به نقل از ورایتی: خبر مرگ این كارگردان برنده اسكار را تیری فرمو، مدیر جشنواره كن در حساب توییتر خود منتشر كرد. اریک وایسمن دوست و وکیل پیشین چیمینو به نیویورک تایمز گفت که پیکر بی‌جان این کارگردان شنبه در منزلش واقع در لس‌آنجلس پیداشده است. دلیل مرگ هنوز مشخص نیست.

رابرت دنیرو بازیگر «شکارچی گوزن» در واکنش به انتشار خبر درگذشت چیمینو گفت: همکاری با او چیزی است که همواره در خاطر من خواهد ماند. جای خالی او همواره احساس می‌شود.

بد نیست بدانید:
چیمینو فوریه سال 1939 در نیویورک به دنیا آمد. او هم‌زمان با تحصیل در دانشگاه ییل عضو نیروهای ذخیره ارتش آمریکا هم بود. کارگردان پس از پایان تحصیلات به نیویورک بازگشت و به فراگیری بازیگری پرداخت و هم‌زمان در کمپانی‌های کوچک ساخت مستند و فیلم‌های صنعتی مشغول به کار شد.
او در دهه شصت میلادی به‌عنوان سازنده ماهر آگهی‌های تلویزیونی مشهور بود؛ اما سال 1971 به لس‌آنجلس رفت تا فیلم‌سازی حرفه‌ای را در این شهر دنبال کند. چیمینو با نوشتن فیلم‌نامه کار خود را آغاز کرد و در خلق فیلم‌نامه «نیروی مگنوم» یکی از نویسندگان بود.
چیمینو که ایتالیایی تبار و زاده نیویورک بود، ساخت هفت فیلم را در کارنامه‌اش ثبت کرده است. او در رشته نقاشی فارغ‌التحصیل شد و بعد به بازیگری روی آورد. وی سال ۱۹۷۱ به لس‌آنجلس رفت و به‌عنوان فیمنامه‌نویس در شماری از پروژه‌ها مشارکت کرد و نخستین فیلمش را با عنوان «تاندربولت و لایت‌فوت» سال ۱۹۷۴ با بازی کلینت ایستوود و جف بریجز ساخت. این فیلم با اقبال زیادی در گیشه روبه‌رو شد و فیلمی موفق بود.
«شکارچی گوزن» دومین فیلم او در سال ۱۹۷۸، با بازی رابرت دنیرو، موضوع جنگ ویتنام را در نقطه تمرکز خود قرارداد و برنده پنج جایزه اسکار ازجمله بهترین فیلم و بهترین کارگردانی شد. این فیلم درباره سه کارگر شهری صنعتی و کوچک است که برای سربازی به ویتنام فرستاده می‌شوند. کریستوفر واکن، جان سویج، جان کازال و مریل استریپ دیگر بازیگران این فیلم بودند.

20130316-michael-cimino-jane-campion
«دروازه بهشت» در سال ۱۹۸۰ فیلمی پرهزینه بود که ساخته‌شدن آن ۱۱ ماه طول کشید و با شکست تجاری بزرگ روبه رو شد و موقعیت چیمینو را متزلزل ساخت. او پس‌ازاین فیلم «سال اژدها»، «سیسیلی»، «ساعات ناامیدی» و «به دنبال آفتاب» را ساخت.
این کارگردان سال ۲۰۱۲ جایزه افتخاری جشنواره فیلم را دریافت کرد و سال پیش جایزه یک‌عمر دستاورد جشنواره بین‌المللی فیلم لوکارنو به وی اهدا شد. او سال ۲۰۰۱ رمانی با عنوان «جین بزرگ» نوشت و دو سال بعد در همکاری با فرانچسکا پولاک کتابی با عنوان «مکالمات با آینه» را به بازار فرستاد. از این کارگردان خانواده‌ای به‌جای نمانده است.

به این مطلب امتیاز دهید
این پست را به اشتراک بگذارید