خلاصه داستان:

در سریال «من شب هستم» که به کارگردانی پتی جنکینز ساخته شده است، فانا هودل (با بازی ایندیا آیسلی) به دنبال کسب اطلاعاتی در مورد مادر واقعی‌اش است و در این راه یک گزارش‌گر به نام جی سینگلتری (با بازی کریس پاین) به او کمک می‌کند. او به سرنخ‌هایی مرتبط با مظنون دالیای سیاه، دکتر جرج هودل (با بازی جفرسون میز) می‌رسد.

ژانر: درام، فیلم/مینی سریال، تعلیق

کریس پاین

رابطه‌ی تد باندی با جنایت واقعی True crime مانند رابطه‌ی او. جی. سیمپسون با چرخه‌ی خبری بیست و چهار ساعته است — با وجودی‌که هر دوی آن‌ها پیش از آن‌که این افراد در محکمه‌ی قضایی و به طور عمومی محاکمه شوند وجود داشته‌اند، هر کدام از آن‌ها شگفتی ناخوشایندی در ما به وجود آورده‌اند که نظرمان را در موردشان تغییر داده است.
چرایی و چگونگی تاثیر هر مرد با دیگری تفاوت‌های فاحشی دارد. اما آن‌ها دو کیفیت مشترک را که در دنیای امروز نایاب شده‌است با یکدیگر سهیم هستند: آن‌ها کاریزماتیک و جذاب‌اند.
«مکالمه با یک قاتل: نوارهای تدی باندی» یک بررسی چند قسمتی از ستم‌هایی است که دنیا به یک مرد جذاب روا داشته است. هیچ‌کدام از افرادی که در این مجموعه حضور داشته‌اند به صراحت به این موضوع اشاره نکرده‌اند، اما این موضوع بارها در قالب ناباوری و خشم نسبت به آن‌چه که به نظر می‌رسد، خود را نشان می‌دهد.

سریال من شب هستم

در «من شب هستم» I Am the Night یک مرد را داریم که سر قربانیان خود را می‌بریده است، و بعضی از آن‌ها را به جاهایی می‌برده است که بتواند در آینده به آن‌ها دوباره سر زده و پشت سر هم به بدن در حال خراب شدن‌شان تجاوز کند. اما چشم‌های خندان و حس شوخ‌طبعی او به پلیس‌ها به قدری احساس راحتی می‌داد که او را در فضاهایی که امنیت‌شان کاملا تامین نشده است به حال خود رها کنند، تا او بتواند فرار کند و از کلورادو هیلز روزها مخفی شود.
در فلوریدا، او توانست یک قاضی را با چرب‌زبانی متقاعد کند که زندان‌های مطلوب‌تر و رسانه‌ای اختصاصی به او بدهد که به کمک آن‌ها توانست آن‌چه قرار بود زنجیره‌ای از محکومیت‌ها به قتل و تجاوز باشد را به شکل پیروزمندانه‌ای به یک فصل ورزشی شبیه کند.

ایندیا آیسلی، کریس پاین

سم شریدان فیلم‌نامه‌ی «من شب هستم» را بر اساس نسخه‌ای خیالی از زندگی‌نامه‌ی فانا با استفاده از شخصیت پاین و پرونده‌ی دالیای سیاه نوشته است و بدین ترتیب داستانی در مورد شهوت و جنون خانوادگی روایت می‌کند که منجر به جایگزینی جستجوی یک راز با پرده برداشتن از یک راز دیگر می‌شود. و زمانی که می‌فهمید مساله‌ی اصلی، حالت عجیب و غریب و خطرناک فانا است، عمیق‌تر از آن شده‌اید که به پایان ماجرا بی‌تفاوت باشید.
کارگردانی جنکینز به نقش‌آفرینی پاین اجازه می‌دهد تا تمام حفره‌ها و کم و کاستی‌ها در «من شب هستم» را پر کند، در حالی‌که شکوه و سکوت آیسلی تهدید دیوانگی هودل را کاملا منتقل می‌کند. در مجموع نسخه‌ی نهایی و آن‌چه که مخاطب تماشا می‌کند یک سریال نفس‌گیر با جلوه‌های بصری گیرا و میخ‌کوب‌کننده نیست، و یکی نوآر تا حدی کثیف است که لزوما نور جدید و هیجان‌انگیزی بر این راز قدیمی نمی‌تاباند.

من شب هستم

اما «من شب هستم» در برجسته کردن بهترین‌های استعداد‌هایی که صرف بازآفرینی بخشی از آن شده‌اند موفق بوده است، و ثابت کرده با در اختیار داشتن زمان کافی، حتی جلوه‌های بی‌رحمانه‌ی انسان را می‌توان به گونه‌ای سرگرم‌کننده ارائه داد.
این مطلب برگرفته از نوشته‌ی ملانی مک‌فارلند در وب‌سایت سالن است.

حال به بررسی نظر سایر منتقدین می‌پردازیم:

مارک ای. پریگارد Mark A. Perigard | بوستون هرالد Boston Herald

یک نوجوان به دنبال خانواده‌ی واقعی خود است. یک گزارش‌گر رنگ‌پریده و خسته به دنبال رهایی است. هر دوی آن‌ها از قضای روزگار به یکی از بدنام‌ترین قاتلان قرن بیستم. قاتل دالیای سیاه، بر می‌خورند. داستان آن‌ها در مینی سریال «من شب هستم» که به کارگردانی کارگردان «واندر وومن»، پتی جنکینز، ساخته شده است و کریس پاین در آن نقش‌آفرینی می‌کند.

مینی سریال من شب هستم

ریتم این سریال ممکن است شما را عصبی کند — این مینی سریال می‌توانست بسیار بهتر باشد اگر به چهار ساعت تقلیل پیدا می‌کرد — اما غافل‌گیری‌ها و پیچش‌ها در دو قسمت آخر آن‌را کاملا ارزشمند و سزاوار وقتی که بر روی آن سرمایه‌گذاری می‌کنید، خواهد کرد. برای کسانی که به این چیزها اهمیت می‌دهندلازم است بگوییم، این احتمالا بدبینانه‌ترین داستانی است که در مورد کسب و کار روزنامه و نشریه روایت شده است و خواهد شد.
نهایتا «من شب هستم» تسلیم نور می‌شود. این موضوع آرامش‌بخش است، اما با توجه به تمام اتفاقاتی که پیش از آن می‌افتد، چندان رضایت‌بخش نیست.

کیتی رایف Katie Rife | ای. وی. کلاب The A.V. Club

کمی طول می‌کشد تا همه‌چیز روی غلتک بیفتد اما، وقتی «من شب هستم» شروع به لو دادن رازها می‌کند، تا انتها باز نمی‌ایستد. با توجه به این‌که نگه داشتن رازها از لو دادن آن‌ها جذاب‌تر است، در مورد «من شب هستم» چه احساسی دارید؟

به این مطلب امتیاز دهید
این پست را به اشتراک بگذارید