هنگامی‌که تصمیم به بررسی کارنامه مهم‌ترین بازیگران مهم‌ترین فیلم سال یعنی فروشنده را گرفتیم، فکرش را هم نمی‌کردم که مطلبم را این‌گونه شروع کنم. تصمیم بر این بود که ابتدا کارنامه ترانه علیدوستی بررسی شود و ازآنجایی‌که کارنامه شهاب حسینی بسیار گسترده‌تر است، آن را به بعد از مقاله علیدوستی موکول کردم که‌ ای‌کاش این کار را نمی‌کردم. در چند روز گذشته همه صفحات اجتماعی پرشده است از تصویر شهاب حسینی در دو موقعیت مختلف و در حال ابراز احساسات نسبت به دو آدم کاملاً متفاوت و از خواستگاه‌های متفاوت. طبق معمول، مردم همیشه درصحنه حاضر (بخوانید صحنه رویدادهای اجتماعی) خودی نشان دادند و با موضع‌گیری‌های مغرضانه‌شان جنگی راه انداخته‌اند بسی دردناک.

img20045372 

همین چند ماه پیش بود که شهاب حسینی در مراسم کن، جایزه‌اش را به مردمش تقدیم کرد و «الهی شکر» گفتنش در ابتدای سخنرانی کن هنگام دریافت نخل طلا، آخ که چه دادوهوارهایی که در فضای مجازی نکردیم که ‌این حرکت عین دورویی است. حال آنکه این نخل طلای ناقابل در خانه حسینی احتمالاً روی پیشخوانی، چیزی دارد خاک می‌خورد. شهاب حسینی هنرمندی است که در طی سالیان دراز فعالیتش چه در عرصه سریال و تلویزیون و چه در عرصه سینما، از هرگونه حاشیه‌ای دورمانده است. آن‌قدر که در اکثر جشنواره‌های خارجی که فیلم جدایی مهمانشان بود، کلیدی‌ترین بازیگر مجموعه غایب بود. همه‌ی رفتار و منش این بازیگر نشان می‌دهد که نمی‌خواهد وارد هیچ حاشیه‌ای شود. حسینی به‌عنوان یک آدم حق دارد دیدگاه سیاسی خودش را داشته باشد (گرچه یک عکس در یک مراسم دولتی، دلیلی بر دیدگاه سیاسی هیچ فردی نیست.) و به‌عنوان یک بازیگر نیز کاملاً محق است که از دیدن یکی از بهترین بازیگران تاریخ سینمای ایران خوشحال شود. هیچ‌کدام از این‌ها نباید برای ما فرقی ایجاد کند؛ که نمی‌کند. فقط چند روزی بر سروکله همدیگر می‌زنیم و بعد می‌رویم سراغ موضوع بعدی، یا شاید بهتر باشد بگوییم قربانی بعدی. بیایید از قربانی کردن آدم‌ها در فضاهای مجازی دست‌برداریم. بیایید به زندگی‌مان برسیم و کمی کمتر قضاوت کنیم.

%d8%b4%d9%87%d8%a7%d8%a8%d8%ad%d8%b3%db%8c%d9%86%db%8c%d9%88%d8%a7%d8%b5%d8%ba%d8%b1%d9%81%d8%b1%d9%87%d8%a7%d8%af%db%8cسید شهاب‌الدین حسینی تنکابنی متولد 1352، هنرمندی است که بیشتر به‌واسطه فعالیتش در عرصه بازیگری شناخته می شود، اما این‌که او را یک بازیگر صرف بدانیم کم‌لطفی است. کمتر عرصه‌ای در هنر هست که حسینی به آن سر نزده باشد و فعالیتی در آن نکرده باشد. او ابتدا فعالیتش را با مجری‌گری در برنامه‌های تلویزیونی جوانان و نوجوانان در شبکه دو آغاز کرد.

شهاب حسینی در سریال تب‌سرد

شهاب حسینی در سریال تب‌سرد

موفقیت حسینی در این برنامه، پایش را به «سریال پلیس جوان» باز کرد. گرچه قبل از آن نقش کوتاهی در سریال پربیننده «پس از باران» ایفا کرده بود. موفقیت این سریال نیز مسیر حسینی را هموارتر کرد، چنانچه در سال 1380 در اولین تجربه سینمایی خود، «رخساره »حاضر می شود. «رخساره» داستانی عاشقانه، به کارگردانی امیر قویدل است که می‌توان آن را در کنار پلیس جوان نقطه شروع کاراکتری دانست که حسینی تا سال‌ها به بازآفرینی آن پرداخت: جوانی دلباخته و محجوب و گهگاه هم عصبی و حسود.

