چه ایمانتان را به انسانیت ازدست‌داده باشید، چه در حال بالا پائین پریدن روی پشت‌بام خانه باشید، دونالد ترامپ رئیس‌جمهور منتخب آمریکاست. دونالد ترامپ شخصیتی بزرگ‌تر از قالب مردانه‌ی معمولی دارد، و تأثیرش به‌عنوان یک تاجر و شخصیت در فرهنگ‌عامه به او اجازه‌ی حضور در چندین فیلم (نقش‌های کوتاه) را داده است. در این حضورها، نقش‌های چندش‌آور، خودشیفته و بعضاً آگاهانه را بازی کرده است ولی بیشتر مواقع، حضورش لایه‌‌های سورئالی را به فیلم‌ها اضافه کرده است. خصوصاً الآن که رئیس‌جمهور شده است.
او در فیلم‌‌هایی بزرگ و موفق در باکس آفیس حضورداشته و فیلم‌های هم بوده‌اند که هیچ نقشی در آگاهی عمومی نداشته‌اند و ترامپ در آن‌ها حضور پیداکرده است.
به بهانه‌ی صحبت‌های اخیرش و کارهای غیرقابل پیش‌بینی‌اش به‌عنوان‌ رئیس‌جمهور آمریکا، نگاهی داریم به ۱۰ تا از فیلم‌هایی که او در آن‌ها حضورداشته است.

19225749489_a57875fe79_h۱۰- ۱۹۸۹- «Ghosts Can’t Do It»
b6ac520be26cf52f1d8db6c93be41753این فیلم برنده‌ی جایزه‌ی تمشک طلایی (بدترین فیلم) در سال ۱۹۹۰ است. فیلمی برای خودنماییِ بو درک (Bo Derek). همسر مسنِ بو (آنتونی کوئین) پس‌ازاینکه بدنش از کار می‌افتد خودکشی می‌کند و در قالب یک روح همسرش را راضی میکند تا مردی جوان را بکشد تا روحش بتواند بدن جوان را تصرف کند.
نقش ترامپ:‌ در اواسط فیلم بو روی یک پروژه کار می‌کند و در مقابل ترامپ قرار می‌گیرد که ظاهراً نقش خودش را بازی می‌کند.
روح همسر سعی به در دست داشتن کار در طول پروژه دارد ولی ترامپ سعی می‌کند با عشوه‌گری کار را در دست بگیرد. به بو می‌گوید: “مطمئن باش که در این اتاق چاقو برای تکه کردن استخوان‌هایت هست و قلب‌هایی یخی که می‌تواند قلبت را به‌جای پیش‌غذا بجود”. و بو در جواب می‌گوید: “تو قشنگ‌تر از اونی که بد باشی”. و جواب ترامپ:‌ “متوجه شدی؟” است. واقعاً افتضاح است، و به‌طور مسخره‌ای کافی است. ترامپ برای بازی ۱ دقیقه‌ایش،‌جایزه‌ی بدترین هنرپیشه مکمل مرد را برنده شد. قرار بود عشوه‌گر باشد ولی واقعاً چندش‌آور است. همکار تهیه‌کننده، جان ویلسون می‌گوید: بدترین حالت این است که این جایزه رَزی (Razzie) را زمانی بگیرید که نقش خود را بازی می‌کنید، و تنها آدم دیگری که می‌شناسم که این‌جور جایزه‌ای گرفته رئیس‌جمهور بوش است.

8b68d0b384eec7f59f13e77d6ed28df1۹- ۱۹۹۴ – «The Little Rascals»

فیلم اقتباسی از فیلم‌های کوتاه (سریالی) در اوایل قرن ۲۰ است. اکثر منتقدین فیلم را بسیار منفی دیده‌اند ولی راجر ایبرت از فیلم تعریف کرد و فیلم در باکس آفیس هم فروش خوبی داشت، از آن زمان تاکنون نیز محبوبیت خاص خود را دارد.
نقش ترامپ: وقتی والدوی جوان در مسابقه ماشین‌رانی شرکت می‌کند، در میانه مسابقه موبایل دهه ۹۰ ایش را بیرون می‌کشد تا با پدرش تماس بگیرد. پدرش کسی نیست جز ترامپ. زمانی که پسرک باافتخار می‌گوید که در حال برنده شدن است ترامپ جواب می‌دهد”والدو، تو بهترین پسری هستی که می‌شد با پول خرید”. والدو از پدرش تشکر می‌کند و قطع می‌کند. مطمئناً این بازیش به درد جایزه‌ی رزی نمی‌خورد ولی حداقل انقدر آگاه هست که نمایش پولداریِ خودش را به تمسخر بگیرد.

