خلاصه داستان:

«دروغ‌های کوچک بزرگ» با نقش‌آفرینی ریس ویترسپون، نیکول کیدمن، شایلین وودلی، لارا درن و زویی کرویتز داستان پنج زن در مونتری کالیفرنیا را روایت می‌کند که درگیر تحقیق و تفحص یک قتل می‌شوند.

همچنین بخوانید:
مبارز Warrior – یکی از رویاهای بروس لی که به واقعیت پیوسته است

فصل اول «دروغ‌های کوچک بزرگ» که در اصل قرار بود تنها فصل این سریال باشد، یکی از رضایت‌بخش‌ترین تجربه‌های تلویزیونی سال ۲۰۱۷ بود. این سریال در مورد یک قتل اسرار‌آمیز بود، و تماشای بازیگران توانا که در این داستان غرق می‌شدند و قرار گرفتن زنان در نقش‌های محوری، کمدی تاریک تماشای انسان‌های خوب بی‌خبر از همه جا که به قهقرا می‌روند و به تصویر کشیده شدن خشونت خانگی و ناکامی‌های زناشویی، همه و همه از بخش‌های لذت‌بخش «دروغ‌های کوچک بزرگ» هستند.
این سریال هفت قسمت از ترکیب درام و کمدی خشک به همراه مناظر چشم‌نواز از خانه‌های زیبا بود که پایانی امیدوارانه و در عین حال بدشگون داشت. با وجود برخی واگرایی‌های قابل توجه، این سریال توانست تمام بخش‌های داستانی رمان لیان موریارتی، که با اقتباس از آن ساخته شده است، را پوشش دهد.

نیکول کیدمن ریس ویترسپون

وقتی اچ‌بی‌او اعلام کرد که قصد ساختن دومین فصل آن‌ را دارد، خوشحالی مخاطبان با تردید همراه بود. چه حرف جدیدی می‌توانستند درباره‌ی این زنان برای گفتن داشته باشند، مخصوصا وقتی تمام معماها تا پایان فصل اول حل شده بود؟ چرا باید با چنین اثر تلویزیونی جامع و ظریفی بازی کنید صرفا به خاطر این‌که می‌دانید مردم دوباره تماشا خواهند کرد؟
حالا که سه قسمت اول فصل دوم آن‌را تماشا کرده‌ام با قطعیت می‌توانم بگویم که حرف‌های زیادی درباره‌ی این زنان و اتفاقاتی که در فصل اول افتاد وجود دارد، و البته ظرافت‌های بیشتری وجود دارد که می‌توان از آن‌ها لذت برد. «دروغ‌های کوچک بزرگ» در فصل دوم خود، مانند فصل اول، لذت‌‌های سطحی فراوانی را به مخاطب ارائه می‌دهد:

دروغ‌های کوچک بزرگ

خانه‌های زیبا با ویوی اقیانوس؛ فیلم‌برداری چشم‌نواز و خیال‌گونه؛ لورا درن که مستقیم به دوربین زل می‌زند و کلمات “این خانه‌ی من است” دایان راس را با حرکت دهان خود می‌رساند؛ و بهترین بازیگران زن هالیوود، از جمله درن، که براق‌ترین پوست‌هایی که تا به حال دیده‌ام را به نمایش می‌گذارند. کارگردان آندریا آرنولد (که به خوبی توانسته جایگزین ژان-مارک والی، که هنوز تهیه‌کننده‌ی اجرایی است، شود) و فیلم‌بردار او جیم فرونا واقعا می‌دانند که نورپردازی این فصل را چطور انجام دهند. همچنین باور دارم پوست براق این مادران کالیفرنیایی به خاطر دسترسی دائمی آن‌ها به محصولات آرایشی بهداشتی درانک الفنت است.
با وجودی‌که سایه‌ی قتل اسرارآمیز در این فصل دیگر وجود ندارد که فضای «دروغ‌های کوچک بزرگ» را پر از اضطراب و تردید کند، اما المان نگرانی از وقوع اتفاقی بد همچنان لابلای امواج اقیانوس و روزهای آفتابی جریان دارد.

