یک معما و پازل جذاب همیشه به‌جز داشتن تکه‌های به‌هم‌ریخته‌ای که در آخر تصویر اصلی را برایمان می‌سازد احتیاج به چیزی فراتر دارد تا شما را جذب خود کند. فیلم نئو نوار جدید از آرون کتز Aaron Katz به نام «جیمنی» Gemini همین کار را انجام داده است. همان خاصه‌های قاتى بودن تکه‌ها را دارد و در مقابله با هجوهای صنعت سینما در تلاش است که ما را در تمام طول فیلم به حدس و گمانه‌زنی مشغول نگه دارد که در آخر به این نتیجه می‌رسیم که اصلاً ماجرا چیزی فرای این‌ها بوده است. در راستای فیلم سال ۲۰۱۰ این کارگردان او بار دیگر با ریزبینی و نگاه شاعرانه‌اش، چیزی جدید و مینیمالیستی به این ژانر کاراگاهی-پلیسی اضافه کرده است.
داستانی درباره‌ی مدیری معروف و هالیوودی با دستیارش که در پی حل معمای فیلم، دستیار باید نکاتی را درباره‌ی دوستی و معروفیت و واقعیت برای خود نیز روشن کند.
نکته قابل‌توجه این است که فیلم در تلاش برای فرار از قرار گرفتن در یک زیرمجموعه و ژانر خاص است. از صحنه‌های صاف و ساده و تمیز فرار می‌کند و گاهی به بن‌بست‌های اعصاب‌خردکن می‌رسد؛ اما داستانی جذاب دارد که با فکری باز می‌توان پایان‌هایی بی‌شمار برایش در نظر گرفت، روانشناسی کمدی و هیجانی که هیجان‌هایش بسیار ملموس هستند.
دنیای فیلم پر از توطئه است، فیلم‌بردار و همراه همیشگی کتز، اندرو رید Andrew Reed در میان هاله‌های آبی بارهای شبانه به رنگ‌‌های داخلی و لوکس هالیوود در رفت‌وآمد است و آهنگ‌های متن محزون از کیگان دو-وییت Keegan DeWitt شک و تردیدهای فیلم را برای بیننده در هر چرخش فیلم افزون می‌کند.
فیلم در همه‌ی صحنه‌ها به راه و داستانی هیجان‌آور ختم نمی‌شود اما داستان فیلم در طول ماجرا بسیار اعتیادآور است. کتز برای استاد شدن در راهی که در پیش‌گرفته هنوز کاری بسیار دارد اما همین موضوع و پیشرفتش باعث می‌شود که تلاش‌هایش قابل‌تقدیر باشند و آن‌ها را با رویی باز بپذیریم. بااینکه جیمنی در میان فیلم‌های گیشه ایست اما بازهم فراتر از آن‌ها به پرواز درآمده است.

 

به این مطلب امتیاز دهید
این پست را به اشتراک بگذارید