enhanced-26580-1409762148-3۸ – ۱۹۹۶ – «Eddie»

eddie_trumpیکی از دو فیلمی است که ووپی گدبرگ در آن‌ها هنرنمایی می‌کند و ترامپ نیز نقش کوتاهی در آن دارد. گلدبرگ راننده‌ی لیموزینی است که مسابقه‌ای را در بین دو نیمه برای تعلیم نیکز‌های نیویورکی (تیم بسکتبال) می‌برد. کارِ تأثیرگذار و محبوبیتش باعث می‌شود که به‌عنوان مربی واقعی تیم برگزیده شود و در ادامه نیز اتفاق‌های عجیب‌وغریب را در پیش داریم.
نقش ترامپ: وقتی طرفداری حامیان و رسانه‌ها از ادی در اوج خود است، مونتاژی از مردمِ در حال تشویق و تعریف از او پخش می‌شود. ترامپ یکی از آن‌هاست، می‌گوید: “درواقع استخدام ادی از اولش ایده‌ی من بود”. این نقش هم آگاهانه خودشیفتگی ترامپ را به نمایش گذاشته است. اینکه همیشه بهترین ایده‌ها از اول ایده‌های او بوده‌اند.

a70-15189۷ – ۲۰۱۱ – «The Greatest Movie Ever Sold»

فیلم‌ساز این فیلم، مورگان اسپورلاک (Super Size Me) در حال بررسی مفهومِ قرار دادن محصولات برای تبلیغ درون فیلم (product placement) در این مستند است و حتی تا جایی پیش می‌رود که برای فیلم خودش نیز در حین فیلم‌برداری، اسپانسر می‌گیرد.
نقش ترامپ: اسپورلاک خوش‌شانس است وبرای مصاحبه می‌تواند بزرگان صنعت را جمع کند، کسانی چون؛ جی جی ابرامز، پیتر برگ، کئونتین تارانتینو و برت رتنر و برای اینکه دیدگاه دیگری هم در نظر گرفته شود، دونالد را هم دعوت می‌کند.  ترامپ تنها برای یک دقیقه در فیلم حضور دارد و خیلی عجیب نیست که از ایده‌ی تبلیغ محصولات درون فیلم‌ها دفاع می‌کند. و می‌گوید که این کار درواقع هم برای فیلم و هم برای محصول مفید است. در ادامه می‌گوید: “کلی پول به چندین خواننده (که نامشان را نمی‌برد) پیشنهاد داده که کارهای تبلیغاتی انجام دهند ولی آن‌ها قبول نکرده‌اند “ به نظرش کارشان احمقانه است. باید از خدایشان هم باشد و پول را بپذیرند. تنها نقشی است که در لیست ما گوشه‌ای از شخصیت کاریِ ترامپ را نشان می‌دهد که با توجه به نقش کوتاهش جالب هم هست.

the-greatest-movie-ever-sold۶ – ۱۹۹۸ – «Celebrity»
لی سیمون (کنت برناو) یک جانشین پیش‌کسوت، عصبی، روانی و دیوانه‌ی وودی‌ آلنی ست. در بحبوحه بحران میان‌سالی مطلقه، و شدیداً غرق در دنیای روزنامه‌نگاری می‌شود. او در تلاش برای درک این تغییرات است.
نقش ترامپ: نزدیک‌های پایان فیلم زن سابق لی، رابین (جودی دیویس)، مصاحبه‌هایی با چندین شخصیت معروف و هنرپیشه، در یکی از رستوران‌های طراز اول شهر ترتیب می‌دهد. و درنتیجه سروکله‌ی ترامپ هم پیدا می‌شود.
رابین از ترامپ می‌پرسد که در حال حاضر به چه‌کاری مشغول است و در جواب:‌ ” دارم سعی می‌کنم کلیسای جامع سنت پاتریک را بخرم بکوبمش و یک ساختمان زیبا و مجلل از توش در بیارم” را می‌شنود. خیلی تحسین‌برانگیز است که آلن توانسته ترامپ را متقاعد کند که چنین نقشی را بازی کند. خصوصاً اگر در نظر داشته باشیم که چنین کاری عجیب و ناجور، مانند خراب کردن ساختمانی باعظمت تاریخی، از ترامپ بر‌می‌آید.

1998-poster-celebrity-1۵ – ۱۹۹۶ – «The Associate»

لورا آیرس (ووپی گلدبرگ) مدیر سرمایه‌گذاری است که متوجه می‌شود به دلیل زن و سیاه‌پوست بودن مورد تبعیض قرار می‌گیرد. برای اینکه ایده‌هایش را به گوش دیگران برساند، مجبور به ساخت شخصیتی سفیدپوست به نام کاتی می‌شود.
نقش ترامپ: رئیس کله‌پوک آیریس، فرانک پترسون (تیم دالی)، ترامپ را به نهار دعوت کرده است و ادعا می‌کند که قرار است کاتی را نقره‌داغ کند (لو بدهد). در همان گیر و دار سروکله‌ی آیریس پیدا می‌شود و با دور زدن صف (حتی جلوتر از ترامپ) وارد رستوران می‌شود و سر میز می‌رود. فرانک شک زده ترامپ را نگاه می‌کند و ترامپ می‌گوید:‌“متأسفم فرانک، میرم که با کاتی نقره‌داغشم. به هم زنگ بزن”. همه‌ی این‌ها را با دهانی کج می‌گوید که واقعاً به نظر می‌رسد برای یک‌لحظه سکته کرده است.

