«احضار ۲» یا «The Conjuring 2» به تازگی با کارگردانی جیمز وان، کارگردانِ مالزی‌الاصل‌ای که تبحر ِخاصی در ساخت فیلم‌های ترسناک دارد بر‌روی پرده رفته است. این کارگردان که فعالیت حرفه‌ای خود را با فیلم «اره» و یا «SAW» آغاز کرده است، امروز دیگر به‌عنوان یکی از مهم‌ترین چهره‌های این ژانر پر طرفدار شناخته می‌شود. «احضار ۲» قسمت دوم فیلم ترسناکی است که قسمت نخست آن در سال ۲۰۱۳ بر روی پرده رفت. فیلمی که هم با استقبال تماشچیان این نوع فیلم‌ها روبه‌رو گردید و هم تا حد خیلی زیادی نظر مثبت منتقدین را با خودش همراه ساخت.
فیلمی که با هزینه‌ای نزدیک بیست میلیون دلار ساخته شد و در گیشه به موفقیت فروش سی صد و هجده میلون دلاری رسید. فروش سرسام آوری که انگیزه جدی، برای ساخت قسمت دوم این سری را پس از سه سال برای دست اندرکاران این پروژه سریالی به‌وجود آورد.در متن زیر گزیده‌ای از نظرات منتقدین مهم چندین نشریه معتبر سینمایی را می‌خوانید. سعی شده در انتخاب آرا موافق و مخالف منتقدین جانب انصاف رعایت گردد.


Drew McWeeny

  • با بازیگران حمایت‌کننده و توانگر، یک فیلمنامه هوشمندانه، و تیمی که در صحنه‌های تنش‌زا تمام توان خود را به کار بسته‌اند، احضار ۲ تبدیل به آن دنباله نادری شده است که توانسته هم قامت فیلم اصلی بایستد، و شاید حتی بهتر از آن.


James Berardinelli

  • احضار ۲ اثبات کرد که با صرف زمان و انرژی کافی، می‌توان کاری کرد که دنباله‌ها فیلمهایی ناامیدکننده و تنها برای پول درآوردن نباشند.


Martyn Conterio

  • کارگردان این فیلم جیمز وان، کاری ارائه داده که باید آن را به حق شاهکار او دانست. وسعت و میزان جاه طلبی در این کار به حدی‌ست که آن را از هر کاری که او در این ژانر انجام داده بالاتر قرار می‌دهد. از همه مهمتر آنکه: این یک موفقیت چشمگیر است.


Neil Genzlinger

  • احضار ۲ همه انتظاراتی که شما از یک دنباله دارید را برآورده می‌کند. این به همان خوبی فیلم اصلی ساخته شده است، اما مکان و داستان به اندازه کافی متفاوت است تا آن را تبدیل به تکرار دوباره فیلم اول نکند.

 


Tirdad Derakhshani

  • یک روایت پیچیده و چند بخشی که بسیار طولانی‌، پرجزییات‌، نمایشی‌، و پر از لحظه‌های منجمد‌کننده و تصاویری که مو براندام تماشاچی سیخ می‌کنند. خیلی بیشتر از آن است که بتوانید انتظارش را داشته باشید.


Peter Hartlaub

  • این فقط یک فیلم ترسناک خوب نیست، این یک فیلم خوب است، که اتفاقا در ژانر وحشت ساخته شده است.

 


 Peter Travers

  • آنچه احضار ۲ را عمیق‌تر و تاریک‌تر از یک نسخه کهنه از جن‌گیر می‌کند، کارگردان آن یعنی جیمز وان (که اره، توطئه آمیز، سریع و خشمگین۷ را در کارنامه دارد) است.این فیلمساز مالزیایی تبار می‌تواند با دوربینش حقه‌های ترسناکی انجام دهد که تقریبا فراطبیعی هستند.

 


Eric Kohn

  • در احضار ۲، به همان ترسناکی زمانی‌که اتفاقی ناگهانی رخ می‌دهد، زمانی‌که هر چیزی ممکن است رخ بدهد اما اتفاقی نمی‌افتد هم عمیق ترین حس ترس را ایجاد می‌کند.