مریل استریپ لورا درن

به تصویر کشیدن برخی مفاهیم از طریق جریان سیال ذهن، غرق شدن را به ذهن می‌آورد، مخصوصا با کابوس‌های دائمی سلست و کنجکاوی مری لوییس، که نشانه‌هایی هستند که می‌گویند همه تا پایان این فصل جان سالم به در نمی‌برند. در حالی‌که فصل اول با نمایش اقتدار زنانه به پایان رسید، فصل دو از همین الان اشاره می‌کند که زندگی واقعی به چنین سرانجامی ختم نمی‌شود، حتی در سریالی که قرار است داستان‌هایی اغراق‌شده اما مبتنی بر حقیقت درباره‌ی زنان روایت کند.
همان‌طور که مادلین در یک سخنرانی در مدرسه‌ی ابتدایی آتر بی می‌گوید: “بسیاری از ما می‌دانیم که بسیاری از پایان‌های داستان‌ها مزخرف هستند.” پس خود را برای فصل دوم از داستان «دروغ‌های کوچک بزرگ» آماده کنید. همچنین آماده باشید تا از تماشای آن نهایت لذت را ببرید.
این مطلب برگرفته از نوشته‌ی جن چینی در وب‌سایت والچر بود.

دروغ‌های کوچک بزرگ

حال به بررسی نظر سایر منتقدین می‌پردازیم:

کریستی ترنکوییست Kristi Turnquist | اورگونین The Oregonian

با وجودی‌که در سه قسمت اول فصل دوم لحظاتی وجود دارد که در آن‌ها کلی تسلیم تمایل خود به برلسک می‌شود — مانند شخصیت‌پردازی مدیر مدرسه‌ی ابتدایی که فرزندان شخصیت‌های اصلی در آن درس می‌خوانند — اما «دروغ‌های کوچک بزرگ» ترکیب پرانرژی خود از کمدی تاریک و درام که فصل اول را منحصر به فرد و فوق‌العاده کرده بود، حفظ کرده است. این سریال در فصل دوم نه تنها انرژی خود را از دست نداده است، بلکه تماشایی‌تر از همیشه است.

سوفی گیلبرت Sophie Gilbert | آتلانتیک The Atlantic

«دروغ‌های کوچک بزرگ» یکی از بهترین روایت‌های روانی داستان را در تلویزیون ارائه می‌کند. با این وجود این شکل از بررسی متفکرانه و موشکافانه همچنان با حس شوخ‌طبعی و طنز سریال کاملا هم‌گون است. تعارضی که استریپ به خوبی می‌تواند از آن لذت ببرد. اما تمام پولی که صرف ساخت این سریال شده، ستاره‌هایی که در آن نقش‌آفرینی کرده‌اند، و کمدی رفتارهای مدرنی که در آن به چشم می‌خورد نمی‌تواند دقتی که «دروغ‌های کوچک بزرگ» برای شخصیت‌هایش، آسیب‌هایی که دیده‌اند، و آرزوهایشان به خرج داده است را بپوشاند.

نیکول کیدمن مریل استریپ

گلن گاروین Glenn Garvin | وب‌سایت ریزن reason.com

یکی از دستاوردهای «دروغ‌های کوچک بزرگ» تمسخر بی‌رحمانه‌ی طبقه‌ی مرفه و ترقی‌خواه کالیفرنیا است که بسیاری از نویسندگان و بازیگران این سریال به آن تعلق دارند. شخصیت‌های آن از تمام نمودهای احمقانه‌ی لیبرالیسم با چنان اشتیاق چشم و گوش بسته‌ای استقبال می‌کنند که حسی قوی از عدم آزادی را به مخاطب منتقل می‌کند.

مارک داویدزیاک Mark Dawidziak | کلیولند پلین دیلر Cleveland Plain Dealer

سه قسمت اول فصل دوم «دروغ‌های کوچک بزرگ» نشانه‌هایی هستند از این‌که آن‌چه در انتظار مخاطب است، بسیار شوم و بزرگ‌سالانه است و در محدوده‌هایی پر التهاب جریان خواهد داشت.

کلی لاولر Kelly Lawler | یو‌اس‌ای تودی USA Today

فصل دوم این سریال به اندازه‌ی فصل اول آن نفس‌گیر است. «دروغ‌های کوچک بزرگ» مانند فصل اول خود سکوی رضایت‌بخشی برای اجرای نقش‌آفرینی‌های فوق‌العاده (با حضور بیشتر مریل استریپ) است، و به مسائل زنان، که معمولا جدی گرفته نمی‌شوند، وزن و توجهی که شایسته‌اش هستند را می‌دهد.

به این مطلب امتیاز دهید
این پست را به اشتراک بگذارید