انیمیشن کتاب جنگل نه‌فقط دل منتقدین و سینما دوستان رو برده است که درفروش هم آمارهای قابل‌توجه ای در باکس آفیس از خود به‌جا گذاشته است. در ادامه مطلبی که پیش‌تر در نماوا منتشر شد از گزیده نظرات منتقدین؛ و صدالبته نقدهای مفصل‌تری که در ادامه هفته بر در انتظار شماست، بد نیست حواشی زیر را در مورد این انیمیشن دوست‌داشتنی بخوانید:

آیا می‌دانستید، چراغ جادوئیِ جینی در علاءالدین (۱۹۹۲) در میان گنجینه‌ی کینگ لوئی (لوئی شاه) در معبدش به چشم می‌خورد؟

تمامیِ مکان‌ها در فیلم، ساخته کامپیوتر (VFX) هستند‌. ممکن است که فیلم در هند اتفاق بیافتد، ولی تمام آن‌ها در استودیوی اِل. اِی در لس آنجلسِ‌ کالیفرنیا، فیلم برداری شده اند.

در کتاب جنگل (۱۹۶۷)، کینگ لوئی، یک اورانگوتان است. در این فیلم او یک میمون غول است، نوعی از میمون که از اجداد اورانگوتان به‌حساب می‌آید و باور بر این است که در سال‌هایی دور در نقاطی از هند زندگی می‌کرده‌اند. این تغییر در گونه، برای بهتر کردن فیلم بوده است، ازآنجاکه اورانگوتان‌ها در هند وجود نداشته و ندارند، برای نشان دادن شاهِ میمون‌ها، این‌گونه مناسب‌تر به نظر می‌رسد. البته گونه‌های دیگری مانند گرازهای آمریکایی و قورباغه چشم قرمز نیز در فیلم وجود دارند که حیوانات بومیِ هند نیستند.

The-Jungle-Book-Movie-Cast-2016نیل ستیِ بازیگر گفته است که ازآنجایی‌که او هیچ‌گاه در هنگام فیلم‌برداری با حیوانات واقعی بازی نمی‌کرده است، کارگردان فیلم (جان فوریو) به‌جای حیوانات می‌ایستاده تا بازی‌ها واقعی به نظر برسند. یکی از بهترین مثال‌ها وقتی است که شییر خان (ببر) از بین علف‌های بلند بیرون می‌جهد.

حیوانات سخنگوی داستان با کمک رفتارهای حیوانات ساخته‌شده‌اند و سپس بازیگران با کپی‌برداری از این رفتارها و جلوه‌های ویژه (VFX)، صحنه‌های فیلم را بازسازی کرده‌اند.

شخصیت بالو (خرس) چنان بزرگ و پشمالو است که رندر کردنش، در هر فریم ۵ ساعت طول می‌کشیده است.

این اولین باری است که شخصیت کا (مار) توسط یک زن به نمایش درآمده است،‌ جان فریو دلیل این انتخاب و تغییر خودآگاه را، وجود شخصیت‌های مردانه‌ی زیاد، در داستانِ کتاب جنگل (۱۹۹۸) بیان کرده است.

 

بیل موری صداگذارِ شخصیت بالو در این فیلم است، برادر بزرگش برایان دوویل-موری صداگذار این نقش در فیلم (۱۹۹۸) کتاب جنگل: داستان موگلی بوده است.

برای ادای احترام به محیط هندیِ داستان/ فیلم، فیلم در ۸ آپریل، یک هفته زودتر از اکران در آمریکا، در هند اکران شد.

the-jungle-book-vfx_004-1500x1000ریچارد ام. شرمن، ترانه‌سرای آهنگ کتاب جنگل، تکه‌ای را برای کریستوفر والکن به شعرِ “می‌خواهم شبیه تو باشم” اضافه کرده است.

بن کینگزلی، باقیرا (پلنگ سیاه) را یک شخصیت ارتشی می‌داند،‌ “او احتمالاً یک کلنل است،‌ طرز صحبت کردن، رفتار و وجدان کاریش کاملاً قابل‌تشخیص است”.

موگلی (پسر داستان)، جای زخمی شبیه به حرف “ر” در قسمت راست سینه‌اش و زخمی شبیه به حرف “ک” بر روی شانه چپش دارد، به نظر می‌رسد که این ادای احترامی است، به نویسنده اصلی داستان رودیارد کیپلینگ.