s592۴- ۲۰۰۲ – «Two Weeks Notice»

2482dbab5685299d-600x400یک کمدی عاشقانه‌ی پرطرفدار که در آن لوسی کلسون (ساندرا بالوک) در نقش دستیار جورج وید (هیو گرانت)‌، رئیس یکی از بزرگ‌ترین شرکت‌های معاملات ملکی است. لوسی اعلام می‌کند که می‌خواهد کارش را ترک کند، ۲ هفته وقت دارند و می‌توان حدس زد که در این دو هفته متوجه می‌شوند که چقدر برای همدیگر مهم هستند.
نقش ترامپ: پس‌ازاینکه لوسی اعلام می‌کند که قصد به ترک کار دارد، جرج در مهمانی با ترامپ به او می‌گوید که دستیارش می‌خواهد او را ترک کند. ترامپ از او می‌پرسد که نفر جایگزین کیست و با گوشه و کنایه می‌گوید که می‌خواهد او را بدزدد. باید برای گل خنده‌داری که به کتش زده به او امتیاز بدهیم. این نقش خوب از آب درآمده البته بیشتر به دلیل هنرمندی هیو گرانت که بعضاً (تقریباً) او را ترامپ صدا می‌کند.

two-weeks-notice-56e078dbbd37f۳ – ۱۹۹۲ – «Home Alone 2: Lost In New York»

یک ادامه‌ی خشن و نه‌چندان لازم برای این مجموعه که بار دیگر داستان تنها ماندن کوین مک کالیستر (مکالوی کالکین) را این بار در نیویورک به تصویر می‌کشد.
نقش ترامپ: وقتی کوین در پلازا هتل سرگردان می‌چرخد، مردی را متوقف می‌کند تا آدرس لابی را بگیرد، و این مرد کسی نیست جز دونالد ترامپ (صاحب وقت هتل).
ترامپ آدرس را می‌دهد و او را راهی می‌کند البته نگاهی مثلاً نگران ولی درواقع عجیب غریب هم به او می‌اندازد. در زمان انتخابات نیز، عکس و نوشته‌های زیادی از این صحنه برای نامزدهای انتخاباتی رو شد، بعضی نشانگر انسانیت ترامپ در کمک به پسرک بودند و گویای اینکه هیلاری به پسرک کمک نکرده و دیگر عکس‌ها گویای نگاه عجیب ترامپ به پسرک و کمبود نگرانی در چهره‌اش بوده‌اند.
نقش بسیار کوتاه ولی به‌یاد ماندنی از ترامپ.

maxresdefault-9۲ – ۲۰۱۳ – «Broadway Idiot»

426a5e5cf363a0c8-600x400فیلمی که تصویرگر ساخت و حضور افتخاری گروه پانک-راک گرین دی (Green Day) در اپرا و آلبوم معروف آن‌ها در سال ۲۰۰۴ به نام احمق آمریکائی است (American Idiot).
نقش ترامپ: در افتتاحیه‌ی اپرا در اواخر مستند می‌توان دونالد ترامپ را دید که بر روی فرش قرمز در حال مصاحبه است و خواننده اصلی گروه، بیلی جو آرمسترانگ، را می‌بینیم که می‌گوید:‌”خیلی عجیب بود که دونالد ترامپ را آنجا دیدم، بهش گفتم واقعاً؟ تو اینجا چه غلطی می‌کنی؟”
اینکه چرا ترامپ آنجا بوده هیچ‌وقت معلوم نشده، آیا او طرفدار این گروه است؟ یا اینکه با آهنگ خواننده شده رابطه برقرار کرده است؟ یا اینکه یک آدم مسخره است و شوخی می‌کند؟
درهرحال کارش هم عجیب هم خنده‌دار بوده است.

broadway-idiot-edited-poster-2

۱- ۲۰۰۱ – «Zoolander»
و در آخر فیلمی که همیشه اول فهرستمان بوده است، فیلم بن استیلر و کنایه‌ای به صنعت مد و فشن، فیلمی که پر از نقش‌های کوتاه است و چشم‌پوشی از آن خیلی سخت است.
نقش ترامپ: ممکن است نقش ترامپ در فیلم به پای نقش دیووید بوئی -رد صلاحیت- نرسد. ولی ترامپ نقش خود را عالی بازی می‌کند، روی فرش قرمز یکی از برنامه‌های مد به مصاحبه‌گری می‌گوید: “ببینید، بدون وجود درک زولندر مد مردانه به‌جایی که الآن رسیده است نمی‌رسید”.
ممکن است که وقتی فیلم اکران شد نقش ترامپ هم بین دیگر نقش‌های کوتاه گم‌شده به نظر می‌آمد، ولی در حال حاضر نمی‌توان بدون توجه به قیافه‌ی ترامپ این فیلم را نگاه کرد.

اگر نظر دیگری راجع به حضور ترامپ در فیلم‌ها دارید در کامنت‌ها آن را با ما در میان بگذارید.

zoolander-ben-stiller-590317_1024_768

به این مطلب امتیاز دهید
این پست را به اشتراک بگذارید