امروز ۱۷ شهریور است و اتفاق ناگوار این است که یکی دیگر از آخرین بازماندگان نسل برنامه گل‌های رادیو از میان ما پر کشیده است. استاد فرهنگ شریف نه‌تنها یک نوازنده و بداهه‌نواز که یک امضا در تارنوازی به شمار می‌آیند و امروز در سن هشتادوشش‌سالگی حیات را بدرود گفتند و از این به بعد تنها صدای سازشان تا ابد در گوشمان خواهد ماند.
فرهنگ شریف تار را از مکتب علی‌اکبر خان شهنازی و عبدالحسین شهنازی آموختند و از کودکی به نوازندگی مشغول شدند. اولین اجرای ایشان در سن دوازده‌سالگی در رادیوضبط شد و تا به امروز با خوانندگان بسیاری همکاری داشته‌اند.
اما بیشتر آلبوم‌های استاد مربوط به تک‌نوازی‌هایشان است و کمتر پیش‌آمده تا آلبومی (به‌صورت کامل و به‌عنوان آهنگساز) را با خوانندگان کار کنند. موسیقی فرهنگ شریف یک موسیقی بسیار احساسی و ذوقی است و تسلط عجیب ایشان در نوازندگی تار باعث شد تا اصطلاح «تارِ شریف» از اصطلاحات جدی موسیقی ایران باشد. نوازندگی فرهنگ شریف برگرفته از حال و هوای برنامه‌ گل‌هاست و ایشان تار را بسیار نرم می‌نواختند. اشارات لطیف روی سیم، ویبره‌ای خاص و لطیف و مضراب‌های شمرده و دقیق از ویژگی‌های بارز تارِ شریف است.
تداوم نوازندگی و حضور فرهنگ شریف در موسیقی ایران هم حکایت خودش را دارد. وی در طی تمام سال‌هایی که کارکرده است پیوندی بین نسل‌های مختلف در موسیقی بوده است. وی بیش از هفتادسال نواخته و از مرحوم امیر ناصر افتتاح تا همایون شجریان همراه تارِ شریف، تنبک نواخته‌اند.

ostad-farhang-sharif-7زمانی که به تارِ شریف گوش می‌دهید اولین چیزی که توجه شمارا به خودش جلب می‌کند لطافت عجیب ساز اوست. فرهنگ شریف تا را بسیار نرم می‌نوازد و کمتر نوازنده‌ای می‌تواند مانند شریف بنوازد؛ اما نکته دیگری که ساز ایشان دارد، فورتره-پیانو‌های (کم‌وزیاد شدن صدا) به‌جا و زیبای ساز است. عجیب است و اگر از نزدیک نوازندگی‌شان را ندیده باشید احساس می‌کنید که صدای سازشان با یک آمپلی‌فایر کم‌وزیاد می‌شود.
شاید از تلخ‌ترین اتفاقات روزگار بود که ایشان را در بستر بیماری می‌دیدیم و زخمه‌ای به دستشان نبود تا آن نوای جادویی را در گوشمان طنین‌انداز کنند اما مایه فخر است که گنجینه‌ای از آثارشان را برای همیشه در میان ما گذاشته‌اند.
یکی از آخرین آثار ایشان آلبوم‌‌ «آه باران» به خوانندگی شجریانِ بی‌همتاست. استاد فرهنگ شریف علاوه بر سازوآوازی مفصلی در آواز دشتی یک چهارمضراب با همراهی تنبک همایون شجریان دارند که هوش از سر می‌پراند. تسلط فرهنگ شریف بر ردیف موسیقی ایران نه از جهت اجرای نعل به نعل آن اهمیت دارد بلکه ذوق و ابتکار این استادِ تار در تغییر و ترکیب گوشه‌های موسیقی ایرانی است که او را شاخص کرده است.

810-bigاستاد شریف از نسلی می‌آمد که موسیقی را در میان مردم همه‌گیر کرد و آن را از درب‌خانه ها و دربارها به میان مردم آورد و برنامه گل‌های رادیو، رسانه‌ای شد برای کسب اعتبار و آبروی هنری که بعد از باربد همواره با غرض‌ورزی‌ها و کج‌فهمی‌ها دست‌وپنجه نرم کرده است.
شاید امروز نوع موسیقی فرهنگ شریف آن همه‌گیری سابق را نداشته باشد اما او و هم‌نسلانش سدشکنان فضای دگمی بودند که موسیقی را برنمی‌تابید. یاد آن استاد شریف همواره ماندگار خواهد بود.

به این مطلب امتیاز دهید
این پست را به اشتراک بگذارید