مریل استریپ Meryl Streep تحصیلات هنر خود را در سال ۱۹۷۵ در دانشگاه ییل Yale در سن ۲۶ سالگی به پایان رساند (او خرج تحصیل خود را با کار کردن به‌عنوان پیش‌خدمت و تایپیست تأمین کرد) و سپس به عرصه‌ی هنر نیویورک آمد. او در سال اول زندگی کار خود یک جایزه‌ی تونی Tony برد و در سال دوم نخستین نقش اول خود را به دست آورد. در سال سوم هم برنده‌ی جایزه‌ی اسکار شد.
در ادامه به بررسی بیست فیلم برتر او می‌پردازیم:

۲۰ نقش‌آفرینی برتر مریل استریپ قسمت اول

۱۰. Julie & Julia ۲۰۰۹به‌آسانی می‌توان به «جولی و جولیا» Julie & Julia به چشم یک فیلم معمولی مریل استریپ نگاه کرد، اما علاوه بر آن‌که نقش خود را به‌خوبی ایفا می‌کند، در آن عمیق‌تر می‌شود. او ناراحتی و رنج را در چهره‌ی زنی به تصویر می‌کشد که به خاطر شاغل بودن در دهه‌ی ۵۰، در زندگی حرفه‌ای و شخصی خود با جنسیت زدگی زیادی مواجه شده است.

۹. The Devil Wears Prada ۲۰۰۶مریل استریپ در این فیلم در اوج قدرت خود قرار داشت و با بازی خود در این فیلم به همه ثابت می‌کند که بازیگری خوب لزوماً با ظرافت و کنترل نیست. او نقش‌آفرینی انفجاری از میراندا پریستلی Miranda Priestly انجام می‌دهد که در آن با بی‌رحمی از آزار دادن دستیار شخصی جدید خود، اندی ساچز Miranda Priestly (با بازی ان هاتاوی Anne Hathaway) لذت می‌برد. میراندا با موی سفید، لباس‌های شیک و پرزرق‌وبرق و برخورد پر قضاوت و طلبکارانه‌ی خود، ترسی دائمی را به همه القا می‌کند.

۸. The Post ۲۰۱۷کی گراهام Kay Graham مانند سایر نقش‌های معمول استریپ نیست. یک فرد اجتماعی و برون‌گرا که همچنان از خودکشی شوهر خود در سوگ و عزاست، درحالی‌که هیئت‌مدیره‌ی روزنامه‌ی واشنگتن‌پست Washington Post در آستانه‌ی روبرویی با یک بحران است، به‌عنوان ویراستار این روزنامه انتخاب می‌شود. بحرانی که واشنگتن پس با آن روبروست این است که آیا با نیکسون مخالفت کرده و اسناد پنتاگون را منتشر خواهند کرد یا نه؟ این فیلم کاملاً روایی است و استریپ بهترین گزینه برای آن است.

۷. The Bridges of Madison County ۱۹۹۵احتمالاً این فیلم را درجایی بالاتر در این لیست قرار می‌دهید، اما ما همیشه با این فیلم شگفت‌زده می‌شویم، مخصوصاً با بازی مریل استریپ. این فیلم می‌توانست اقتباسی مضحک از یک کتاب مضحک باشد، اما استریپ — در کنار بازی تأثیرگذار کلینت ایستوود Clint Eastwood — این فیلم را تبدیل به اثری تماشایی کرده است. شخصیت زن خانه‌دار داستان به لطف بازی زیبای استریپ عمق زیادی پیدا کرده است و در طول فیلم او در هر صحنه‌ای موضوع اصلی داستان — که کشف دوباره‌ی شور و اشتیاق یک زن است — را به مخاطب منتقل می‌کند.

۶. Kramer vs. Kramer ۱۹۷۹استریپ در این فیلم نقش کسی را بازی می‌کند که مخاطبان از او بیزار می‌شوند — او در صحنه‌ی آغازین خانواده‌ی خود را رها می‌کند — و بسیار واقعی این نقش‌آفرینی را انجام می‌دهد؛ شما همیشه ریشه‌ی رفتارهای او را می‌بینید و درک می‌کنید، حتی اگر با انتخاب‌های او موافق نباشید. این نقش قرار بود توسط کیت جکسون Kate Jackson از «فرشته‌های چارلی» Charlie’s Angels بازی شود، اما او نتوانست این سریال تلویزیونی را رها کند. استریپ این نقش را به عهده گرفت، به‌خوبی از پس آن برآمد و اولین اسکار خود را به خاطر بازی در آن دریافت کرد.

