۸ نوامبر ۱۹۷۹، هنرپیشه، کارگردان، تهیه‌کننده و نویسنده‌ای آمریکایی است. «تولد یک ملت» اولین فیلم بلندی است که ساخته و در جشنواره‌ی ساندنس، با ۱۷.۵ میلیون دلار پیشنهادی از سوی کمپانی فاکس سرچلایت پیکچرز برای حقوق پخش فیلم، توانست رکورد این جشنواره – که از آن میس سانشاین کوچولو بوده است-(little miss sunshine) را بشکاند. او به دلیل پرونده‌ی نامعلومش برای اتهام تجاوز در زمان دانشجویی زیر ذره‌بین قرارگرفته است (البته در سال ۲۰۱۲ با مرگ دختر شاکی پرونده و رد اتهام شدن نیت پیش از آن، پرونده به نظر مختومه بوده ولی رسانه‌ها پس از حضور فیلمش در صدر، دوباره این موضوع را بازکرده و همچنان او را تحت‌فشار گذاشته‌اند).

nate-parkerتشویق و طرفداری از فیلم حتی قبل از اکران فیلم در جشنواره ساندنس شروع‌شده بود، بیش از نیمی از حضار در پی معرفی فیلم توسط کارگردان-فیلمنامه نویس و ستاره‌ی فیلم نیت پارکر، به پا خاسته و ایستاده او را تشویق کردند. ازآنجایی‌که فیلم در آن زمان هنوز به اجرای عمومی درنیامده بود می‌توان تصور کرد که این رویداد درواقع تشکر دوستان هنرپیشگان و عوامل فیلم بوده است که در میان حضار حضورداشته‌اند.
تشویق بیشتر پس از نمایش فیلم رخ داد که تنها دلیلش را می‌توان قدرت زیاد فیلم در تأثیرگذاری بر بینندگانش دانست. یا این چیزی است که منتقد والچر به آن معتقد است.

020416birth_1280x720 نیت پارکر نقش نت ترنر را بازی می‌کند، برده‌ی ویرجینیایی که رهبری مقاومتی کوتاه را در سال‌ ۱۸۳۱ در آمریکا به عهده داشته است. بااینکه این مقاومت چند روزی بیش به طول نینجامیده، ولی تاکنون هزاران هزار نفر را تحت تأثیر خود قرار داده است. در آن زمان این مقاومت‌ها و افراد درگیر به‌عنوان نمادی برای ارائه قوانین سخت‌تر و مغرضانه‌تر برای بردگان سیاه‌پوست استفاده می‌شدند؛ و البته این‌گونه مقاومت‌ها، بنیان کارهای هنری زیادی ازجمله، موسیقی، فیلم و ادبیات نیز شده‌اند. برای مثال رمان سال ۱۹۶۷ ویلیام اتیرون، اعترافات نت ترنر.

کایل اسمیت منتقد نیویورک پست می‌گوید:

فیلم ساخته‌شده توسط پارکر، داستانی کنترل‌شده از افسانه‌ است. کسی که خود نقش ترنر را بر عهده دارد. فیلمی از شورش برده‌گان بر ضد ساختار قدرت اهریمنیِ سفیدپوستان.

وی مانند اکثریت منتقدین فیلم را با فیلم «۱۲ سال بردگی» به کارگردانی استیو مک کوئین مقایسه کرده و در این مقایسه آن را عمیق‌تر و پر بارتر از این فیلم خوانده است. فیلمی که به نظر این منتقد جزء معدود فیلم‌های امسال است که حتماً باید برای دیدنشان به سینما رفت. در فیلم نت، به‌جز اینکه توانایی خواندن و نوشتن را کسب می‌کند – چیزی که از چشم اربابان مخفی نمی‌ماند- به جمع‌آوری پنبه در مزرعه مشغول است، این در حالی است که پسر ارباب، ساموئل (ارمی همر) -همبازی کودکی نت- مزرعه را از پدر به ارث می‌برد و ارباب نت و دیگر بردگان می‌شود. اولین تصویری که از نت بزرگ‌سال می‌بینیم، تصویری سردرگم از چهره‌ی اوست. نه ما نه خود نت باور نمی‌کنیم که مردی چنین باهوش با دستانی پینه‌بسته در حال جمع‌آوری پنبه باشد.
بااینکه نت نسبت به دیگر بردگان وضع بهتری دارد و رفتارها در مقابل دیگران با او مناسب‌تر است، می‌توان قلیان احساسات را در او حس کرد. وقتی به زنش چری (اجا نئومی کینگ) حمله می‌شود، دیگر نمی‌تواند تحمل کند. توهماتی وحشیانه به او هجوم می‌آورند، صحنه‌‌هایی از قدیم به یادش می‌آیند، مخصوصاً بازی دو دخترک سفیدپوست و سیاه‌پوست که شاد به دنبال هم می‌دوند، جمع شدن این خاطرات و توهمات باعث می‌شود که نت از خود بی‌خود شود و دیگر نتواند خود را کنترل کند و سر به قیام بلند کند.

