روایت واقعی مستند Love Fraud علی‌رغم این‌که داستانی ساختگی نیست، اما مانند هر یک از قسمت‌های گربه‌ماهی یا دکتر فیل شروع می‌شود: گروهی از زنان اذعان می‌کنند که با مردی از طریق شبکه‌های اجتماعی یا اپلیکیشن‌های دوست‌یابی آشنا شده‌اند. او خلبان، یا کارآفرین، یا تاجر است و می‌تواند آن‌ها را با شام در رستوران‌های گران‌قیمت — مانند آلیو گاردن — و جواهرات فریب دهد و تمام آن‌چه که از یک خواستگار ایده‌آل در ذهن دارند را به آن‌ها بدهد. اما به زودی همه‌ چیز عجیب و غریب می‌شود. او پس از گذشت دو هفته به آن‌ها می‌گوید عاشق‌شان شده است، به سرعت با آن‌ها هم‌خانه می‌شود، و پیش از آن‌که آن‌ها فرصت گفتن جمله‌ی “دوستت دارم” را به او داشته باشند تقاضای ازدواج خود را مطرح می‌کند. سپس به محض این‌که آن‌ها با او ازدواج می‌کنند تبدیل به زنانی دل‌شکسته و شکست‌خورده می‌شوند. تمام آن‌چه برایشان باقی می‌ماند سوالاتی از این دست است: چه اتفاقی افتاد؟
این داستانی به قدمت خود زمان است — که به لطف تلویزیون واقع‌گرایانه ماندگارتر هم شده است — اما کارگردان‌ها هیدی اوینگ و ریچل گریدی می‌خواهند نسخه‌ی متفاوتی از این داستان فریب‌کارانه‌ی قدیمی را برای ما روایت کنند. این بار ماجرا درباره ی گروهی از زنان نیست که می‌خواهند دیگران را نسبت به خطرات قرار گذاشتن با چنین افرادی آگاه کنند؛ بلکه درباره‌ی دار و دسته‌ای از زنان است که کمر به انتقام  و اجرای عدالت به هر قیمتی بسته‌اند. این باشگاه دل‌شکستگان آمده است تا استخوان خرد کند.

همچنین بخوانید:
نقد فصل اول دور افتاده Away – هیلاری سوانک اولین ماموریت به مریخ را رهبری می‌کند

فصل اول Love Fraud

از برخی لحاظ، Love Fraud مانند ادامه‌ی موفقیت دنباله‌دار نتفلیکس، که اوایل امسال از این شبکه پخش شد، به نام ببرشاه Tiger King است. هر دو سریال پر از پیچش‌ها و چرخش‌های عجیب هستند و همچنین هر دو شخصیتی محوری دارند که پر هیاهو، رنگارنگ و قلدر است. اگر نژادپرستی و آزار و اذیت حیوانات را از Love Fraud حذف کنید اما داستان عجیب و غریب و سرگرم‌کننده‌ی آن‌را نگه دارید، این سریال بسیار شبیه ببرشاه است. اوینگ و گریدی داستان مجذوب‌کننده‌ای به مخاطبان خود می‌دهند، اما تاکید خود را بر ترسی که زنان با آن‌ها روبرو هستند، و شیوه‌ای که مردم داستان‌های خود را در راستای رسیدن به منافع خود دست‌کاری می‌کنند، حفظ کرده‌اند.
این سریال بدون شک پیچیده است؛ برای کسانی که اهل تماشای پشت سر هم قسمت‌های سریال‌های مستند مورد علاقه‌شان هستند، بسیار سخت خواهد بود تا برای دیدن هر قسمت جدید آن یک هفته صبر کنند. اولین قسمت این سریال ما را با قربانیان آشنا می‌کند، اما این واژه در توصیف آن‌ها تنها به این معنی که مورد بدی قرار گرفته‌اند به کار می‌رود؛ قدرت این زنان و خودداری آن‌ها نسبت به پذیرفتن این‌که قربانی و شکار شکارچیان و شیادان هستند بسیار شگفت‌انگیز است. تریسی، الن، و سابرینا همگی داستان مشترکی دارند که در آن با مردی آشنا می‌شوند که هزاران دلار از آن‌ها کلاه‌برداری کرده است. آن‌ها تقریبا به یک شکل با او آشنا شده‌اند: از طریق وب‌سایتی که مخصوص این حیوان وحشی به نام ریچارد اسکات اسمیت ساخته شده است.

فصل اول Love Fraud

Love Fraud سریال فوق‌العاده‌ای است که هر کس در سه سال گذشته از شبکه‌های اجتماعی جان سالم به در برده باشد از تماشای آن لذت خواهد برد. جایی که مرز میان زندگی و مسائل خصوصی و عمومی رنگ می‌بازد، و این شکاف با دروغ و فریب پر می‌شود. این سریال یک داستان ترسناک جذاب را روایت می‌کند که نمی‌خواهید حتی یک دقیقه‌ی آن‌را از دست بدهید.
این مطلب برگرفته از نوشته‌ی کریستن لوپز در وب‌سایت ایندی‌وایر است.

حال به بررسی نظر سایر منتقدین می‌پردازیم:

برایان تالریکو Brian Tallerico | وب‌سایت راجر ابرت RogerEbert.com

این سریال یک نمونه‌ی موفق از فیلم‌سازی سریال‌های مستند خوش‌ساخت است، که در آن صرفا دوربین را به سمت سوژه‌ها یا سلسله اتفاقاتی خاص نمی‌گیرد تا یک واقعه را مرور کند، بلکه مخاطب را واقعا در صندلی پشتی ماشینی می‌نشاند که در حال تعقیب یک حیوان درنده‌خو است. با وجودی‌که این داستان عجیب و غریب از نظر آن‌چه که در آن رخ می‌دهد جذاب و هیجان‌انگیز است، اما دسترسی‌ها و فیلم‌سازی هیدی اوینگ و ریچل گریدی است که آن‌را به چیزی خاص و ویژه تبدیل می‌کند.

راب اون Rob Owen | پیتزبورگ پست گزت Pittsburgh Post-Gazette

سریال Love Fraud منزجرکننده‌ترین سریال مستند سال است. به سختی می‌توان نقطه‌ی نرم و ملایمی در چهار ساعتی که داستان رفته رفته عجیب‌تر می‌شود و پیچش‌های داستانی یکی پس از دیگری ظاهر می‌شوند، پیدا کرد.

نیک شگر Nick Schager | دیلی بیست The Daily Beast

Love Fraud یک برداشت هوشمندانه از روایت داستان بر روی صفحه‌ی تلویزیون است که شانه‌ی خود را از زیر بار این نکته که افراد پشت دوربین باید از آن‌چه فیلم‌برداری می‌کنند جدا بمانند، خالی کرده است. رویکرد اوینگ و گریدی در ساخت این سریال تیزبینانه است و مخاطب را بر بال خیال به پرواز در می‌آورد.

به این مطلب امتیاز دهید
این پست را به اشتراک بگذارید