با این‌که فقط چند ماهی از شروع سال ۲۰۱۸ گذشته است، شاهد فیلم‌هایی خوبی بوده‌ایم که لایق جوایز و حتی شکستن رکورد‌های فروش، هستند. در زیر لیست بهترین فیلم‌های امسال ازنظر سایت والچر Vulture که در چهار ماه اول سال اکران شده‌اند را می‌بینیم.
بهترین فیلم‌های ۲۰۱۸ تا به امروز ـ قسمت اول

جزیره سگ‌ها Isle of Dogs

فیلم انیمیشن ساخته وس اندرسون Wes Anderson، داستان جذاب و متفاوتی است که عناصر مختلف آن توسط سبک خاص این کارگردان و رنگ‌های جذاب و طنازی داستان‌های او، به‌خوبی کنار هم قرارگرفته‌اند. این داستان سگ‌های پناهنده که در جزیره زباله‌دانی در نزدیکی یکی از شهرهای ژاپن ساخته شده است، کمدی کابوکی Kabuki استعاری‌ای است که نشان‌دهنده عصبانیت و خشم از استبداد، در همه ابعادش است. شخصیت اصلی فیلم، سگی با صداگذاری برایان کرانستون Bryan Cranston است، سگ ولگردی که معتقد است همه ما به‌نوعی گمشده‌ایم، وی نقش تأثیرگذاری در این داستان دارد.

عشق پس از عشق Love After Loveداستانی در مورد نفرت، مخصوصاً نفرت از خود. درام روان‌شناسانه راسل هاربوگ Russell Harbaugh، تأثیر مرگ پدری را بر زندگی پسر بددهنش (با بازی کریس او داود Chris O’Dowd) مادر زیادی درگیرش (با بازی اندی مک‌داول Andie MacDowell) و پسر دیگر او (جیمز آدومین James Adomian) که در مهمانی‌ها خرابکاری می‌کند، نشان می‌دهد. تماشای جنگ و جدل آن‌ها، تجربه‌ای ناراحت‌کننده‌، اما همراه با دلسوزی و همدردی ست. اگر فکر می‌کنید مک‌داول نمی‌تواند بازی کند، تقریباً درست فکر می‌کنید، اما در این فیلم او عالی است، آرامش و متانت او، نشان از خشم پنهانش دارد.

بی‌عشق Lovelessجدیدترین ساخته این کارگردان روسی، آندری زویاگینتسف Andrey Zvyaginstev، با عنوان سردش، درام سمبلیکی از ناپدید شدن پسر ۱۲ ساله‌ای است که نشان‌دهنده یک طرز فکر، یک سوگواری و محکوم کردن جرم علیه روح انسان است، ویژگی‌هایی که به نظر می‌رسد در وجود رئیس‌جمهور کنونی کشورش وجود ندارد. او در این اثر و همین‌طور فیلم قبلی‌اش، «لویاتان» Leviathan، مشکلات روحی‌ای را نشان داد که می‌توان گفت دوای جزئی آن، ساخت فیلم‌هایی بیشتر شبیه این است.

پدینگتون ۲ Peddington 2

بچه‌ها – و حتی بزرگ‌ترها – به فیلم‌های لطیف و دوست‌داشتنی بیشتری مثل «پدینگتون ۲» نیاز دارند. داستان این فیلم، تقریباً بلافاصله بعد از فیلم اول آن آغاز می‌شود، اما حتی بیشتر از فیلم اول جالب، سرگرم‌کننده و پرانرژی است. این خرس اهل پرو، با صدای بن ویشاو Ben Whishaw به دنبال پیدا کردن شغل است اما به دلیل ماجرایی که پیش می‌آید، از زندان سردرمی‌آورد. ترفند‌های جذاب کارگردان این انیمیشن، پل کینگ Paul King، باعث شده فیلم در هیچ لحظه‌ای خسته‌کننده نباشد و هیو گرنت Hugh Grant یکی از بهترین اجراهای سال را، در نقش بازیگری که باعث گرفتاری پدینگتون شده است، از خود به نمایش گذاشته است. کل داستان، از اول تا آخر، بسیار لذت‌بخش و احساسی است.

مرگ استالین The Death of Stalinطنز تلخ آرماندو یانوچی Armando Iannucci، داستان روزهایی از سال ۱۹۵۳ را روایت می‌کند که در آن اتحاد جماهیر شوروی رهبر روان‌پریش و پارانوید خود را از دست می‌دهد و اعضای دولت در طی مدت پیدا کردن جانشینی برای او، بحث‌ها، برنامه‌ریزی‌ها و قتل‌های زیادی را مرتکب شدند. طنز ماجرا در آن است که این شخصیت‌ها (با بازی استیو بوشمی Steve Buscemi، جفری تامبر Jeffrey Tambor و سایمون راسل بیل Simon Russell Beale) دستور شکنجه و قتل‌عام را با لحن تمیز و روراست بوروکرات‌های آمریکایی یا لندنی، می‌دادند که همین نشان‌دهنده تفاوت بزرگی بین این دلقک‌های کوته‌فکر و وحشت عظیمی است که قادر به انجام آن بودند، است. اگر بخواهیم برای این فیلم یک موضوع را انتخاب کنیم، آثار مخرب ترس بر ساده‌ترین تعاملات انسان‌ها، است.

سال آخر The Final Yearجدیدترین ساخته گرگ بارکر Greg Barker، مستندی تأثیرگذار در مورد پشت‌صحنه بخشی از دوران ریاست جمهوری اوباما از اواخر ۲۰۱۵ تا صبح ۲۰ ژانویه ۲۰۱۷، با توجه ویژه به سفیر ایالات‌متحده، سامانتا پاور Samantha Power، معاون مشاور امنیت ملی بن رودز Ben Rhodes و وزیر امور خارجی جان کری John Kerry، است. فیلم، آخرین تلاش آن‌ها برای وضع قانون روابط خارجی را نشان می‌دهد و همان‌طور که ما تلاش آ‌ن‌ها را تماشا می‌کنیم، می‌دانیم که فایده‌ای ندارد، چراکه رئیس‌جمهور بعدی سرسختانه تمام قوانینی که آن‌ها به‌سختی سعی در تصویب آن دارند را لغو خواهد کرد. به فیلم نقد طرفداری و تبلیغ برای اوباما وارد شده است، اما سایه شکستی تراژیک بر روی فیلم است: ناتوانی قدرت رئیس‌جمهور برای جلوگیری از فاجعه انسانی در سوریه.

سوارکار The Riderنکته بخصوص فیلم صمیمی و احساسی کلوئی ژاوو Chloe Zhao، توانایی آن در تبدیل موضوعی به یک فیلم آمریکایی مدرن است که می‌توانست تنها یک گزارش تصویری باشد. کابوی زخمی، برادلی و دوستان اسب سوارش، در محیطی آمریکای و درعین‌حال ناشناخته برای اکثر آمریکایی‌های قرن ۲۱، زندگی می‌کنند. بااین‌حال، هرکسی، از هر کشوری که تابه‌حال تجربه از دست دادن کسی و یا تغییری اساسی در زندگی‌اش را داشته است، به‌سرعت با داستان ارتباط برقرار می‌کند.

به این مطلب امتیاز دهید
این پست را به اشتراک بگذارید