Brian Tallerico

  • احضار ۲ وفاداری چندانی به فیلم‌هایی که از آنها الهام گرفته (یا به فیلم اصلی) ندارد و این بخاطر تنبلی فیلم‌سازی که اغلب در ژانر وحشت دیده می‌شود (به خصوص در دنباله‌ها) نیست، بلکه به این خاطر است که کارگردان آن (وان) و تیمش بیشتر ار آن از کارشان لذت می‌برند که بخواهند فیلمشان ساده کنند.

the wrap
Alonso Duralde

  • این دنباله ممکن است تکان‌های لذت بخش فیلم قبلی خود را نداشته باشد، اما با این وجود توانسته است وحشتی که به آرامی به جوش می‌آید و به طور مداومی مرعوب‌کننده است را حفظ  کند.

maxresdefault


 

variety
Owen Gleiberman

  • وان استعدادی دارد که اغلب کارگردان‌های فیلم‌های ترسناک اسلم بنگ (پر سر وصدا و خشن) امروزه ندارند: حس شناخت مخاطب. شناخت از ریتم و نبض‌شان و از اینکه چگونه لحظه ای را دستکاری کند تا جایی‌که عملا کنترل تنفس شما را در اختیار داشته باشد.

The Charlotte Observer
Lawrence Toppman

  • وان می داند چگونه توسط وحشت تنش را حفظ کند، هر چند او می‌توانست میانه شل و ول فیلم را کوتاه‌تر کند.

The Washington Post.svg
Michael O’Sullivan

  • احضار ۲ بیشتر از نا امید کردن، خوشنودتان می‌کند.

Arizona Republic.svg
Bill Goodykoontz

  • احضار ۲ اجازه نمی‌دهد کسی فیلم اول را فراموش کند، اما به اندازه کافی خوب هست که شما آرزو کنید فیلم بعدی را هم بسازند.

 Time Out London
Tom Huddleston

  • کارگردان جیمز وان روش خود را به خوبی اجرا کرده است. ترس‌ها مؤثر هستند و فیلم‌برداری فو‌ق‌العاده است، تمام لانگ شات‌های مخفیانه و شوک‌های کوتاه و تکان‌دهنده. وان کاملا ازتشابهات دوران ریاضت اقتصادی داستان خود آگاه است وجزئیات تاریخی فیلم به طرز شگفت آوری معتبر است… اما چیز های کمی در این فیلم وجود دارد که قبلا ندیده باشیم.

The Playlist
Russ Fischer

  • این فیلمی‌ست که به اندازه کافی باهوش هست که ما را بترساند ولی آنقدر زیرک نیست که کار بیشتری انجام دهد.

MK1_0006.dng


 

Slant Magazine

 Christopher GrayJun

  • احضار نمونه‌ای ازسبک افزایش تنش و انتشار اضطراب است. اما استعاره‌های که این وحشت شبانه را به پیش می‌برند خیلی زود رو به کهنگی و ابتذال می‌گذارند.

The Verge.svg
Tasha Robinson

  • این فیلم سکانس‌های پر اضطراب و وحشتناکی که شما را کاملا از جا می‌پرانند کم ندارد. اما در همه این صحنه‌ها فقدان ثبات شخصیت‌ها  موج می‌زند‌.

Total Film
Matt Glasby

  • این دنباله خشن و عجیب سزاوار امتیاز کامل برای پرتاب تمام ارزشهای سرگرمی بر روی پرده سینما است، اما نه برای اجرای درست آنها.

Screen Crush
Erin Whitney

  • اگر فیلم احضار نمونه خوبی از فیلم‌های خانه تسخیر شده است، احضار ۲ نمونه ای از آن مدل فیلم‌هاست که همه چیز در آنها اشتباه از آب درآمده. شما فقط می‌توانید استعاره‌های قدیمی را به دفعات زیادی مرور کنید.
به این مطلب امتیاز دهید
این پست را به اشتراک بگذارید