جمشید هاشم‌پور و شهاب حسینی در فیلم واکنش پنجم

جمشید هاشم‌پور و شهاب حسینی در فیلم واکنش پنجم

یک سال بعد، سال 1381 سال پرفعالیتی است برای حسینی. وی در چند فیلم ازجمله «واکنش پنجم»، اثری از تهمینه میلانی و «این زن حرف نمی‌زند» از احمد امینی به ایفای نقش می‌پردازد. گرچه نقش شهاب حسینی در هر دو فیلم کوتاه است، اما همان کاراکتر جوان عاشق‌پیشه و فداکار، او را تبدیل به یکی از محبوب‌ترین بازیگران دوران خود می‌کند. هم‌چنین «واکنش پنجم» اولین باری است که حسینی به‌طور رسمی نامزد دریافت جایزه‌ای می شود. وی برای ایفای نقش برادرشوهر زنی بیوه که طبق معمول همه داستان‌های میلانی از طرف همه مردان تحت ظلم و فشار قرارگرفته است بازی می‌کند و برای این نقش‌آفرینی نامزد بهترین بازیگر نقش مکمل مرد از جشنواره‌های فجر و خانه سینما می شود.

shamee_dar_baad-front

سال 82 هم‌سال پرکاری برای حسینی است. درواقع او را می‌توان یکی از پرکارترین بازیگران جوان سینمای ایران دانست. در این سال حسینی قالب آشنای خود برای تماشاگر را می‌شکند و در دو نقش منفی ظاهر می شود. فیلم «زهر عسل» به کارگردانی ابراهیم شیبانی که واقعاً ملغمه‌ای از داستان‌های عشقی تینیجری و مسائل اجتماعی و درامی پلیسی است و نقطه روشنی در کارنامه حسینی محسوب نمی‌شود. بعدازآن فیلم «شمعی در باد است که اولین همکاری حسینی با پوران درخشنده است. شمعی در باد که معضل اعتیاد را بررسی می‌کند، فیلم موفقی است و جوایز زیادی نصیب عواملش می‌کند. شخصیت حسینی در این فیلم شاید خیلی هم منفی نباشد اما با کلیشه‌ای که قبلاً زیاد از وی دیده بودیم بسیار متفاوت است، در این دوره است که حسینی برای اولین بار دست به ریسک می‌زند و جرت سرک کشیدن به ورای آنچه تاکنون ارائه داده بود را پیدا می کند. بازی در «شمعی در باد» برای حسینی نامزدی تندیس بهترین نقش مکمل مرد را از جشن خانه سینما به ارمغان می‌آورد.

ddd

. از اینجاست که حسینی در عین پرکاری فضاهای متفاوت و نقش‌های گوناگونی را تجربه می‌کند. در «قتل آنلاین» نقش یک قاتل زنجیره‌ای را ایفا می‌کند و در «الهه زیگورات» در نقش مردی شکست‌خورده که سایه‌ای از همان کاراکتر عاشق‌پیشه را در خود دارد ظاهر می شود و در رستگاری در هشت و بیست دقیقه در نقش یک جوان بسیجی تند رو. تا سال 1385 حضور مستمر حسینی بر پرده سینما ادامه دارد. در همین سال‌ها حسینی حضور پررنگ و تأثیرگذاری هم در تلویزیون دارد. وی که بعد از مجری‌گری در برنامه اکسیژن و سریال‌های پربیننده‌ای چون پلیس جوان و پس از باران چهره آشنایی برای مخاطبان تلویزیونی بود، این بار با سریال‌های «تب سرد» و «مدار صفر» درجه به تلویزیون بازگشت. در تب سرد نقشی خاکستری ایفا کرد که با طراحی نقشه دزدیدن پسرش قصد اخاذی از خانواده همسرش را دارد و در مدار صفر درجه که اولین همکاری‌اش با حسن فتحی ایست در نقش حبیب پارسا جوان دانشجوی ایرانی که در آستانه جنگ جهانی دوم برای تحصیل به فرانسه رفته و با دختری یهودی آشنا شده، بازی می‌کند.