پوستر نسخه اولیه فیلم تولد یک ملت ۱۹۱۵

پوستر نسخه اولیه فیلم تولد یک ملت ۱۹۱۵

او درواقع به دلیل توانایی خواندن و نوشتن به‌عنوان واعظ، بردگان مزرعه را به کار و همیاری تشویق می‌کند. این سخنرانی‌ها زمانی شدت می‌گیرد که ارباب در مقابل پول او را به مزارع دیگر می‌فرستد تا بردگان دیگر اربابان را ارشاد و به کار بیشتر ترغیب کند. اینجاست که ایمانش باعث تعمق در کارهایش می‌شود؛ و اینجاست که به گفته‌ی منتقد ایندی وایر، بازی فوق‌العاده پارکر باعث می‌شود که ما دقیقاً متوجه شویم که در یک‌زمان مشخص نت تصمیم می‌گیرد که پیام امید و آزادی را به شنودگان سیاه‌پوستش منتقل کند، این در حالی است که اربابان سفیدپوست درحالی‌که کاملاً در جریان گفته‌های نت نیستند و درک درستی از کلماتش ندارند او را نظاره می‌کنند. پارکر با کنترل فوق‌العاده‌ای که بر چهره و بازیش دارد می‌تواند بسیار استادانه از فردی ملایم و خوش‌بین به فردی سخت و خشن تبدیل شود که در باور خود فرستاده‌ای از طرف خداوند است برای کمک به مردمش برای رهایی از تاریکی و ظلم.

brody-merits-flaws-birth-of-a-nation-1200بااینکه بیشتر منتقدین نگاهی مثبت به فیلم داشته‌اند برخی نیز فیلم را سطحی و بی‌محتوا دانسته‌اند. منتقد گلوب اند میل معتقد است که:

فیلم داستانی عمیق و مهم را تعریف می‌کند ولی نتیجه کار، چیزی سطحی ست که بی‌مهارت و هنر اجراشده است. به نظر او بااینکه فیلم بسیار صدا کرده است و امیدهای زیادی به فیلم بوده است چیزی بیش از صحنه‌های جالب برای ارائه ندارد، شاید در بهترین حالت فیلمی تلویزیونی و معمولی است که برای رفتن بر روی پرده سینما بی‌دلیل بزرگ‌شده است.

او معتقد است: شروع جالبی دارد و به کمک چاشنی خلوصش از ورطه‌ی کلیشه‌ای شدن نجات پیداکرده است. ولی با بزرگ شدن نت به‌عنوان واعظی برای بردگان همه‌چیز به هم می‌ریزد، دور و بر نت پر از کاراکترهای حاشیه‌ای می‌شود مثل مادر فداکارش یا زنی که قرار است همسرش شود. به نظر می‌رسد که پارکر تمامی اجزای سازنده‌ی ژانر فیلم‌های زندگی‌نامه را کنار هم چیده تا یک فیلم بسازد. یادآوری خاطرات، دراماهای آزاردهنده دورهم جمع شده‌اند که فیلم را بسازند، گویی خود پارکر هیچ نوآوری در کارش نداشته است.
چنان در نقش خود گمشده – البته نقش خودش را خیلی خوب بازی می‌کند- که از راهنمایی دیگران غافل مانده است و به نظر می‌رسد که آن‌ها را به حال خود گذاشته تا غریزی بازی کنند. بازیگرانی که توانایی خوبی برای بازی دارند، ولی بازی از آن‌ها گرفته نشده، این منتقد (گلوب اند میل) نیز فیلم را با ۱۲ سال بردگی مقایسه کرده با این تفاوت که در این مقایسه مک کوئین کارگردانی کارکشته و داناست که سالیان تجربه و کار را به‌عنوان پشتوانه‌ای عظیم برای ساخت چنین فیلم‌هایی در چنته دارد و در مقابل او، پارکری که اولین فیلم بلند خود را ناشیانه ساخته و بی‌دلیل موردتوجه قرارگرفته، حضور دارد.

نیت پارکر در فیلم «تولد یک ملت»(The Birth Of A Nation)

نیت پارکر در فیلم «تولد یک ملت»(The Birth Of A Nation)

رأس فیشر، منتقد ایندی وایر معتقد است که:

تمایل شدید پارکر به پرده‌های بزرگ درصحنه‌ی آخر فیلم بسیار مشهود است. زمانی که روحیه‌ی شجاع دلی (شجاع دل – مل گیبسون) در چهره‌ی شورشیِ خشن داستان ظاهر می‌شود و اینجاست که خواسته‌هایش به‌وضوح نمایان می‌شوند. اوج داستان بسیار مستقیم و بی‌پرده و مبالغه‌آمیز است.

همچنین او ادامه می‌هد: خشونت بردگان عجیب نیست، آن‌ها همانند باطری این ماشین کار می‌کنند، مردنشان الزامی و بی‌‌چاره است، تمامی مشکلات و بدبختی‌هایشان آن‌ها را به اینجا کشانده است. باطری‌ای که تاکنون در حال شارژ شدن بوده و اکنون پس از به کار افتادن، دیگر قابل‌کنترل نخواهد بود. نتیجه‌ای خونین و غیرقابل‌انکار در پی این خشونت است ولی نمایش چنین صحنه‌هایی، نشانگر فهم درست پارکر از تأثیر زیاد سخنرانی‌های نت ترنر برای بردگان است.

به این مطلب امتیاز دهید
این پست را به اشتراک بگذارید