میلوش فورمن، کارگردان متولد جمهوری چک که با فیلم‌هایی چون «دیوانه از قفس پرید» و «آمادئوس» شهرت داشت، در آمریکا درگذشت. مارتینا همسر آقای بورمن گفته است این کارگردان ۸۶ ساله به دنبال مدت کوتاهی ناخوشی درگذشت. او در زمان مرگ در میان اعضای خانواده و نزدیکانش بود. میلوش فورمن ۱۸ فوریه ۱۹۳۲ در شعر تشاسلاو در شرق پراگ به دنیا آمد. او پدر و مادرش را در اردوگاه‌های مرگ آلمان نازی از دست داد.در دهه ۶۰ میلادی او به موج نویی از کارگردانان پیوست که علیه حکومت کمونیستی به پا خاستند. میلوش فورمن پیش از اشغال چکسلواکی توسط نیروهای شوروی سابق که به دوره بهار پراگ پایان داد، این کشور را ترک کرد و بعد هم از فرانسه به آمریکا رفت.
او در سال ۱۹۸۳ به کشورش برگشت و فیلم «آمادئوس» را ساخت که از مجموع یازده نامزدی اسکار ۸ اسکار گرفت. او برای بار دوم اسکار بهترین کارگردانی را دریافت کرد.

به این بهانه با ما همراه باشید تا خاطره بازی مفصلی بکنیم با یکی از شاهکارهای این سینماگر فقید و اگر دوست داشتید یک لیوان چای حسابی بریزید و تماشای این فیلم را در نماوا از دست ندهید؛ از بازی بی‌نظیر جک نیکلسون لذت ببرید و جای ما رو هم خالی کنید.

 

«دیوانه از قفس پرید» ساخته میلوش فورمن Milos Forman که ۴۱ سال پیش اکران شد، فروش بالا، نقدهای عالی، جوایز متعدد اسکار را به دست آورد. ممکن است به این داستان پیچیده در مورد زندگی دریک بیمارستان روانی در دهه ۶۰ علاقه‌مند باشید، اما از چندین حقیقت در مورد اتفاقات پشت پرده آن بی‌خبرید.
۱- گمرک نزدیک بود باعث شکست این پروژه شود.
با توجه به موفقیت نسبی نسخه تئاتر اقتباس‌شده از رمانی به همین نام نوشته کن کیسی Ken Kesey با بازی کرک داگلاس Kirk Doughlas، داگلاس تصمیم گرفت نسخه‌ سینمایی آن را نیز بسازد. داگلاس با کارگردان چکی، میلوش فورمن، در مورد این پٰروژه صحبت کرد و به او قول فرستادن نسخه‌ای از این کتاب را داد. داگلاس کتاب را برای فورمن پست کرد، اما بسته پستی توسط گمرک کشور چک مصادره شد و به دست کارگردان نرسید. فورمن که از سرنوشت بسته پستی بی‌خبر بود، از بدقولی داگلاس ناراحت شد و از طرفی داگلاس بابت بی‌ادبی فورمن برای اطلاع ندادن از رسیدن بسته، از او دلخور شده بود. یک دهه طول کشید تا این سوءتفاهم برطرف شد، هنگامی‌که پسر کرک، مایکل داگلاس بار دیگر تصمیم گرفت این پروژه را شروع کند و با فورمن تماس گرفت.۲- یک استودیو تصمیم به تغییر پایان فیلم داشت.
وقتی تهیه‌کنندگان به دنبال پیدا کردن سازنده‌ای برای این فیلم بودند، کمپانی فاکس قرن بیستم ۲۰th Century Fox علاقه‌مند به همکاری بود، اما با یک شرط. فاکس خواهان تغییر پایان فیلم بود، می‌‌خواست مک‌مورفی در آخر فیلم زنده بماند. تهیه‌کنندگان با این شرط موافقت نکردند و در آخر فیلم به کمپانی United Artists واگذار شد.
۳- جک نیکلسون و لوئیز فلچر Louise Fletcher اولین انتخاب برای نقش‌هایشان نبوده‌اند.