 

این آخرین فیلمِ گری شندلینگ (کمیدین) است که تنها کمی پس از مرگش به اکران درآمده. او صداگذار نقش جوجه‌تیغی ایکی است، شخصیتی که در نوشته اصلی رودیار کیپلینگ حضورداشته، ولی در فیلم سال ۱۹۶۷ حاضر نبوده است. فیلم کتاب جنگل سال ۱۹۶۷ نیز سرنوشتی مشابه داشته‌، یکی از صداگذاران قبل از اکران فیلم فوت می‌شود، ورنا فلتون،‌ صداگذارِ وینفرد (زنِ هایتی – فیل). او نقش‌های بی‌شماری را تا زمان مرگ خود در تاریخ ۱۴ دسامبر ۱۹۶۶، برای دیزنی صداگذاری کرده است،‌ ازجمله: دامبو‌(۱۹۴۱)، سیندرلا (۱۹۵۰)، آلیس در سرزمین عجایب (۱۹۵۱)، بانو و ولگرد (۱۹۵۵) و زیبای خفته (۱۹۵۹). وی یک روز پیش از تهیه‌کننده‌ی کتاب جنگل،‌ والت دیزنی فوت‌شده است. تمامی صداگذاری‌های شندلینگ برای شخصیت های حیواناتِ کارتونی بوده اند.

The-Jungle-Book-Movie-2016-Shere-Kahn-Idris-Elbaجنگل‌های درون فیلم، با استفاده از تصاویر عکس‌برداری شده از جنگل ای دورافتاده‌ای در هند ساخته‌شده‌اند.

هر سه فرزند کارگردان،‌ جان فویریو در داستان نقش دارند. مکس، برایتون رز و مدلین صداگذاران بچه گرگ‌ها هستند.

پیش‌درآمد و لوگوی والت دیزنی و ۳ بعدی بودن فیلم ادای احترامی ست به سیستم فیلم‌برداری Multi-Plane توسط والت دیزنی. کارگردان فوریو می‌گوید پیروی از این روش، قانونِ ساخت ۳ بعدیِ فیلم ۲۰۱۶ است. روش ساخت این‌گونه است: دوربین فیلم‌برداری به‌گونه‌ای طراحی‌شده است که حسی از بعد را در فضا ایجاد می‌کند، به‌جای ثابت بودن و تصویربرداری از تصویرهای ثابت، دوربین در حال حرکت است. دیزنی تصاویری جالب را با استفاده از این روش تولید کرده بود، این روش اولین بار در سمفونی احمقانه در آسیاب قدیمی -پویانمایی کوتاه- (۱۹۳۷) و پس‌ازآن در سفیدبرفی و ۷ کوتوله (۱۹۳۷) به نمایش گذاشته شد. فوریو در ادامه می‌افزاید، باوجود تازه بودن این روش برداشت‌های زیادی توسط این روش در پینوکیو (۱۹۴۰) و بمبی (۱۹۴۲) برای خودنمایی وجود دارد، این روش ۳ بعدیِ زمان خود بوده است. ما این روش را موشکافانه مطالعه کردیم و شدیداً تحت تاثیرنوآوری و هنرمندانه بودن آن قرار گرفتیم. این فلسفه‌ی زیبا شناسانه حتی به لوگوی اولِ (قلعه) کارهای دیزنی نیز سرایت کرده است. و من این ایده را دادم که ما نیز از این قلعه استفاده کنیم، تنها به‌جای استفاده از تکنولوژی، از نقاشی‌های دستی و روش Multi-Plane استفاده کنیم؛ و نه‌تنها این، بلکه عناصر پشت قلعه را هم می‌توانیم از واقعیات بسازیم، این می‌تواند برایمان، لمسی کوتاه ازآنچه درگذشته اتفاق می‌افتاده باشد.

بااینکه فیلمی موزیکال نیست، ۳ تا از آهنگ‌های کتاب جنگل (۱۹۶۷) در این فیلم گنجانده‌شده‌اند، می‌خواهم شبیه تو باشم، الزامات و به من اعتماد کن،‌ نسخه کامل این آهنگ‌ها در تیتراژ پایانی فیلم اجرا می‌شوند.

 

راکیِ کرگدن در فیلم کتاب جنگل (۱۹۶۷) از قلم انداخته‌شده بود، جایی که قرار بود با حضور لاشخورها و صدای فرانک فونتین حاضر باشد. ولی این بار موفق می‌شود در این نسخه از داستان با صدای راسل پیتر حضور پیدا کند.

'Lost in Translation' Movie Stillsجان فوریو (کارگردان) جایزه‌ی نوآوری در فیلم را، از پی.ای.تی.اِی به دلیل استفاده از جلوه‌های ویژه کامپیوتری و آسیب نرساندن به حیوانات در طول تهیه فیلم، دریافت می‌کند.

این فیلم تجدیددیداری ست برای اسکارلت یوهانسون و بیل ماری بعد از فیلم مشترکشان گمشده در ترجمه (۲۰۰۳).

برای دیدن این فیلم دوست داشتنی؛ «کتاب جنگل» می توانید به راحتی، و  حتی با یک اینترنت کم سرعت به سایت نماوا سر بزنید.

به این مطلب امتیاز دهید
این پست را به اشتراک بگذارید