سیدنی پولاک کارش را از ۱۹۵۵ با بازیگری در برادوی و تلویزیون آغاز کرد. از ۱۹۶۰ در لس‌آنجلسی به کارگردانی در تلویزیون پرداخت. تا این‌که در ۱۹۶۵ نخستین فیلم بلند داستانی خود را بانام «سیم باریک» ساخت. برای «از افریقا» در سال ۱۹۸۵ برندهٔ اسکار بهترین فیلم و بهترین کارگردانی شد پولاک که به‌ویژه به خاطر مهارتش در بازیِ خوب گرفتن از بازیگران زن و مرد‌اش قابل‌توجه است، با ستارگان مهم هالیوودی، ازجمله، رابرت ردفورد (که در پنج‌تایی از فیلم‌های پولاک ظاهر شد)، جین فاندا، باربارا استرایسند، داستین هافمن، پل نیومن و برت لنکستر کارکرد.

Sydney_Pollack_1اگرچه پولاک فقط با نمونه‌هایی معدود از ژانرهای هالیوودی سروکار داشت، اما فیلم‌هایش کلاً به دو بخش اکشن‌های مردانه و ملودرام‌های زنانه تقسیم می‌شوند. بین اکشن‌های مردانه، «شکارچیان پوست سر آدم»(۱۹۶۸)، «برج و بارو» (۱۹۶۹)، «جرمی جانسن»(۱۹۷۲)، «سه روز کندورا» (۱۹۷۵) و «یا کوزا»(۱۹۷۵) قابل‌ذکر هستند؛ و بین ملودرام‌ها باید به این‌ها اشاره کرد: «سیم باریک»، «این ملک محکوم‌ است» (۱۹۶۶)، «آن‌طور که بودیم» (۱۹۷۳) و «بابی دیر فیلد» (۱۹۷۷) قهرمان نمونه‌ای پولاک، فرد تک رویی است که گذشته‌اش در راه قابلیت‌های زمان حالش، مانع ایجاد می‌کند. در سراسر مسیر روایت، قهرمان ماجرا به کسی دیگر اعتماد می‌کند و تک افتادگی‌اش را با یک رابطه جدید تاخت می‌زند. در بیشتر موارد، قهرمانان پولاک زنان باهوشی و غالباً حرفه‌ای هستند که به قدرتی اخلاقی مجهزند و البته در برخی موارد نیز، قربانی ضعف‌های عاطفی خود می‌شوند. پولاک علاقهٔ زیادی داشت کشش دو جنس مخالف را توصیف کندہ مضمون اصلی کار پولاک، بر درگیری فرهنگی شخصیت‌ها متمرکز است. این درگیری می‌تواند، مثل فیلم‌های «سیم باریک»، «شکارچیان پوست سر آدم» یا «جرمیا جانسن» (سفیدپوست برابر سیاه‌پوست، سفیدپوست برابر سرخ‌پوست) نژادی باشد؛ مثل «آن‌طور که بودیم»، مذهبی باشد (یهودی در برابر پروتستان)؛ مثل «این ملک محکوم است» یا «سوارکار الکتریکی» (۱۹۷۹)، جغرافیایی باشد (شهر در مقابل شهرستان)؛ مثل «برج و بارو» ملی‌گرایانه باشد (اروپا در برابر امریکا؛ شرقی در برابر غرب) یا مثل «محبوبه» ۱۹۸۳، (مؤنث در برابر مذکر) بر اساس تفاوت جنسیتی باشد.

sydney-pollack-2-out-of-africa1فیلم‌های پولاک سبک تصویری متمایز و منحصربه‌فردی ندارند؛ اما کارهایش به‌طورکلی، به خاطر فقدان کامل جلوه‌‌های ویژه قابل‌توجه‌اند؛ و بسیاری اوقات از هلی شات (نماهایی که با هلیکوپتر گرفته می‌شوند) استفاده می‌کند. ازلحاظ ساختاری، پی‌رنگ‌هایش دارای شکلی دورانی هستند و غالباً درجایی که آغازشده‌اند، به پایان می‌رسند. ازلحاظ بصری، این موضوع در رقص چرخشی «آنان به اسب‌ها شلیک می‌کنند. نمی‌کنند؟» (۱۹۶۹) بازتاب یافته، ولی در «جرمیا جانسن» و «آن‌طور که بودیم»، نیز آشکار است. پولاک در کنار سیدنی لومت، یکی از معروف‌ترین فیلم‌سازان لیبرال هالیوودی بود. آثارش به موضوعات سیاسی و اجتماعی می‌پردازند و به‌جای خباثت‌های فردی، سوءاستفاده‌های سازمان‌دهی شده را برملا می‌کنند. مهم‌ترین این موضوعات، این‌ها هستند: تبعیض نژادی (شکارچیان پوست سر آدم)؛ ویرانگری جنگ (برج و بارو)؛ رکود اقتصادی (آنان به اسب‌ها شلیک می‌کنند، نمی‌کنند؟)؛ دوران مکارتی و فهرست سیاهش (آنطورکه بودیم)؛ فعالیت‌های سیا (سه روز گاندور)؛ سوءاستفاده تجاری (سوارکار الکتریکی)؛ سوءاستفاده‌های رسانه‌ای (بدون قصد ارتکاب جرم، ۱۹۸۱). اگرچه در مواردی از پولاک انتقاد شد که از این مضمون‌ها صرفاً به‌عنوان پس‌زمینه استفاده کرده و عمیقاً به جزییات نپرداخته، منتقدان فرانسوی ازجمله کسانی هستند که برای فیلم‌هایش ارزش زیادی قائل‌اند.