شهاب حسینی در مدار صفر درجه

شهاب حسینی در مدار صفر درجه

مدار صفر درجه هم به‌مثابه سایر فعالیت‌های تلویزیونی حسینی بسیار موردتوجه قرار می گیرد. این موضوع و انتخاب وی در کارهای سینمایی او را کم‌کم تبدیل به چهره‌ای برای جذب مخاطب و بالا بردن فروش گیشه می‌کند؛ اما حسینی که قبلاً هم ثابت کرده است خیلی از کلیشه‌ها خوشش نمی‌آید و اهل ریسک کردن و امتحان راه‌های تازه است، مسیر جدیدی در پیش می گیرد. وی با بازی در فیلم‌هایی چون «ایستگاه بهشت» و «نیلوفر» از جریان اصلی سینما دور می‌شود و بیش‌تر به تجربه‌اندوزی می‌پردازد. در این دوره حسینی کمتر دیده می شود و شاخص‌ترین اثرش فیلم «محیا» است که روایتگر عشق پسر پولدار و دختر فقیر است. علی‌رغم آنکه «محیا» دیپلم افتخار بیست و ششمین جشنواره فیلم فجر را برای حسینی به ارمغان می‌آورد اما چیزی فراتر از یک ملودرام عاشقانه آبکی نیست و نقطه قوتی در کارنامه بازیگری وی محسوب نمی‌شود. بعد از «محیا»، حسینی همچنان به نقش‌آفرینی در فیلم‌های مختلف می‌پردازد، اما تا سال 1387 فیلم قابل‌توجهی در کارنامه‌اش ثبت نمی‌کند.

superstar-2009سال 1387، سال شهاب حسینی است. وی با دو فیلم «درباره الی» و «سوپراستار» دوباره نامش را بر زبان‌ها می‌اندازد. سوپراستار که دومین همکاری تهمینه میلانی و حسینی است روایتگر داستان بازیگر معروفی است که در پی مشکلات شدید عاطفی و روحی در مسیر خود تخریبی گام برمی‌دارد اما ورود دختری که ادعا می‌کند دختر وی است مسیر زندگی‌اش را عوض می‌کند و حتی سیمرغ بلورین بهترین بازیگر مرد را برایش به ارمغان می‌آورد؛ اما شاید بتوان گفت «درباره الی» نقطه عطف کارنامه بازیگری حسینی است. این فیلم که سرآغاز همکاری وی با فیلم‌ساز بین‌المللی ایران، اصغر فرهادی است علاوه بر کسب جوایز متعدد بین‌المللی نام وی را به‌عنوان یک بازیگر متفاوت و مستعد بر سر زبان‌ها می‌اندازد. بعد از درباره الی حسینی دوباره به سراغ کسب تجربه‌های متفاوت می‌رود و با دور شدن از سینمای بدنه به سینمای خاص و هنری نزدیک‌تر می شود.

elly-2-edv-blogfa-com

در سال 1389 با بازی در «پرسه در مه» به کارگردانی بهرام توکلی، تندیس بهترین بازیگر مرد را از جشنواره منتقدان و نویسندگان دریافت می‌کند. در سال 1390 همکاری دوباره حسینی و فرهادی در فیلم «جدایی نادر از سیمین» که با موفقیتش بسیاری را شگفت‌زده کرد، نام حسینی را به‌عنوان یک بازیگر بسیار حرفه‌ای تثبیت کرد. بازی حسینی در نقش مرد بیکار مستا‌صلی که تنها راه نجات خودش و خانواده‌اش از فقری که در آن دست‌وپا می‌زنند را دیه فرزند مرده‌اش می‌داند، به شدت تأثیرگذار است. سکانس دعوای وی و پیمان معادی در بیمارستان و یا سکانسی در پایان فیلم که با حقیقت ماجرا از زبان همسرش روبرو می شود آن‌قدر قوی است که کمتر بازیگری می‌تواند ادعا کند که توانایی ارائه کار بهتری را دارد. این نقش کوهی از جوایز را برای حسینی و سایر بازیگران این فیلم تحسین‌شده به ارمغان می‌آورد که از آن جمله می‌توان به خرس نقره‌ای جشنواره فیلم برلین برای گروه بازیگران، تندیس بهترین نقش مکمل مرد از جشنواره منتقدان و نویسندگان، دیپلم افتخار بهترین بازیگر نقش مکمل مرد از جشنواره فیلم فجر و تندیس بهترین بازیگر نقش مکمل از جشنواره خانه سینما اشاره کرد.

jodayinaderazsimin1شهاب حسینی دیگر تبدیل به یک ستاره تمام‌عیار شده است. بازی وی در نقش‌های متفاوت و موفقیتش در ارائه لایه‌های زیرین این نقش‌ها از طریق یک بازی بسیار بیرونی، او را به سوپراستار بی‌چون‌وچرای سینما ایران در این سال‌ها تبدیل می‌کند. حسینی با بازی در فیلم‌هایی که بیشتر در گروه هنر و تجربه اکران شدند به مسیر خود ادامه داد و در سومین همکاری‌اش با پوران درخشنده در فیلم «هیس! دخترها فریاد نمی‌زنند» در یک نقش کوتاه ظاهر شد.

