نهمین جشن خانه سینمای ایران که در شهریورماه ۱۳۸۴ برگزار شد؛ اولین جشنی بود در دولت نهم به ریاست جمهوری محمود احمدی‌نژاد و وزارت محمدحسین صفارهرندی؛ و آخرین فیلم‌های ساخته‌شده در روزهای پایان دولت اصلاحات را در خود جای‌داده بود. تنوع آثار و نگاه‌های مختلف در این دوره از جشن خانه سینما بارزترین ویژگی آن بود.
رضا میر کرمی همان‌طور که پیش‌بینی می‌شد پس از موفقیت در جشنواره فجر، این بار هم برای چهارمین فیلمش «خیلی دور خیلی نزدیک» شایسته دریافت جایزه اصلی جشن گردید. فیلم‌برداری خضوعی ابیانه و موسیقی بی‌نظیر محمدرضا علیقلی در کنار بازی مسعود رایگان این فیلم را هنوز بافاصله در بالای فهرست آثار میر کرمی قرار می‌دهد.

n00056965-t
احمدرضا درویش با یکی از بزرگ‌ترین و گران‌قیمت‌ترین پروژه‌های سینمای دفاع مقدس در نهمین دوره جشن خانه سینما حضور پیداکرده بود و تقریباً همه جوایز فنی را هم فیلم «دوئل» به خانه برد.
مجید مجیدی با فیلم ناامیدکننده «بید مجنون» این بار به شب سینمای ایران آمده بود، فیلمی که فقط سهمش از جوایز جشن، جایزه بهترین موسیقی متن بود؛ اما غیر از فیلم‌های اشاره‌شده در بالا جشن آن سال خانه سینما میزبان فیلم‌های مستقل زیادی بود که هرکدام بشدت قابل‌احترام و دوست‌داشتنی بودند. «کافه ترانزیت» کامبوزیا پرتوی که جایزه بهترین فیلم را نصیب خود کرد، «ما همه خوبیم» بیژن میرباقری که جایزه بهترین بازیگر مکمل را دریافت نمود و صدالبته فیلم همیشه دوست‌داشتنی علی‌رفیعی کارگردان بی‌نظیر تاتر که این بار تاریخ سینمای ایران را مهمان یکی از بهترین فیلم‌های دهه هشتاد کرده بود، «ماهی‌ها عاشق می‌شوند» با بازی رؤیا نونهالی، رضا کیانیان و گلشیفته فرهانی، فیلمی در ستایش زندگی، آشپزی و دورهم بودن. فیلمی که قدرش را کمتر دانستند چه منتقدین چه مخاطبین، فیلمی که فقط سهمش از جوایز آن سال جایزه بهترین فیلم‌برداری بود.
با خاطره بازی برخی از فیلم‌های این دوره از جشن خانه سینما با ما باشید:

به این مطلب امتیاز دهید
این پست را به اشتراک بگذارید