کارن همایونفر یکی از پرکارترین آهنگسازان سینمای ایران است. او باسابقه بیست‌ودو سال فعالیت در سینما و البته تلویزیون نزدیک به هفتاد اثر دارد که تنها پنج اثر برای سریال‌ها ساخته و بقیه آثارش شامل موسیقی متن فیلم‌های بسیار ازجمله فیلم خاطره‌انگیزی چون «کاغذ بی‌خط» می‌شود. او از آن دسته موزیسین‌هاست که وارد دنیای بازیگری شده و دو بار جلوی دوربین رفتن را تجربه کرده است.شب اختتامیه جشنواره فجر در سال نود و دو بود و هنگام اعلام نامزدهای بخش موسیقی متن، یک موزیسین غیر ایرانی نیز برای فیلم «رستاخیز» در بین نامزدها بود و این اتفاق با واکنش کارن همایونفر همراه شد. در آن سال، دیپلم افتخار نصیب کارن همایونفر شد تا آهنگساز پرکار سینمای ایران در یک جمله اعتراضی بگوید:

«کاش سیمرغ به یک ایرانی برسد چون ما اگر در هر رشته‌ای به عوامل خارجی احتیاج داشته باشیم، به آهنگساز احتیاج نداریم»

و سیمرغ آن سال به استفان واربک رسید.

3338423hjfksdfksdfk33

کارن همایونفر اما در سال‌های اخیر معمولاً یک پای ثابت نامزدهای جشنواره فجر و یا جشن خانه سینما بوده است او در سال‌های ۱۳۸۷ و ۱۳۸۹ برای فیلم‌های «زادبوم» و «جرم» سیمرغ بلورین را دریافت کرد. «جرم» کیمیایی آن‌قدر برای همایونفر خوشایند بود که در آن سال او هم سیمرغ را برایش به خانه برد و هم از تندیس جشن خانه سینما بی‌نصیب نماند. همایونفر پرکار است اما انصافاً که هیچ‌کدام از کارهایش را شبیه به هم نساخته و کافی است به موسیقی متن «خاک آشنا»، «کاغذ بی‌خط»، «جرم» و «بادیگارد» گوش کنید. ردپای کارن در همه آن‌ها هست اما هرکدام شخصیتی کاملاً مستقل دارند.

24062-40300303001p07

او آهنگساز سینماست و عمده آثارش را در موسیقی متن خلاصه‌شده اما او دو کار تقریباً غیر سینمایی داشته که حاصل همکاری او با اندیشه فولادوند است. کارن همایونفر یک‌بار در آلبوم «خاطرات مبهم» با صدای رضا یزدانی آهنگسازی‌اش را حیف کرده و یک‌بار هم در آلبوم «یک خیابان سهم یک افسانه نیست» با دکلمه اندیشه فولادوند؛ اما موسیقی او در همه حال درخشان و بی‌نظیر است. کارن همایونفر هم از تنظیم‌های شلوغ و پر ساز به‌خوبی بهره می‌برد و هم از تنظیم‌های خلوت و تک‌صدایی و استفاده درست او از این ترکیب، صحنه‌های زیبایی را در فیلم‌ها ساخته است. زمانی که به سکانس بزرگراه و تونل در فیلم «بادیگارد» می‌رسیم، موسیقی حماسی و حالت مرموز تعلیق آن است که اضطراب برایمان می‌آورد. شاید برای هر آهنگسازی، کار با ابراهیم حاتمی کیا دشوار باشد که شروع طوفانی‌اش در سینما را با آثار بی تکرار مجید انتظامی در «از کرخه تا راین»‌ و‌‌ «بوی پیراهن یوسف» همراه کرد اما حالا و بعد از سال‌ها کارن همایونفر نشان داده که می‌تواند بی‌آنکه به تکرار بیافتد برای حاتمی‌کیا کار بسازد و برایش تندیس جشن خانه سینما را برای سومین بار به خانه ببرد.

untitled45664465465456645«بادیگارد» از تنظیم‌های شلوغ و پر ساز همایونفر بهره برده و استفاده از ساز عود در کنار مجموعه بزرگی از زهی‌های کلاسیک و استفاده از سازهای بادی، فضایی مرکب از غم، حماسه، اضطراب و تعلیق را به وجود می‌آورد. استرس شغل بادیگارد و درگیری‌های شخصی نقش اول بر سر اعتقاداتش و کلنجار برای حفظ جان شخصیت جوانی که مهم است و درعین‌حال قواعد رفتاری یک شخصیت امنیتی را نمی‌داند باعث شده تا تمام جنبه‌های احساسی و عاطفی یک انسان به تصویر کشیده شود و این موضوع و چگونگی به تصویر کشیدن آن، اگرچه ممکن است در این فیلم نمره قابل قبولی را نگرفته باشد اما باید گفت که همایونفر، در به گوش رساندن تمامی این حالات موفق عمل کرده است. کارن همایونفر تندیس بهترین موسیقی متن در جشن امسال سینمای ایران را دریافت می‌کند اما بازهم در یک جمله اعتراضی دیگر، جای ابراهیم حاتمی‌کیا را در جشن، خالی می‌کند.

به این مطلب امتیاز دهید
این پست را به اشتراک بگذارید