اگر قرار است با آنها یک توافقنامه اتمی امضا کنیم، پس بهتر است غذاهایشان را هم بخوریم و فیلمهایشان را هم ببینیم! و عباس کیارستمی نه‌تنها برترین کارگردان ایران است بلکه کارگردانی مترقی با مجموعه‌ بزرگی از آثار و طرفداران زیادی در سراسر دنیاست. ولی از کجا باید شروع کنید؟ برای کسی که هیچ پیش‌زمینه‌ای درباره او ندارد فیلمهای او مانند مسیر پر پیچ و خم بی‌انتهایی هستند. و البته اکثر فیلمهایش به جز اکران محدود در نیویورک و لوس انجلس، در بقیه امریکا به نمایش درنیامده‌اند.

 

اینها راهنمایی‌های من برای شروع هستند:

 

۱- اگر تا به حال هیچ فیلم ایرانی‌ای ندیده‌اید، بهتر است قبل از شروع فیلمهای کیارستمی چند فیلم ایرانی دیگر ببینید. «جدایی» به خاطر داستان محور بودنش فیلم خوبی برای شروع است. اول این فیلم را ببینید و بعد دوباره خواندن این مطلب را ادامه دهید.

 

۲- «طعم گیلاس» شاید معروفترین اثر کیارستمی در غرب باشد، چون این فیلم در سال ۱۹۹۷ برنده نخل طلای جشنواره کن شده است. با اینکه فیلم بسیار خوبی است، اما برای اینکه مفهوم آن را کامل بفهمید باید چندبار آن را ببینین. و البته موضوع آن درباره مرگ است. این فیلم نباید جزو سه فیلم اولی باشد که از کیارستمی می‌بینید.

 

۳- فیلم «ده» احتمالا بهترین برای شروع است. زنی با ماشینش در شهر تهران رانندگی می‌کند، مسافران مختلف و متنوعی را سوار می‌کند، و فیلم حول محور ۱۰ گفتگو می‌چرخد که در فضای بسته داخل یک اتومبیل اتفاق می‌افتند. ممکن است فکر کنید زیاد جذاب نیست، اما فیلم خیلی سریع بیننده را با خود همراه می‌کند. آیا این بهترین فیلم جاده‌ای که تا به حال ساخته شده نیست؟

 

۴- فیلمی فریبنده به نام «خانه دوست کجاست؟» که در میان کارهای اولیه او بیش از بقیه در دسترس است. پسربچه‌ای می‌خواهد دفتر مشق دوستش را که در روستای دیگری زندگی می‌کند برای او ببرد. و داستان کم‌کم سحرانگیز می‌شود. این مطلب را درباره این فیلم بخوانید.

 

جاناتان رزنبام منتقد معروف، در نوشته ای کیارستمی را بزرگترین فیلمساز معاصر دانست و این فیلم را ( همراه با زیر درختان زیتون و زندگی و دیگر هیچ)‌ اینگونه توصیف کرده است:

«مراقبه‌ای ماندگار بر روی یک منظره واحد، همراه با  تماشای مردمی که در این منظره زندگی می‌کنند. ماموریتهایی وسواس‌گونه که سرحدات تمثیل را دربرمی‌گیرند. پرسشهایی متمرکز که بیش از پاسخ، خود سؤالات بیشتری را برمی‌انگیزند. اشعاری طنازانه درباره عالم هستی، درباره کنار امدن با فجایع شخصی و غیرشخصی. اشعاری درباره کشف جهان هستی و قدرشناسی برابر آنچه در اختیار داریم، حتی چیزهایی که نمی‌توانیم درکشان کنیم.»

 

Certified-Copy-film-images-3775299a-8f28-479a-8fb3-651b39c8fe5

 

۵- هیچ فیلم دیگری در تمام تاریخ سینما مانند «کپی برابر اصل» با بازی ژولیت بینوش وجود ندارد. در چهل دقیقه اول فیلم فکر می‌کنید فیلمی احمقانه و کلیشه‌ای را تماشا می‌کنید. اما به تدریج روایت داستانی کاملا تغییر می‌کند و به چیزی متفاوت تبدیل می‌شود. نمی‌خواهم داستان را لو بدهم، اما خودتان متوجه خواهید شد که فیلم از ابتدا بسیار فوق‌العاده‌ بوده است و به نوعی تفسیری بر فیلم «سرگیجه» اثر آلفرد هیچکاک. ریتم فیلم نسبتا سریع است، اما تا زمانیکه نکته داستان برملا شود کمی کند به نظر می‌رسد و به کمی صبر نیاز دارید. همه شما باید این فیلم را ببینید، مخصوصا اگر ازدواج کرده‌اید. اما بدانید که این فیلم نمایانگر سبک همیشگی کیارستمی نیست.

 

۶- فیلم «شیرین» که تنها نماهایی از صورت بازیگران زن ایرانی، در حال تماشای نمایشی درباره یک داستان عاشقانه اساطیری ایرانی را به تصویر کشیده است. تماشای این فیلم را به مدت ۱۵ دقیقه به شما توصیه می‌کنم. اما مطمئن نیستم بخواهید زمان بیشتری را به آن اختصاص دهید. این فیلم هم نمایانگر سبک همیشگی کیارستمی نیست. فیلمی که در ژاپن ساخته «مثل یک عاشق» هم همینطور.

 

۷- بعد ازینکه بعضی از فیلمهایش را دوست داشتید، در نهایت همه آنها را دوست خواهید داشت. فقط کمی طول می‌کشد. و هم آنها بعد از چند بار تماشا کردن نکات جدیدی برای شما نمایان خواهند کرد.

برگرفته از: http://marginalrevolution.com

به این مطلب امتیاز دهید
این پست را به اشتراک بگذارید