جولیتا، قصد دارد به خارج از شهر مادرید مهاجرت کند، اما وقتی درباره دخترش آنتیا، که سالهاست او را ندیده، اخباری به گوشش می‌رسد، تصمیم می‌گیرد در مادرید بماند. همانطور که جولیتا به دنبال دخترش می‌گردد،در  فلاش‌بکهایی به گذشته، می‌بینیم که جولیتا وقتی با پدر آنتیا آشنا شده چقدر کم سن و سال بوده و چه اتفاقاتی افتاده است.

«جولیتا» آخرین فیلم پدرو آلمودوار مدتی‌ست که اکران خود را در خارج از اسپانیا آغاز کرده است. نظر منتقدین نسبت به این فیلم مختلف و گوناگون بوده. عده‌ای فیلم را تحسین کرده‌اند و برخی آن را اثری فوق‌العاده متوسط ارزیابی کرده‌اند. در ادامه یکی از نقدهای مثبت این فیلم را که در امپایرآنلاین منتشر شده می‌خوانیم.

 

julieta-2016-005-adriana-ugarte-in-pottery-shop-ORIGINAL

 

عشق، از دست دادن، ملودراما، و کمی اغراق‌شدگی: «جولیتا» بدون شک اثری از کارگردان مشهور اسپانیایی، پدرو آلمودوار، است. البته این فیلم به دیوانگی و شروشور فیلمی مثل «زنان در آستانه یک فروپاشی عصبی» که آلمودوار آن را در سال ۱۹۸۸ ساخت و نام او را در جشنواره‌های بین‌المللی بر سر زبا‌ن‌ها انداخت نیست، بلکه بیشتر روح فیلم دیگر آلمودوار که در ۱۹۹۹ ساخته، یعنی «همه‌چیز درباره مادرم» در آن جاریست. هر دو فیلم حول محور مادرانگی، و جستجوی عزیزان می‌گردند.

داستان در دو زمان مختلف اتفاق میفتد، اما سوارز نقش جولیتای مسن‌تر را بازی می‌کند، پراحساس و مغموم، که در آرزوی پیدا کردن دختر گمشده‌اش است، و خاطرات گذشته را مرور می‌‌کند. خاطراتی که شاد آغاز می‌شوند اما رفته رفته دلیل اصلی غمگینی او را نمایان می‌سازند. هاله‌ای از رمز و راز بر تنش داستان می‌افزاید: چطور جولیتا و دخترش از هم جدا شده‌اند؟ چه اتفاقی برای پدر افتاده؟ به جز این سؤالات، بقیه لذت تماشای این فیلم به خاطر داستانگویی ساده و شخصیت‌پردازی قدرتمندش است. این فیلمی درباره انسانهاست، و اینکه چطور در شرایط سخت مشکلاتشان را مدیریت می‌کنند.

 

جولیتا ضیافتی از شکوه، زندگی، محبت مادرانه و عشق است.

 

همانطور که از رفتار جولیتا برمی‌آید،صحنه‌های فلاش‌بک به جولیتای دهه هشتاد، بسیار هیجان‌انگیزتر از زمان حال هستند. گذشته او را آدریانا اوگارته به زیبایی به تصویر کشیده است. جولیتا معلمی جوان و مجرد است که در یک سفر شبانه با قطار، با دو مرد آشنا می‌شود. یکی از آنها از او مسن‌تر است و رفتار عجیبی دارد و دائم سعی می‌کند سر صحبت را با او باز می‌کند. دیگری ماهیگیر جوان و خوش‌قیافه‌ای به نام خوان است (دنیل گرائو) که جولیتا در رستوارن قطار با او ملاقات می‌کند. با کدامیک از آنها باید صحبت کند؟ انتخاب جولیتا انتخابی‌ست که روی سرنوشت او تاثیر می‌گذارد، داستان را به مسیری رومانتیک می‌برد، وهمزمان او را از پشیمانی و احساس گناه پر می‌کند.

تصمیمی که جولیتا می‌گیرد همچنین باعث می‌شود او با ماریان آشنا شود. ماریان (با بازی روسی دی‌پالما که از بازیگران همیشگی آثار آلمودوار است) خدمتکار خانه خوان است که به صورت یک مخالف با جولیتا برخورد می‌کند، و کاملا علنی به او درباره رابطه‌اش با خوان هشدار می‌دهد. بازی دی‌پالما به‌گونه‌ایست که در هر فیلمی که بازی می‌کند، (زنان در آستانه… یا Tie Me Up! Tie Me Down!) طرفذاران و تماشاگران را به طور غریزی به خنده می‌اندازد. او توانایی این را دارد که کمدی سیاه خوشایندی به فیلم اضافه کند.

 

julieta-0

داستان فرعی دیگری که البته کمتر از بقیه داستانهای فیلم جذابیت دارند، ماجراهای خانواده جولیتا هستند. مادر و پدر بیمار او که به نظر می‌رسد با ماریان بسیار صمیمی هستند. این جهانی‌ست که در آن مردان در زمانی که نیاز داشته باشند، به دنبال آرامش هستند، مثل اکثر فیلمهای آلمودوار، مردان فیلم جولیتا نیاز به داشتن زنان جوان و سرزنده در زندگی خود دارند. زنان، از سوی دیگر، تحت سلطه وابستگی به خانواده و احساساتشان هستند. جولیتای مسن‌تر و غمگین‌ترنیز تحت سلطه احساسات نسبت به دخترش است. احساساتی که سالها آنها را سرکوب کرده است. با اینحال امید همچنان وجود دارد. دوست پسر زمان حال جولیتا، لورنزو، از درک بسیاری برخوردار است، و نماینده آینده‌ایست که در آن حمایت و مهربانی، از شور و اشتیاق و غیرقابل پیش‌بینی بودن، اهمیت بیشتری دارند.

به جز شخصیت زن بدبین و افسرده‌اش، در مجموع فیلم بسیار روشن و شاد است.از  طراحی رشک‌بر‌انگیز آپارتمانهای مادرید گرفته، تا لباسهای مد روزی که برای جولیتای خوش‌پوش طراحی شده، هم در زمان قدیم و هم در زمان حال. لحظانی از انفجار طنز و کمدی وجود دارد، هرجا کارگردان فرصتی یافته طنز ملیحی را وارد تراژدی کرده است. در زمان اتفاقات  ناخوشایند هم به همان اندازه از رنگ و شخصیتهای مختلف استفاده شده که در زمان‌های خوشی. شاید داستانی که جولیتا تعریف می‌کند، داستان بدشانسی و بدبیاری را تعریف می‌کند، اما با یک نگاه مثبت به آن پرداخته است. جولیتا، ضیافتی از شکوه، زندگی، محبت مادرانه و عشق است.

جولیتا، ملودرامی صاحب سبک و بسیار یکدست، با داستانی جذاب و بازیگرانی فوق‌العاده. این فیلم ستاره‌ای به نام آدریانا اوگارته را به جهان سینما معرفی می‌کند.

منبع:امپایرآنلاین

به این مطلب امتیاز دهید
این پست را به اشتراک بگذارید