بار دیگر سری داستان‌های محبوب خانواده آدامز The Addams Family به قلم چارلز آدامز دست‌مایهٔ ساخت یک فیلم قرار گرفته است. این بار کنراد ورنن و گرگ تیرنان به سراغ داستان محبوب آدامز رفته‌ و انیمیشن کمدی ترسناکی با حضور اسکار آیزاک و شارلیز ترون در نقش‌های اصلی ساخته‌اند. نکتهٔ جالبی که این انیمیشن را لذت‌بخش‌تر و سرگرم‌کننده‌تر کرده است، شنیدن صدای اسنوپ داگ در نقش پسرعمو ایت و آواز خواندن کریستینا آگیلرا برای «خانواده آدامز» است. 

همچنین بخوانید:
بررسی گلدفینچ Goldfinch – اقتباس سینمایی قابل‌قبول از رمان برندهٔ جایزه پولیتزر

داستان از این قرار است که در روز عروسی گومز (آیزاک) و مورتیشا (ترون)، ناگهان مردم شهر خواستار خارج کردن این هیولاها از محل زندگی‌شان می‌شوند و مراسم آنها به‌هم می‌خورد. آنها مجبور می‌شوند خانهٔ متروک، تاریک و مخوف جدیدی برای خودشان پیدا کنند. ۱۳ سال بعد، آنها صاحب فرزندان دوقلو به نام ونزدی (کلویی گریس مورتس) و پاگزلی (فین ولفهارد) هستند و عمو فستر (نیک کرول)، تینگ و لورچ پیش‌خدمت (کنراد ورنن) نیز با آنها زندگی می‌کنند. 

همان‌طور که پاگزلی مشغول آماده شدن برای مراسم سنتی مازورکا (مراسم بلوغ پسران خاندان آدامز که شامل رقص چاقو هم می‌شود) است، ونزدی مایل به فرار از پناهگاه‌شان است تا دنیای خارج از محل زندگی‌اش که به‌نظر کسل‌کننده می‌رسد را ببیند. ونزدی پس از کشف «Assimilation» – شهری که توسط مارگو (الیسون جنی) ساخته شده – تصمیم می‌گیرد برخلاف نگرانی‌ها و مخالفت مورتیشا، به مدرسه محلی آن منطقه برود. او با پارکر (السی فیشر)، دختر مارگو دوست می‌شود. آنها مثل هر دختر نوجوان دیگری، حسابی روی هم تأثیر می‌گذارند. البته مادرهای داستان هم از درک دختران‌شان عاجزند و شکافی بین آنها شکل می‌گیرد. 
در این میان، پاگزلی سعی در هماهنگی خودش با استانداردهای مردان خانوادهٔ آدامز دارد، اما در واقع بیشتر سرگرم منفجر کردن چیزهاست و اتفاقا بسیار هم ماهرانه این کار را انجام می‌دهد و پدرش از درک او ناتوان است. همان‌طور که بچه‌های خانواده در حال رسیدن به استقلال خودشان هستند، کل خانواده مورد هدف مارگو قرار گرفته و می‌خواهد آنها را از شهر بیرون کند تا چهرهٔ بی‌نقص شهر حفظ شود.