۵. Silkwood ۱۹۸۳مریل استریپ یکی از بزرگ‌ترین بازیگران عصر ما است، یک زن بی‌نهایت زیبا و یکی از سرشناس‌ترین انسان‌های روی کره‌ی زمین؛ اما او کاملاً در نقش کارن سیلکوود Karen Silkwood، یک زن اهل اوکلاهاما که معتقد است او و همکارانش در معرض تشعشعات ناامن رادیواکتیو هستند، محو می‌شود. او تقریباً به‌طور اتفاقی تبدیل به یک فعال اجتماعی می‌شود، اما علی‌رغم تلاش‌های کسانی که می‌خواهند جنبش او را به نفع خود مصادره کنند یا به خاطر امنیت مالی خود صدای او را خاموش کنند، مستقل باقی می‌ماند. بهترین نکته‌ی نقش استریپ این است که او سخنرانی‌های آن‌چنانی نمی‌کند و خود را بیش ازآنچه هست نشان نمی‌دهد.

۴. Defending Your Life ۱۹۹۲این کمدی کلاسیک و خنده‌دار آلبرت بروکس Albert Brooks — درباره‌ی ایستگاهی ابدی پس از مرگ که در آن بر اساس زندگی خود در این دنیا قضاوت می‌شوید — ثابت کرد که استریپ اگر بخواهد می‌تواند در یک دنیای موازی، جولیا رابرتز Julia Roberts باشد. او مانند جولیا جذاب و خوش‌رو است، زنی که بر روی زمین، برخلاف دنیل میلر Daniel Miller ترسو، بسیار درست‌کار بود. داستان عاشقانه‌ی آن‌ها بسیار باورپذیر و پخته است: دو انسان خوش‌قلب که مانند آدم‌های بالغ، با وجود آگاه بودن از خطرها و هشدارها همدیگر را دربر می‌گیرند. استریپ شگفت‌انگیز است، او طناز، جذاب و بسیار واقعی است (ما عاشق بازی او در رستوران‌های جاجمنت سیتی Judgment City هستیم).

۳. The Deer Hunter ۱۹۷۸پس از آن‌که رابرت دنیرو Robert De Niro بازی استریپ را در نقش کوچکی در «باغ آلبالو» The Cherry Orchard دید، نقش لیندا Linda در فیلم «شکارچی گوزن» The Deer Hunter نصیب او شد. استریپ صحنه‌های زیادی در این فیلم برنده‌ی اسکار از مایکل چیمینو Michael Cimino ندارد، اما تک‌تک آن‌ها را خوب از آب درآورده است و نقشی را که می‌توانست یک عاشق معمولی باشد را تبدیل به اثری پر از احساس و هیجان کرده است. اگر «شکارچی گوزن» The Deer Hunter را فیلمی درباره‌ی مردان، جنگ و مراحل مهم زندگی بدانیم، استریپ نقطه‌ی مقابل آن است. عشق لیندا برای نامزدش نیک Nick (با بازی کریستوفر واکن Christopher Walken) و علاقه‌ی ناگفته‌اش به دوست او مایک Mike (با بازی دنیرو De Niro) نمایشی از آسیب‌پذیری و صمیمیتی است که مردان اطراف او نمی‌توانند بروز دهند.

۲. Adaptation ۲۰۰۲استریپ با بازی در نقش سوزان اورلئان Susan Orlean، نویسنده‌ی نیویورکر New Yorker یکی از خنده‌دارترین و راحت‌ترین — و البته یکی از طبیعی‌ترین — ایفای نقش‌های خود را به نمایش می‌گذارد. استریپ بدون آن‌که خود را پشت چیزی مخفی کند، نقش یک نویسنده‌ی سرشناس را به شکلی کاملاً معلق در دنیای اطراف خود، بازی می‌کند. او علاوه بر مخاطبان، خود را هم با علاقه‌ای که به جان لوراخ John Laroche با بازی کریس کوپر Chris Cooper نشان می‌دهد، شگفت‌زده می‌کند.

۱. Sophie’s Choice ۱۹۸۲این نقش مریل استریپ — در سن ۳۳ سالگی — بود که همه را مجاب کرد ما با پدیده‌ای نادر در تاریخ بازیگری مواجه هستیم. استریپ در این نقش همه کار می‌کند. او عزادار است، وسوسه‌انگیز است، شکست‌خورده و نابود‌شده است، مقاوم و پایدار است (و حتی بهترین لهجه‌ی خود را به نمایش می‌گذارد.) این فیلم متعلق به مریل استریپ است، او در هر صحنه‌ای که قرار می‌گیرد همه‌چیز را تصاحب می‌کند و قدرت بازی او گاهی اوقات برای مخاطب بیش‌ازاندازه زیاد است. استریپ در طول زندگی کاری خود نشان داده که همه‌ی کارها را می‌تواند انجام دهد و در اینجا همه‌ی آن‌ها را یکجا انجام می‌دهد.
این مطلب برگرفته از نوشته‌ی Tim Grierson و Will Leitch در وب‌سایت Vulture است.

به این مطلب امتیاز دهید
این پست را به اشتراک بگذارید