American Actor Robert Redford and Director Sydney Pollack at the Cannes Film Festival before the presentation of their film "Jeremiah Johnson" on May 6, 1972. (AP Photo/Jean Jacques Levy)

سیدنی پولاک و رابرت ردفورد در حاشیه جشنواره کن سال ۱۹۷۲

به‌مرورزمان، اعتبار پولاک در صنعت سینمای هالیوود، افزایش یافت. برخلاف لومت که شباهت‌های زیادی در روش کارگردانی و مضمون‌ها با یکدیگر داشتند، پولاک، کارگردانی نیویورکی نبود که هرازگاه در هالیوود کار کند، بلکه از ستون‌های اصلی هالیوود به شمار می‌آمد. فیلم‌هایش می‌فروختند و کاندیدای دریافت جوایز اسکار متعددی می‌شدند. وقتی هاوانا (۱۹۹۰) را ساخت که در گیشه شکست خورد، بلافاصله بخشوده شد؛ با‌ آن فیلم پرو پیمان، او سعی کرد سبک قدیمی فیلم‌سازی هالیوود و فیلم‌هایی مثل «کازابلانکا» (مایکل کورتیز، ۱۹۴۲) را زنده کند.

سیدنی پولاک، استنلی کوبریک کبیر و تام کروز ،پشت صحنه «چشمان نیمه بسته»

سیدنی پولاک، استنلی کوبریک کبیر و تام کروز ،پشت صحنه «چشمان نیمه بسته»

پولاک کارش را به‌عنوان بازیگر شروع کرده بود و در طول زندگی بارها (و در بسیاری از موارد، بی‌آنکه نامش در عنوان‌بندی بیاید) جلوی دوربین کارگردانان دیگر ظاهر شد؛ اما جالب است که هیچ‌وقت این کار را در مورد فیلم‌های خودش نکرد و برخلاف هیچکاک (که پولاک در مجموعهٔ تلویزیونی‌اش آلفرد هیچکاک تقدیم می‌کند، هم‌بازی، وهم یکی دوتاشان را کارگردانی کرد) در آن‌ها ظاهر نشد. وودی آلن در «شوهران وزنان» (۱۹۹۲)، نقشی فوق‌العاده‌ای برایشی در نظر گرفت؛ اما پولاک کارگردانی را ترجیح می‌داد و جایگاهش در صنعت سینمای آمریکا به او اجازه می‌داد تا با مضمون‌هایی که خود انتخاب می‌کرد و با همکاری ستارگان معروف، فیلم‌هایی با بودجه‌های هنگفت تهیه کند.

HUSBANDS AND WIVES, Lysette Anthony, Sydney Pollack, Woody Allen, 1992

سیدنی پولاک در کنار وودی آلن در یکی از صحنه های «شوهران و زنان» ۱۹۹۲

«مؤسسهٔ حقوقی» (۱۹۹۳) که بر مبنای رمان پرفروشی نوشتهٔ جان گرایشام، به کارگردانی پولاک و بازی تام کروز به فیلم درآمد و به فروش خوبی هم‌دست یافت و جرح‌وتعدیل پایان کتاب، حتی برای طرفداران گریشام نیز مشکلی ایجاد نکرد. «سابرینا» (۱۹۹۵)، نخستین کمدی رمانتیک خالصی پولاک، بازسازی شاهکار بیلی وایلدر (محصول ۱۹۵۴) و با هنرنمایی همفری بوگارت، ویلیام هولدن و اودری هیپبرن، این بار با شرکت هریسن فورد، جولیا اورموند و گرک کینیر ساخته شد.

michael-clayton-2007-poster «تلاقی اتفاقی قلب‌ها»(۱۹۹۹) در نگاه نخست، یک فیلم ایدئال برای ترکیب پولاک – هریسن فورد به نظر می‌رسد؛ اما در عمل، نتیجه، ازنظر هم انتقادی و هم تجاری، به‌قدری ناموفقی از کار درمی‌آید که پولاک تا شش سال بعد امکان فیلم‌سازی پیدا نمی‌کند. مشکل اصلی این فیلم بی‌روح و کسالت‌بار، شخصیت فورد است که به‌عنوان پلیسی خشن و درعین‌حال خوش‌قلب در مورد فاجعهٔ مرگ همسر جفاکارش هیچ‌گونه همدلی برنمی‌انگیزد. او طی صحنه‌های طولانی، تلخی را نشخوار می‌کند و مدام به دنبال این است که جزییات بیشتری از بی‌وفایی همسرش را برملا کند. تریلر سیاسی «مترجم» (۲۰۰۵)، فیلمی سرگرم‌کننده است، اما با توجه به نام و اعتبار سازنده‌اش چیزی برای عرضه ندارد. شعارهای سیاسی و تأکید بر موضوع باب روز تبعیضی نژادی گاهی روی داستان جذاب و موقعیت‌های پر تعلیق فیلم (تلاشی یک مترجم سازمان ملل با بازی نیکول کیدمن برای جلوگیری از تهدید جانی حکمران یک کشور آفریقایی) سایه می‌اندازد.

Sydney_Pollack

سیدنی پولاک در بیست و ششم می سال ۲۰۰۸ با انبوهی تجربه‌های سینمایی مختلف و به‌عنوان یکی از پدیده‌های سینمای امریکا در ‌دهه‌های هفتاد و هشتاد چشم از دنیا فروبست.

به این مطلب امتیاز دهید
این پست را به اشتراک بگذارید