خانواده آدامز

نکتهٔ شگفت‌انگیز این انیمیشن نوجوانانه این است که فیلم با لطافت هرچه تمام به بچه‌ها این نکته را گوشزد می‌کند که ایرادی ندارد خود واقعی‌شان باشند؛ حتی اگر پدر و مادرشان آنها را به درستی درک نکنند. اختلاف سلیقه‌ای که میان مورتیشا و ونزدی وجود دارد، با اختلاف‌های دنیای واقعی  بسیار شباهت دارد. هرچند فیلم‌نامهٔ مت لیبرمن کمی قابل‌ پیش‌بینی و ساده است، کارکردش برای مخاطب کودک حفظ شده است. «خانواده آدامز» سعی در نصیحت کردن آنها ندارد؛ چیزی که شاید در اکثر فیلم‌های خانوادگی به چشم می‌خورد. گاهی بچه‌ها از بزرگسالان باهوش‌ترند و این ویژگی مورد تشویق قرار می‌گیرد. فیلم‌هایی از این دست که جذاب و سرگرم‌کننده هستند و بچه‌ها را دست‌کم نمی‌گیرند، جزو ایده‌آل‌ترین فیلم‌ها قرار می‌گیرند. فیلم‌نامهٔ لیبرمن کاملا با سطح درک بچه‌ها هماهنگ است، اما بدون دست‌ و پا زدن اضافی، سعی در خنداندن آنها و حتی مخاطبان بزرگسال دارد. 
صداپیشگان «خانواده آدامز» در شخصیت‌هایشان بی‌نظیر هستند اما شاید انتخاب برخی از آنها برای انیمیشن مناسب نبود.

اگرچه اغلب لایو‌اکشن‌های بازنویسی شده از داستان آدامز شخصیت گومز آدامز را یک مرد بسیار جذاب و تو دل برو متصور شده‌اند، این نسخه به نسخهٔ کارتون‌های اصلی چارلز آدامز نزدیک‌تر است. گومز در این انیمیشن کمی خپل و با ظاهری عجیب ظاهر شده است. البته، اکثر شخصیت‌های مرد این انیمیشن ظاهر مشابهی با گومز دارند.
اما، در آن طرف قضیه، شخصیت‌های زن به شکلی بلند و لاغر اندام هستند. در صحنهٔ ابتدایی فیلم، مورتشیا به معنای واقعی کلمه، با لباس عروسش کلنجار می‌رود که کمی ناخوشایند است. هرچند با انیمیشن جالبی روبرو هستیم، اما چنین تصاویری روی ذهن بچه‌ها اثرگذار خواهد بود و فیلم‌سازان باید نسبت به پیغامی که به دختران جوان می‌دهند، آگاه‌تر باشند. تبلیغ «خود بودن» در تضاد با چنین تصاویر عجیبی که فرد نسبت به بدن خود دارد، باعث سردرگمی انگارسازی بچه‌ها می‌شود، که با وجود جذابیت باقی عناصر فیلم، یکی از کاستی‌های اصلی «خانواده آدامز» است. 
این مقاله برگرفته از نوشتهٔ اولاندا ماچادو در سایت thewrap.com است. 

خانواده آدامز

سایر منتقدان دربارهٔ این فیلم چه نظری داشته‌اند؟

مایکل پمنتل | Consequence of Sound

این یک انیمیشن کمدی است که در این ژانر جزو نمونه‌های موفق است و با نوع طنز عجیبی که دارد، یادآور این نکته می‌شود که چرا ما همیشه از چنین فیلم‌هایی استقبال می‌کنیم.

رزی نایت | آی‌جی‌ان

«خانواده آدامز» بسیار خنده‌دار و تازه است. این انیمیشن مسرت‌بخش، نسل جدیدی از این خانوادهٔ دوست‌داشتنی و عجیب را معرفی می‌کند و در ضمن برای مخاطبان بزرگسال که با فیلم‌های خاص دهه ۹۰ بزرگ‌ شده‌اند، جذابیتش را حفظ کرده است. برای این موقع از سال و هم‌زمانی اکران این فیلم و جشن هالووین، «خانواده آدامز» با داستان شیرین، زمان محدود و تأثیرگذاری‌ای که دارد، گزینهٔ بسیار عالی برای طرفداران پیر و جوان هنر هفتم خواهد بود.

ریچارد ویتاکر | آستین کرونیکل

نیک کرول به صورت خاص، به خوبی با شخصیت عجیب و شاد فستر با بازی جکی کوگان در مجموعه تلویزیونی «خانواده آدامز» در دهه ۶۰ میلادی همانندسازی کرده است. 

به این مطلب امتیاز دهید
این پست را به اشتراک بگذارید