هنگامی‌که کرک داگلاس تصمیم به ساخت فیلم سینمایی «دیوانه از قفس پرید» گرفت، تصمیم داشت که نقش رندل پاتریک مک‌مورفی را مانند نسخه تئاتری آن، خودش بازی کند؛ اما پروژه در ده سال بعد آغاز شد و سن داگلاس مناسب این شخصیت نبود. کارگردان فیلم، فورمن، قبل از انتخاب جک نیکلسون، جین هکمن Gene Hackman، مارلون براندو و بازیگر موردعلاقه‌اش، برت رینولدز Bert Reynolds را برای این نقش در نظر داشت. بازیگران زن دیگری نیز برای نقش پرستار Ratched در نظر گرفته شده بودند که درنهایت این نقش به لوئیز فلچر واگذار شد.۴- لوئیز فلچر نظر فورمن را راجع به شخصیت پرستار تغییر داد.
فورمن در ابتدا در نظر داشت که شخصیت پرستار Ratched مظهر یک انسان پلید باشد، اما پس از تست بازیگری فلچر، نظر او تغییر کرد، به نظر او بهتر بود که این پرستار به خیال خود به مردم کمک می‌کند و از جنبه شیطانی کارهایش بی‌خبر است؛ بنابراین فلچر گزینه مناسبی برای این نقش شد.
۵- بسیاری از ستاره‌های فیلم، بازیگر نبودند.
به دنبال تصمیم گروه تهیه‌کننده برای استفاده از بیمارستان Oregon State برای لوکیشن فیلم، ایده استفاده از دکتر بیمارستان در نقش دکتر فیلم، به ذهن آن‌ها رسید. دکتر دین بروکس Dr Dean Brooks بازی در این نقش را قبول کرد و این تنها نقش‌آفرینی او در سینما است. حتی با کمک او، عده‌ای زیادی از بیماران بیمارستان نیز در نقش‌های جزئی در فیلم بازی کردند.
۶- بازیگران فیلم، در حین ساخت آن در همان بیمارستان زندگی می‌کردند.بازیگرانی که نقش بیماران را بازی می‌کردند، برای درک بهتر نقش خود و شناخت بهتر محیط، در طی مراحل ساخت فیلم، درهمان بخش بیماری‌های روانی بیمارستان زندگی می‌کردند و با بیماران واقعی معاشرت می‌کردند.
۷- بسیاری از صحنه‌ها بدون اطلاع بازیگران فیلم‌برداری شده است.
برای باورپذیرتر کردن بازی‌ها، فورمن از بازیگران می‌خواست با شرکت در جلسات گروهی درمانی، شخصیت خود را پرورش دهند. او معمولاً بدون اطلاع آن‌ها، در هنگام اجرا نقش خود و یا وقتی در حال بازی نبودند، از آن‌ها فیلم می‌گرفت.
۸- فورمن و نیکلسون بر سر داستان فیلم باهم مشاجره کردند.
با این‌که شایعات در مورد این موضوع زیاد است، اما چیزی که مشخص است دلخوری ایجادشده بین نیکلسون و فورمن است، این دلخوری تا حدی بوده‌ که نیکلسون تا مدتی از صحبت کردن با فورمن خودداری ‌می‌کرده ‌است. اختلاف بر سر فیلم‌نامه بود، فورمن در نظر داشت که در هنگام ورود مک‌مورفی به بیمارستان، تمام بیماران یاغی هستند، اما نیکلسون اعتقاد داشت که این هرج‌ومر‌ج باید بعد از آمدن مک‌مورفی و تأثیر او بر آن‌ها، رخ دهد. با توجه به فیلم‌، به نظر می‌رسد که فورمن درنهایت از ایده نیکلسون استفاده کرد.۹- دنی دویتو Danny Devito در طول مراحل تولید فیلم، دوستی خیالی برای خود ساخته‌بود.