%d9%87%db%8c%d8%b3-%d8%af%d8%ae%d8%aa%d8%b1%d9%87%d8%a7-%d9%81%d8%b1%db%8c%d8%a7%d8%af-%d9%86%d9%85%db%8c%d8%b2%d9%86%d9%86%d8%afدر سال 1391 در یک نقش بسیار متفاوت در فیلمی از مازیار میری به نام «حوض نقاشی» به ایفای نقش پرداخت که بی‌اغراق اشک بسیاری از تماشاگرانش را در سینما درآورد. دیالوگ ماندگار وی در نقش پدری مبتلا به سندرم دان، خطاب به پسرش که می‌گوید” ببخشید بابات شدم” یکی از ماندگارترین دیالوگ‌های سینمای ایران است. «حوض نقاشی» که بهترین فیلم از نگاه تماشاگران در سی و یکمین جشنواره فیلم فجر لقب گرفت، برای شهاب حسینی بار دیگر دیپلم افتخار بهترین بازیگر نقش اول مرد را به ارمغان آورد.

شهاب حسینی و نگار جواهریان در فیلم حوض نقاشی

شهاب حسینی و نگار جواهریان در فیلم حوض نقاشی

حسینی بعد از تجربه موفق «جدایی» و استقبال مخاطبان از حوض نقاشی این بار به سراغ کارگردانی می‌رود و حاصلش فیلم «ساکن طبقه وسط است». تجربه همکاری وی با علیرضا رئیسیان و کمال تبریزی در فیلم های «دوران عاشقی» و «طعم شیرین خیال» چندان دیده نمی‌شود و نقش کوتاهش در فیلم «سایه‌های موازی» چنگی به دل نمی‌زند. فیلم‌خانه پدری ساخته کیانوش عیاری در سال 1389 تا امروز پروانه نمایش نگرفته است و فیلم چهارشنبه باوجود استقبال منتقدان در پی اکران در گروه هنر و تجربه کمتر دیده شد. برادرم خسرو هم که در آخرین جشنواره فیلم فجر حضور داشت هم هنوز در صف اکران است.

شهاب حسینی در فیلم چهارشنبه

شهاب حسینی در فیلم چهارشنبه

حسینی دوباره در یک سریال پرطرفدار ظاهر می شود، اما این بار نه در تلویزیون که در شبکه خانگی با سریال شهرزاد. ساخته حسن فتحی که فصل نخست آن به پایان رسیده و به‌تازگی باید منتظر فصل دوم باشیم؛ کاراکتر قباد که زیر یوق بزرگ آقا( علی نصریان) بارها و بارها غرور و مردانگی‌اش زیر سؤال می‌رود دلداده شهرزاد (ترانه علیدوستی) می شود، این دلدادگی شروع ماجراهای جلوی دوربین و پشت آن نیز می شود.

شهاب حسینی و ترانه علی‌دوستی در سریال شهرزاد

شهاب حسینی و ترانه علی‌دوستی در سریال شهرزاد


جالب است که بازیگری چون حسینی که سال‌ها در انواع ژانرها و با کارگردان‌های بزرگی چون بهرام توکلی، کمال تبریزی و خود اصغر فرهادی کارکرده است، بعد از گذشت این سال‌ها، درست وقتی‌که تصور می شود چیزی برای ارائه ندارد چنین قوی ظاهر می‌شود؛ در نقشی متفاوت و با بازی متفاوت. حسینی در این فیلم برخلاف سایر تجربه‌های موفقش تردیدها و نگرانی‌های یک مرد را بسیار هنرمندانه از طریق یک بازی کاملاً درونی به نمایش می‌گذارد. بازی حسینی در این فیلم در کنار بازی درخشان ترانه علیدوستی و کارگردانی بی‌نظیر فرهادی، فیلمی پدید آورده که واقعاً با یک‌بار دیدن از آن سیراب نمی‌شوید.شهاب حسینی هم که همچنان پرانرژی به راهش ادامه می‌دهد و مسلماً در چنین فرصت کوتاهی نمی‌توان کارنامه پربار وی را به‌طور کامل بررسی کرد. حسینی که حتی سری هم به موسیقی زده است و این روزها با فروشنده بر سینماها حکمرانی می‌کند، بازیگری است که از مجری‌گری شروع کرد و به نخل طلای کن رسید. بازیگری که بیش از هر چیز مدیون پشتکار و تجارب خودش است. اگر هنوز نقش‌آفرینی بی‌نظیر وی را در فروشنده ندیده‌اید، در این روزهای بی‌رمق سینما، حتماً زمانی را به تماشای این فیلم اختصاص دهید که فرصت کم است و چشم بر هم زنید جشنواره فجر از راه رسیده است.

تصاویر_فروشنده_(9)

به این مطلب امتیاز دهید
این پست را به اشتراک بگذارید