از جهش ژنتیکی در مردان ایکس X-Men تا نیش عنکبوتی رادیواکتیوی در مرد عنکبوتی Spider-Man و انفجار کیهانی که توسط چهار شگفت‌انگیز Fantastic Four جذب شد، لحظه‌ای که ابرقهرمان‌ها در کتاب‌ها یا روی پرده سینما به قدرت می‌رسند، لحظه‌ای است که قطعا دی‌ان‌ای و زندگی آنها برای همیشه دست خوش تغییر می‌شود. در پروژه قدرت Project Power چنین موضوعی مطرح نیست. فیلم مهیج اکشن جدید محصول نت‌فلیکس دسیسه پیچیده‌ای برای ابرقهرمان‌هایش چیده است؛ در این داستان، کسانی که قرص «قدرت» را مصرف کنند، تنها برای چند دقیقه قدرت‌های خارق‌العاده خواهند داشت و تا زمانی که قرص را مصرف نکنند، نمی‌دانند توانایی درونی‌شان چیست.
به این ژانر در فیلم‌های سینمایی بیش از حد پرداخته شده است، اما با وجود زاویه تازه‌ای که پروژه قدرت Project Power نسبت به این موضوع دارد، باز هم نتوانسته به صورت کامل روی تمام پتانسیل‌های این ژانر سرمایه‌گذاری کند. این فیلم هم مثل اثر تابستانی دیگر این شبکه به نام نگهبانانی از دیرباز The Old Guard، در یک طرح داستان کلی شامل یک سازمان تاریک که توسط خلافکارهای خسته‌کننده‌ای اداره می‌شود می‌گذرد. 

همچنین بخوانید:
نقد و بررسی فیلم بازیگران ویژه Special Actors

پروژه قدرت Project Power

شروع داستان جالب‌تر است. رابین با بازی دومینیک فیشبک قاچاقچی مواد مخدر است و توزیع قرص‌های قدرت در نیواورلئان را زیر نظر دارد. می‌توان گفت فیشبک یکی از نقش‌های مهمش را در این فیلم بازی کرده و شخصیت رابین یک قهرمان سرگرم‌کننده و همدل است. این زن جوان در دام شرایطی افتاده و در این بین با آرت (با بازی جیمی فاکس) کهنه سرباز ارتش هم‌مسیر می‌شود. جذابیت ذاتی فاکس در شخصیت نمایشی او که سعی در پیدا کردن منبع تولید این قرص دارد نیز دیده می‌شود. جوزف گوردون لویت نقش فرانک پلیس را بازی می‌کند که با توجه به اتفاقات اخیر در آمریکا و جنبش «زندگی سیاهان مهم است»، تا حدی موفق به جلب نظر مثبت تماشاچی‌ها نسبت به پلیس شده است. در تابستانی که هیچ فیلم مطرح و پرفروشی اکران نشده، پروژه قدرت Project Power یک سرگرمی پرزرق و برق محسوب می‌شود. 
آریل شالمن و هنری جوست کارگردان‌های این فیلم که پیش از این در مستند گربه‌‌ماهی Catfish، دو دنباله فعالیت فراطبیعی Paranormal Activity و فیلم مهیج سایبری نرو Nerve همکاری داشته‌اند، از زیبایی‌‌شناسی دیجیتال منحصر به خودشان با تصاویر براق و جذاب در این فیلم به خوبی استفاده کرده‌اند.

پروژه قدرت Project Power

صحنه‌های فیلم مملو از رنگ‌های مختلف است و دوربین مایکل سیموندز زاویه‌های جالبی را شکار کرده که با استعداد خاصی تدوین شده‌ است. زمانی که یکی از مشتری‌ها این قرص را مصرف می‌کند، سلول‌های عصبی او را در نمای نزدیک و در حال جرقه‌زنی و آتش گرفتن می‌بینیم. هرچند توالی صحنه‌ها موضوع زیاد خاصی را دنبال نمی‌کند، به شکلی گیرا و خوشایند ارائه شده‌اند و در کل با فیلم جالبی روبرو هستیم.
کمبود ابتکار و خلاقیت چیزی است که برخی مخاطبان پروژه قدرت Project Power را ناراضی کرده است. تنها یک قرص نیروبخش حس تازگی دارد و بقیه کاملا آشنا هستند و گویی از فیلم‌های مردان ایکس X-Men که گاهی با جلوه‌های کامپیوتری معمولی ارائه می‌شوند، برگرفته شده‌اند. در میان تمام شلوغی‌ها یک اکتشاف نیمه احساسی از خود ایده قدرت وجود دارد؛ چه کسی و چطور آن را به دست می‌آورد و توزیع آن چگونه است. از پتانسیل ایمی لندکر و خودریگو سانتورو در نقش‌های منفی این فیلم به خوبی استفاده نشده است. باز هم، با وجود تابستان بی‌هیاهویی که از فیلم‌های مطرح و پرفروش داشتیم، پروژه قدرت Project Power یک فیلم چشمگیر به حساب می‌آید. 

این مقاله برگرفته از نوشته بن تراویس در سایت empireonline.com است.

به این مطلب امتیاز دهید
این پست را به اشتراک بگذارید