برای تحمل فشار کاری زیاد و فاصله او از همسرش، دویتو دوستی خیالی برای خود در ذهنش ساخت و شبانه به مکالمه‌ با او مشغول می‌شد. دویتو که نگران سلامت عقلی خود شده بود، بعد از مشورت با دکتر بروکس از نگرانی درآمد. دکتر بروکس به او گفته بود که تا وقتی خیالی بودن این شخصیت را درک می‌کند، مشکلی برایش پیش نخواهد آمد.
۱۰- عوامل فیلم نگران سلامت عقلی یکی از بازیگران بودند.
با این‌که دکتر بروکس در سلامت عقلی دویتو شک نداشت، اما نگران وضعیت سیدنی لاسیک Sydney Lassick بود لاسیک احساسات شدید و پیش‌بینی‌نشده‌ای از خود نشان می‌داد.
۱۱- فلچر برای دوستانه کردن بیشتر جمع، لباس‌های خود را درآورد.فلچر که به روابط عاشقانه هم‌بازی‌هایش حسادت می‌کرد و در تلاش برای نشان دادن تفاوت خود با شخصیتش در فیلم بود، در یکی از روزهای فیلم‌برداری در وسط بخش، لباس‌هایش را درآورد. سال‌ها بعد، وقتی از او راجع به این اتفاق پرسیدند، خندید و گفت: «فکر می‌کنم در آن زمان می‌خواستم به آن‌ها نشان دهم که زیر ظاهر این شخصیت، یک زن عادی هستم.»
۱۲- صحنه ماهیگیری قرار نبود در فیلم باشد.
در ابتدا فورمن موافق ضبط صحنه‌ای بیرون از محیط بیمارستان نبود، اما در انتها یکی از تهیه‌کننده‌ها، زانتز Zaentz او را متقاعد کرد.
نکته‌ای جالب درباره صحنه‌ ماجرای ماهیگیری، حضور نامزد نیکلسون، آنجلیکا هاستون Anjelica Huston، بود، او در نقش یکی از دو زنی که از روی اسکله مشغول تماشای مک‌مورفی و بیماران دیگر بودند، در این صحنه ظاهر شد.
۱۳- «دیوانه از قفس پرید» اولین فیلمی بود که بعد از ۴۱ سال موفق به دریافت ۵ جایزه اصلی اسکار شد.بعد از موفقیت فیلم «در یک‌ شب اتفاق افتاد» It Happened One Night در سال ۱۹۴۳ و دریافت پنج جایزه اسکار بهترین فیلم، بهترین کارگردانی، بهترین بازیگر نقش اول مرد، بهترین بازیگر نقش اول زن و بهترین فیلم‌نامه، «دیوانه از قفس پرید» بود که به این موفقیت رسید و نیکلسون و فلچر این جایزه را از آن خود کردند. بعدازاین فیلم، ۱۶ سال بعد «سکوت بره‌ها» برنده این ۵ جایزه شد.
۱۴- این فیلم دارای رکورد یکی از طولانی‌ترین زمان‌های اکران در تاریخ سینما است.
«دیوانه از قفس پرید» در سراسر دنیا اکران شد، اما به نظر می‌رسید در سوئیس بسیار موفق بوده است چراکه در سال ۱۹۸۷، ۱۱ سال بعد از اکران اولیه آن، نیز همچنان در سینماهای آن کشور بر روی پرده بود.
۱۵- کیسی از تماشای فیلم اجتناب کرد. (اما در آخر اتفاقی بخشی از آن را دید)
نویسنده رمان «دیوانه از قفس پرید»، هنگامی‌که فهمید تهیه‌کننده‌ها شخصیت قصه‌گو، رئیس بیمارستان، Bromden را از داستان حذف کرده‌اند، از ساخت این نسخه سینمایی حمایت نکرد. او هیچ‌وقت این فیلم را تماشا نکرد، اما برخی می‌گویند وقتی در حال عوض کردن شبکه‌های تلویزیون بود، به‌طور اتفاقی چند صحنه از آن را دید اما به‌محض این‌که متوجه فیلم شد، به‌سرعت شبکه تلویزیون را عوض کرد.

به این مطلب امتیاز دهید
این پست را به اشتراک بگذارید