خطر لو رفتن داستان
بازی در نقش یک شخصیت شناخته‌شده، همیشه مانند قمار کردن است و بازی در نقش یکی از کندی‌ها Kennedy، با استخوان‌بندی خاص صورت و لهجه‌‌ای که همه آن را تقلید می‌کنند، مدت‌هاست که به راهی برای بازیگران مختلف، برای اثبات کردن توانایی‌هایشان تبدیل شده است. در «چپاکوئیدیک» Chappaquiddick ساخته جان کوران John Curran، جیسون کلارک Jason Clarke، بازی متفاوتی در نقش تدی کندی Teddy Kennedy، بدون تقلید لهجه او و یا رفتارهای تملق‌انگیزش، از خود نشان می‌دهد. کلارک در این فیلم بهترین بازی خود را به نمایش گذاشته و ثابت کرده است که در نقشی مناسب، می‌درخشد.
فیلم‌نامه «چپاکوئیدیک»، نوشته تیلور آلن Taylor Allen و اندرو لوگان Andrew Logan، در مورد حادثه مرگ‌باری‌ست که در سال ۱۹۶۹ در جزیره Martha Vineyard اتفاق افتاد. عنوان فیلم نیز از نام مکان این حادثه الهام گرفته شده است. «چپاکوئیدیک» داستان یک هفته زندگی تدی کندی را به تصویر می‌کشد، قبل، بعد و در هنگام تصادفی که باعث مرگ مری جو کوپچنه Mary Jo Kopechne (با بازی کیت مارا Kate Mara) شد، فعالی سیاسی که در کمپین برادرش بابی که یک سال قبل ترور شده‌ بود، فعالیت می‌کرده است.با این‌که جزییات دقیق تصادفی که باعث کشته شدن کوپچنه شد، هیچ‌گاه روشن نشد، فیلم‌نامه آلن و تیلور بر پایه اطلاعات موجود نوشته شده است و تصویری از کندی در بدترین (و تأثیرگذارترین) اتفاق زندگی‌اش ارائه می‌کند.
کوران در فیلم خود انگیزه‌ها و افکار و وسواس‌های فکری تدی را نشان می‌دهد. «چپاکوئیدیک» برای بیان داستان خود از تئوری‌های مختلفی که سال‌هاست در مورد خانواده کندی مطرح می‌شود، استفاده کرده است، بااین‌حال کوران بر روی عوامل مختلف دیگری مثل شهرت، میراث خانوادگی،‌ غرور و خانواده،‌ که نه‌تنها بر تمام تصمیمات تدی، بلکه بر لحظه‌لحظه زندگی‌اش تأثیر گذاشته بود، نیز تمرکز کرده است.
نقش قوی جو کندی Joe Kennedy (با بازی بروس درن Bruce Dern) از همان ابتدا در داستان مشخص است، مرد شروری که گوش تدی را با ایده‌های بد پر می‌کند. علاوه بر این عوامل دیگری نیز او را آزار می‌دهد. از مرگ بابی و جک تا ازدواج رو به شکستش، علاقه نداشتن به رئیس‌جمهور شدنش گرفته تا آرزوی او برای کار کردن و زندگی کردن فقط برای خوشحالی خودش. تدی نمی‌تواند از زیر فشار این دنیا بیرون بیاید، حتی با این‌که به خود می‌قبولاند که استعداد خاص درونی کندی‌ها، او را در مسیر درست قرار خواهد داد؛ اما همین موضوع در آخر او را به گمراهی می‌کشاند.حضور کلارک در صحنه‌ها همیشه توأم با سیاهی و اندوه است، حضوری که کوچک‌ترین تیرگی را به سوراخ‌های عظیم تاریکی تبدیل می‌کند؛ اما در «چپاکوئیدیک» شخصیتی نه کاملاً سیاه و نه کاملاً سفید را به تصویر می‌کشد. «چپاکوئیدیک» دید دیگری از این حادثه‌ی آشنا را ارائه می‌دهد که ممکن است مورد تائید همه نباشد، بااین‌حال، دیدگاه متفاوت و متمایزی از ماجرایی معروف و غم‌انگیز است.
فیلم‌نامه آلن و لوگان به تکرار، به تدی فرصت انتخاب راه درست را می‌دهد، درست قبل از گرفتن تصمیمی که فقط به نفع خودش است و تاوان سنگینی دارد، به حدی که داستان به تحریف واقعیت نزدیک می‌شود. می‌توان گفت هدف فیلم نشان دادن همین موضوع است: تدی می‌دانست کار درست چیست اما تصمیم گرفت جور دیگری عمل کند، اما این موضوع هیچ‌گاه بزرگ‌نمایی نشده است.
اد هلمز Ed Helms و جیم گافیگان Jim Gaffigan نیز در کنار درن و کلارک، در این فیلم حضور دارند. هردوی این بازیگرها کاملاً مناسب نقش خود هستند، مخصوصاً هلمز در نقش پسرعموی کندی‌ها، جو گارگان Joe Gargan. در روایت کوران، نشان داده می‌شود که زندگی او نیز به دلیل آن حادثه آسیب‌های زیادی دیده است. مری جو، با بازی مارا، به‌آرامی از داستان حذف می‌شود، روشی مناسب برای نشان دادن فراموش شدن کوپچنه Kopechne واقعی بعد از آشکار شدن رسوایی کندی. بااین‌حال کوران از او در صحنه‌های جالبی از زندگی بعد از مرگ و مخصوصاً صحنه تأثیرگذار لحظات آخر عمرش، استفاده کرده است.
سرانجام «چپاکوئیدیک» به آن لحظه تاریخی اجتناب‌ناپذیر می‌رسد: روز بعد از حادثه بیانیه تلویزیونی کندی در مورد این تصادف، به تمام اداره‌های پلیس مخابره می‌شود.
کلارک با اضافه کردن بعدی دیگر به شخصیت تدی، بازی‌ای به‌یادماندنی از خود به نمایش گذاشت. کندی با این‌که خودش هیچ امیدی ندارد، اما از مردم می‌خواهد که امید خود را از دست ندهند؛ اما فایده‌ای ندارد، اتفاقی که نباید می‌افتاد، افتاده است.

به این مطلب امتیاز دهید
این پست را به اشتراک بگذارید